Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νίκος Καζαντζάκης – Το Χρέος του Ανθρώπου Η «Ασκητική» δεν είναι βιβλίο που διαβάζεται με τον τρόπο που διαβάζεις ένα μυθιστόρημα.

Δεν έχει ήρωες, δεν έχει πλοκή, δεν προσφέρει καταφύγιο σε μια ιστορία που θα σε παρασύρει από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Είναι κάτι πιο απαιτητικό.

Ένα βιβλίο που μοιάζει να σε κοιτάζει κατάματα και να σου ζητά να απαντήσεις σε ερωτήματα που συνήθως αποφεύγουμε. Ο Νίκος Καζαντζάκης δεν γράφει εδώ για να παρηγορήσει.

Δεν υπόσχεται λύτρωση, ούτε βεβαιότητες.

Αντίθετα, στήνει μπροστά στον αναγνώστη έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν χαρίζεται.

Ο άνθρωπος βρίσκεται μόνος απέναντι στην ύπαρξη, στον χρόνο, στον θάνατο και στο αδιάκοπο χρέος να δίνει νόημα στη ζωή του, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι αυτό το νόημα θα δικαιωθεί.

Αυτό που κάνει την Ασκητική τόσο ξεχωριστή δεν είναι κάποια φιλοσοφική θεωρία.

Είναι η ένταση με την οποία γράφεται.«Κάθε σελίδα διατηρεί τη μορφή του στοχασμού, αλλά κρύβει την ένταση μιας κραυγής. Ο Καζαντζάκης δεν παρουσιάζει ιδέες από απόσταση· παλεύει μαζί τους.

Αγωνίζεται να συμφιλιώσει μέσα του την ελπίδα με την απελπισία, τη δημιουργία με τη φθορά, την ανάγκη του ανθρώπου να υπερβεί τον εαυτό του, γνωρίζοντας ότι καμία τελική νίκη δεν είναι εξασφαλισμένη.

Κι όμως, η Ασκητική δεν είναι ένα απαισιόδοξο βιβλίο.

Το αντίθετο.

Η δύναμή της βρίσκεται στην άρνησή της να παραδοθεί. Ο Καζαντζάκης δεν ζητά από τον άνθρωπο να νικήσει.

Ζητά να αγωνιστεί.

Να συνεχίσει να ανεβαίνει, ακόμη κι αν γνωρίζει ότι η κορυφή δεν θα κατακτηθεί ποτέ.

Να δημιουργεί, να αγαπά και να μάχεται όχι επειδή θα ανταμειφθεί, αλλά επειδή αυτό είναι το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ίσως γι' αυτό η Ασκητική εξακολουθεί να διαβάζεται σχεδόν έναν αιώνα μετά την πρώτη της έκδοση.

Όχι επειδή προσφέρει απαντήσεις, αλλά επειδή τολμά να σταθεί μπροστά στα μεγάλα ερωτήματα χωρίς να τα απλοποιεί.

Είναι ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να μείνεις θεατής.

Σε καλεί να πάρεις θέση.

Και όταν φτάνεις στην τελευταία σελίδα, δεν νιώθεις ότι έμαθες κάτι καινούργιο.

Νιώθεις ότι κάποιος σου υπενθύμισε κάτι που γνώριζες βαθιά, αλλά είχες ξεχάσει: πως η αξία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στη βεβαιότητα, ούτε στη νίκη, αλλά στην απόφαση να συνεχίζει τον αγώνα, ακόμη κι όταν γνωρίζει πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους