Από τον Λήθαργο στην Αφύπνιση-Πίσω από το Προσωπείο Η ανάγκη εκπαίδευσης πολιτείας και πολιτών στην αναγνώριση κακοήθων ψυχικών διαταραχών και μηχανισμών χειραγώγησης Η σελίδα μας ξεκινά μια σειρά...

Πλήρες Κείμενο:

Από τον Λήθαργο στην Αφύπνιση-Πίσω από το Προσωπείο Η ανάγκη εκπαίδευσης πολιτείας και πολιτών στην αναγνώριση κακοήθων ψυχικών διαταραχών και μηχανισμών χειραγώγησης Η σελίδα μας ξεκινά μια σειρά αναρτήσεων με τίτλο «από τον Λήθαργο στην Αφύπνιση», με στόχο να συμβάλει στην ενημέρωση, την πρόληψη και την έγκαιρη αναγνώριση σοβαρά κακοποιητικών και χειριστικών συμπεριφορών, πριν οι συνέπειές τους γίνουν ορατές και συχνά μη αναστρέψιμες στα θύματα.

Η ραγδαία αύξηση της ακραίας βίας, αποτρόπαιες γυναικοκτονίες, ειδεχθή εγκλήματα με θύματα βρέφη, παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένους, φαινόμενα εκτεταμένης διαφθοράς, κατάχρησης εξουσίας, θεσμικά σκάνδαλα, ακραία περιστατικά ανεύθυνης και επικίνδυνης οδήγησης με τραγικές συνέπειες για αθώους ανθρώπους, καθώς και επαναλαμβανόμενες δυσλειτουργίες σε κρίσιμους τομείς της δημόσιας ζωής, συνθέτουν μια εικόνα βαθιάς κοινωνικής και θεσμικής σήψης.

Η διαχρονική και συχνά ακραία δυσλειτουργία που παρατηρείται στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων από πολλούς δήμους της χώρας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα δευτερεύον διοικητικό πρόβλημα.

Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα έλλειψης ουσιαστικής πρόληψης, οργάνωσης, ελέγχου και προστασίας ζώων που βρίσκονται σε πλήρη εξάρτηση από τον άνθρωπο.

Παρά τις επιμέρους δράσεις και παρεμβάσεις που συχνά προβάλλονται ως δείγμα λειτουργίας του συστήματος, το πρόβλημα παραμένει διαχρονικά παρόν, γεγονός που αναδεικνύει τη διαφορά ανάμεσα στην τυπική διαχείριση και την ουσιαστική αντιμετώπιση.

Όταν τέτοια φαινόμενα επαναλαμβάνονται διαρκώς, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στα αποτελέσματα.

Οφείλει να επεκτείνεται και στα αίτια, στις συμπεριφορές, στις παθογένειες και στους μηχανισμούς που επιτρέπουν την αναπαραγωγή τους μέσα στην κοινωνία και στους θεσμούς.

Η αδιανόητη αυτή εικόνα, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να προκαλεί βαθύ προβληματισμό και συλλογική αφύπνιση, κινδυνεύει σταδιακά να μετατραπεί σε κανονικότητα.

Όσο τα φαινόμενα αυτά πολλαπλασιάζονται, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος της εξοικείωσης με τη βία, τη διαφθορά, την αδικία, την αδιαφορία και την απανθρωποποίηση.

Εξίσου ανησυχητική είναι η εικόνα που παρουσιάζουν διαχρονικά οι ίδιοι οι θεσμοί.

Θεσμικά σκάνδαλα, υποθέσεις διαφθοράς, φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας, αλληλοκατηγορίες, πολιτικές αντιπαραθέσεις χωρίς ουσιαστική αυτοκριτική και μια διαρκής μεταφορά ευθυνών από τη μία πλευρά στην άλλη συνθέτουν μια εικόνα που αποδυναμώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς και τη λειτουργία τους.

Η εικόνα αυτή δεν αποτελεί ευθύνη μίας μόνο κυβέρνησης.

Πρόκειται για μια διαχρονική πραγματικότητα στη διαμόρφωση της οποίας συμμετείχαν, σε διαφορετικό βαθμό, πολιτικές δυνάμεις που άσκησαν εξουσία, αλλά και δυνάμεις που διεκδίκησαν και διεκδικούν να την ασκήσουν χωρίς να προχωρήσουν σε ουσιαστική αντιμετώπιση των βαθύτερων προβλημάτων.

Η συζήτηση συχνά εξαντλείται στο ποιος φταίει περισσότερο, ενώ σπανιότερα επικεντρώνεται στο γιατί τα ίδια φαινόμενα συνεχίζουν να επαναλαμβάνονται και ποιες αλλαγές απαιτούνται για να αντιμετωπιστούν στη ρίζα τους.

Εξίσου σημαντική ευθύνη έχει και το ίδιο το κοινωνικό σύνολο, όπου συχνά το προσωπικό συμφέρον υπερισχύει του συλλογικού καλού, η παραβατικότητα γίνεται ανεκτή όταν εξυπηρετεί ατομικά συμφέροντα και η σιωπή αντικαθιστά την αντίδραση.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι πολλές φορές δεν παρατηρείται μόνο ανοχή απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές, αλλά και ενεργή στήριξη, συνεργασία ή διευκόλυνσή τους.

Άτομα που λειτουργούν με γνώμονα το συμφέρον, τη δύναμη, το χρήμα και την εξουσία βρίσκουν συχνά πρόθυμους συμμάχους, πρόσωπα που τα δικαιολογούν, τα υποστηρίζουν ή επωφελούνται από τη δράση τους.

Όπως έχει επισημάνει και ο Richard Grannon -Life Coach με εξειδίκευση στη ναρκισσιστική κακοποίηση και την ψυχολογική χειραγώγηση - κοινωνίες στις οποίες κυριαρχούν ναρκισσιστικά και ψυχοπαθητικά πρότυπα συμπεριφοράς, τείνουν να ευνοούν και να αναπαράγουν αντίστοιχες δυναμικές.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η χειραγώγηση μπορεί να εκλαμβάνεται ως ικανότητα, η εκμετάλλευση ως εξυπνάδα, η έλλειψη συνείδησης ως δύναμη και η επιδίωξη προσωπικού οφέλους ως φυσιολογική συμπεριφορά.

Όταν η κοινωνική επιβράβευση στρέφεται προς τέτοιες αξίες, οι άνθρωποι που λειτουργούν με συνείδηση, υπευθυνότητα, ενσυναίσθηση και σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, τα ζώα, την φύση, συχνά περιθωριοποιούνται, ενώ οι παθογένειες αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη επιρροή και κοινωνική αποδοχή.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα σειρά αναρτήσεων επιχειρεί να αναδείξει τι κρύβεται πίσω από το προσωπείο.

Πίσω από κοινωνικούς ρόλους, επαγγέλματα, θέσεις ευθύνης, πίσω από τον ρόλο του συντρόφου και γονέα, μπορεί να κρύβονται άτομα με σοβαρά κακοποιητικά και χειριστικά χαρακτηριστικά, τα οποία διαθέτουν ιδιαίτερη ικανότητα να μιμούνται ανθρώπινα χαρακτηριστικά, να κερδίζουν την εμπιστοσύνη των άλλων και να παγιδεύουν τα θύματά τους.

Στόχος της προσπάθειας αυτής είναι η εκπαίδευση, η πρόληψη και η έγκαιρη αναγνώριση.

Όχι η καχυποψία απέναντι στους ανθρώπους, αλλά η γνώση.

Γιατί μόνο μέσα από τη γνώση μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει έγκαιρα τον κίνδυνο και να προστατευθεί πριν οι συνέπειες γίνουν μη αναστρέψιμες.

Η προστασία της κοινωνίας αρχίζει από την προστασία των ανθρώπινων αξιών.

Της συνείδησης, της ενσυναίσθησης, της ευθύνης, της αλήθειας και του σεβασμού προς τον συνάνθρωπο.

Όσο αυτές διατηρούνται, λειτουργούν ως φυσικό ανάχωμα απέναντι στην απανθρωποποίηση και στην κακοποίηση. Επόμενη ανάρτηση: Γνωστική Ενσυναίσθηση: το βασικό όπλο παγίδευσης των κακοήθων ψυχικά διαταραγμένων προσωπικοτήτων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους