χουν πράγματα για σένα που δεν τα `χεις πει πουθενά μέσα σου μένουν θαμμένα, μυρίζουνε μοναξιά Κάνουν παρέα με θλίψη, ντροπή κι ενοχές πληγώνουν συνέχεια το αύριο και μισούνε το χθες. Συνήθως...
χουν πράγματα για σένα που δεν τα `χεις πει πουθενά μέσα σου μένουν θαμμένα, μυρίζουνε μοναξιά Κάνουν παρέα με θλίψη, ντροπή κι ενοχές πληγώνουν συνέχεια το αύριο και μισούνε το χθες.
Συνήθως παίρνουν τη μορφή από παλιές αναμνήσεις πρέπει να πληρώσεις για αυτές, κι επιμελώς να τις κρύψεις.
Κι έτσι σε βρίσκει το βράδυ μ’ ένα μολύβι στο χέρι κι απέναντι σου οι τύψεις να σου `χουν στήσει καρτέρι.
Δε θέλω κανέναν κοντά μου, τέρμα τα ψεύτικα λόγια, προσποιητή η αγάπη, προσποιητή τόσα χρόνια.
Το ξέρω, φταίω και εγώ, κανέναν πια δε χρεώνω για τη φθαρμένη ψυχή μου, για το χαμένο μου χρόνο.
Είμαι και εγώ ο εαυτός μου, μα το κατάλαβα αργά, έφτιαξα έναν κόσμο δικό μου κι έτσι περνάω καλά.
Έκανα τον πόνο εχθρό μου και φίλο μου τη μοναξιά μα πολλές φορές με πληγώνει, που όλα μοιάζουν φθηνά.
Τώρα πια και η αγάπη πουλιέται με άτοκες δόσεις κι άμα θες να πετύχεις, πρέπει να μπορείς να προδώσεις.
Τώρα που σε όλα τα αισθήματα έχουν κηρύξει εκπτώσεις, όσο φθήνια αντέχεις, τι σου έχει μείνει να νιώσεις.
Πολλές φορές θέλω να φύγω να ζήσω κάπου μακριά από φλώρους, τσούλες, κινητά και λεφτά, να ζω απλά έχοντας για στέγη τον καθαρό ουρανό μα πάντα κάτι με κρατάει κολλημένο εδώ.
Τι κι άμα έβγαλα δίσκο, τα πάντα μείνανε ίδια οι όροι γίναν σκληροί στης ζωής τα παιχνίδια.
Τόσα πάθη σαν ξυράφι την ψυχή μου έχουν χαράξει για μάχες που έχω κερδίσει και πολέμους που έχω χάσει.
Μα αυτό που ακόμα νοσταλγώ, είναι η παλιά μου εικόνα ενός παράξενου παιδιού σε λάθος τόπο και ώρα.
Η ζωή μου ένας δίσκος κολλημένη η βελόνα, ίδιο τραγούδι καλοκαίρι, ίδιο τραγούδι χειμώνα.
Ίδιο τραγούδι καλοκαίρι, ίδιο τραγούδι χειμώνα.
Ίδιο τραγούδι καλοκαίρι, ίδιο τραγούδι χειμώνα.
Σαν τις στιγμές που χωρίς λόγο απλώς κοιτάζεις τον τοίχο ψάχνεις φως, ψάχνεις οίκτο, ίσως τον βρεις σε ένα στίχο ίσως και πάλι χαθείς μες στης ζωής τα μπερδέματα κι όσο λες την αλήθεια, τόσο πληθαίνουν τα ψέματα.
Κι επιτίθονται, τίθονται υπό περιορισμό όλα όσα είχες μάθει για το τι θα πει σωστό και τι λάθος, σαν ορκισμένος μ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους