Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θεωρώ μεγάλη ιστορική αχαριστία τη στάση του Ισραήλ απέναντι στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο.

Όποιος έχει μελετήσει την ιστορία, γνωρίζει ότι οι Εβραίοι υπέστησαν επί αιώνες διωγμούς, εκτοπίσεις, πογκρόμ και σφαγές σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, πολύ πριν από το Ολοκαύτωμα των ναζί.

Από την Ισπανία και τη Γαλλία μέχρι την Πολωνία και την Αυστρία, οι εβραϊκές κοινότητες βρέθηκαν επανειλημμένα αντιμέτωπες με διακρίσεις, διώξεις και εξορίες.

Ακόμα και κατά τις σταυροφορίες υπήρξαν μεγάλες σφαγές Εβραϊκών πληθυσμών, μαζί με μουσουλμανικούς.

Αντίθετα, σε μεγάλα τμήματα του μουσουλμανικού κόσμου οι Εβραίοι βρήκαν επί αιώνες καταφύγιο, δυνατότητα να ασκούν τη θρησκεία τους και να διατηρούν τις κοινότητες τους.

Χώρες όπως το Ιράν, η Αίγυπτος, η Συρία, ο Λίβανος, η Υεμένη και η Οθωμανική Αυτοκρατορία φιλοξένησαν σημαντικές εβραϊκές κοινότητες όταν αυτές διώκονταν από την Ευρώπη.

Είναι επίσης γνωστό ότι η Τουρκία του Κεμάλ Ατατούρκ δέχθηκε πάνω από 30.000 χιλιάδες Εβραίους πρόσφυγες και επιστήμονες που εγκατέλειπαν τη ναζιστική Γερμανία τη δεκαετία του 1930.

Γι’ αυτό πολλοί θεωρούν παράδοξο το γεγονός ότι σήμερα οι χώρες της Δύσης, από τις οποίες προήλθαν πολλές από τις ιστορικές διώξεις των Εβραίων, αποτελούν τους βασικούς προστάτες του Ισραήλ, ενώ μεγάλο μέρος του αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου βρίσκεται σε αντιπαράθεση μαζί του.

Κατά τη συγκεκριμένη οπτική, οι λαοί που κάποτε προσέφεραν καταφύγιο σε διωκόμενες εβραϊκές κοινότητες είναι εκείνοι που σήμερα υφίστανται τις συνέπειες μιας σύγκρουσης της οποίας οι ιστορικές ρίζες συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την ευρωπαϊκή ιστορία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους