Original Post

Πλήρες Κείμενο:

H ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (6.06.26)

━━━━━━━━━━━━━━━━━━ Σε ό,τι αφορά τα όσα συζητάμε σήμερα, άλλο πράγμα είναι η διαφωνία, θεμιτή και άλλο πράγμα είναι η πολιτική υποκρισία, απαράδεκτη.

Είναι σαφές το δίλλημα που έχουμε σήμερα εδώ: διάλυση μέσω ρευστοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ ή ενδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ, για να ενώσει όποιον θέλει και μπορεί.

Αυτό είναι το δίλλημα.

Μας διευκολύνει όμως ο μελλοντικός σύντροφος κάποιων, ο κύριος Σιακαντάρης.

Η χθεσινή του δήλωση αποκαλύπτει την εμπλοκή τρίτων - και δεν είναι η πρώτη φορά - στις εκλογές Προέδρου που είχαμε πρόσφατα, η Αμαλίας στήριξε καθαρά το Φάμελλο.

Τώρα καταλαβαίνουμε το γιατί.

Ας αφήσουν τις δικαιολογίες ότι δεν ανακατεύονται σε άλλα κόμματα.

Ανακατεύονται και, δυστυχώς, όχι με τη λογική να ενισχύσουμε την Αριστερά.

Σε ό,τι αφορά το ποιοι είμαστε σήμερα εδώ, να ξεκαθαρίσω, πως ελπίζω να μην είμαστε κάποιοι που ήδη «έφυγαν». Γι’ αυτό και ζητώ κατάλογο συμμετεχόντων, ώστε να μην δω κάποιους σήμερα να τοποθετούνται εδώ, να προτείνουν και να ψηφίζουν και αύριο, από άλλη θέση, να δίνουν αγώνα.

Ρώτησα και στην Πολιτική Γραμματεία, το σύντροφο Πρόεδρο, με τον οποίο διαφωνώ πλέον βασικά και θεωρώ προβληματική τη στάση του, διότι θέλει να είναι πρόεδρος σε ένα κόμμα, το οποίο δεν θα υπάρχει στις επόμενες εκλογές.

Αυτό επιθυμεί ο ίδιος, δική του ευθύνη. Ο Γραμματέας Καλπάκης άφησε μια επιστολή με τρία ερωτήματα: 1) Δεν έχουν γίνει ορατές δυνατότητες σύγκλισης. 2) Δεν έχουμε εικόνα των δυνατοτήτων μιας σύγκλισης. 3) Για το κόμμα του Αλέξη.

Λέει είτε να γίνουν τα επόμενα συγκεκριμένα βήματα για τη σύγκλιση με το κόμμα του Αλέξη, είτε να αρχίσει μια πρώτη εκλογική ετοιμασία του κόμματος, χωρίς βέβαια να κλείσει η πόρτα της σύγκλισης.

Πρέπει να υπάρχει απάντηση, έστω και σήμερα, στην Κεντρική Επιτροπή, στα ερωτήματα αυτά του πρώην Γραμματέα.

Δεν μπορούμε να «κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά» σε αυτά τα ζητήματα.

Υπάρχει ένα ερώτημα και κλείνω με αυτό, γιατί έχω αρθρογραφήσει αρκετά για το θέμα του Αλέξη και του καινούργιου κόμματος και όλα αυτά που γίνονται εκεί τον τελευταίο μήνα.

Ρωτάει ο κόσμος «εσείς τον αγαπάτε τον Αλέξη;», εγώ, η Δούρου, ο Παππάς, ο Πολάκης, όλοι αυτοί που λένε κάποιοι πως δεν μας θέλει.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, ναι τον αγαπάμε περισσότερο, από τον Σιακαντάρη, ο οποίος όταν εμείς δίναμε αγώνα να στηρίξουμε τον Αλέξη σαν Πρωθυπουργό και σαν Πρόεδρο, ήταν στο αντί ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, χωρίς να εξηγήσει μέχρι τώρα γιατί.

Έπαιρναν κάποιον μισθό και το έκαναν; Είχαν κάποιο ισχυρό πολιτικό επιχείρημα; Πρέπει να απαντηθεί.

Ναι, τον αγαπάμε περισσότερο.

Τον αγαπάμε και τον αγαπάτε περισσότερο από τον Χουλιαράκη και από τον Λιάκο που είναι δίπλα του.

Διότι εμείς δώσαμε τον αγώνα σαν υποψήφιοι βουλευτές, όταν οι συγκεκριμένοι κύριοι δεν καταδεχόντουσαν να είναι υποψήφιοι βουλευτές.

Ψάξτε να βρείτε δήλωση του Χουλιαράκη, από το Μάιο του 2019, στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη.

Και κάτι πολύ πρόσφατο: η Ζωή Κωνσταντοπούλου, βγήκε προχθές και εξαπέλυσε μια επίθεση στον Αλέξη για το θέμα των παρακολουθήσεων.

Είναι δική του ευθύνη το ότι δεν υπήρχε αντίδραση από τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ στην αθλιότητα της Ζωής.

Όμως, εγώ ένιωσα την υποχρέωση, και το έκανα και δημόσια, να βγω και να απαντήσω στα ψέματα της Ζωής και να πω ποια είναι η αλήθεια και πώς λειτουργούσε η κυβέρνηση.

Κάτι που έπρεπε να πράξουν οι Υπουργοί που είναι δίπλα του.

Άρα, ξανά γυρίζω στο δίλημμα: διαλύουμε τον ΣΥΡΙΖΑ μέσω ρευστοποίησης ή τον δυναμώνουμε, για να έχουμε στις επόμενες εκλογές το καλύτερο δυνατόν εκλογικό αποτέλεσμα;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους