Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν με γύριζαν πίσω στον Ιούνιο και μου έλεγαν ότι από όλα όσα θα ζούσαμε φέτος με την ΑΕΚ, έπρεπε να διαλέξω μία μόνο στιγμή για να κρατήσω, μία μόνο μέρα για να αγοράσω ξανά, θα ήταν το διπλό μέσα στον Πόντο.

Και δεν το λέω μόνο ποδοσφαιρικά Η ΑΕΚ Γεννήθηκε από ανθρώπους που έχασαν τις πατρίδες τους, από πρόσφυγες που έφεραν μαζί τους μνήμες, ιστορία και πολιτισμό από τις αλησμόνητες πατρίδες.

Για αυτό και κάθε φορά που η ΑΕΚ αγωνίζεται σε τόπους που συνδέονται με τον προσφυγικό ελληνισμό, το παιχνίδι αποκτά μια διαφορετική βαρύτητα.

Γι’ αυτό το διπλό μέσα στον Πόντο Ήταν μια εικόνα γεμάτη συμβολισμούς.

Μια προσφυγική ομάδα, που ιδρύθηκε για να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη όσων ξεριζώθηκαν, να αγωνίζεται σε μια γη που αποτελεί κομμάτι της ιστορικής διαδρομής του ελληνισμού και να φεύγει νικήτρια.

Για όσους γνωρίζουν τι σημαίνει η ΑΕΚ και τι εκπροσωπεί, αυτή η εικόνα είχε ξεχωριστό βάρος.

Αγωνιστικά, βέβαια, εκείνη η μέρα ήταν εξίσου σημαντική.

Η ομάδα ερχόταν από μια περίοδο γεμάτη αμφιβολίες.

Από ένα περσινό φινάλε που άφησε πίκρα.

Από ένα 0 στα 6 στα πλέι οφ που είχε τραυματίσει την αυτοπεποίθηση όλων.

Και όμως, εκεί μέσα, με ανατροπή, με πάθος και με ψυχή, η ΑΕΚ έδειξε για πρώτη φορά ότι μπορούσε να ξανασηκωθεί.

Ήταν σαν να ξαναβρήκε τον εαυτό της.

Σαν να θυμήθηκε ποια είναι.

Γι’ αυτό, όσο σπουδαία κι αν ήταν άλλα αποτελέσματα μέσα στη χρονιά, όσο δυνατές κι αν ήταν άλλες στιγμές, εγώ πάντα θα γυρίζω σε εκείνη τη μέρα.

Δεν είδα μόνο μια νίκη.

Είδα την ΑΕΚ να συνδέει το παρόν της με την ιστορία της.

Είδα μια ομάδα να ξαναβρίσκει την ψυχή της.

Και είδα, έστω για ένα απόγευμα, την προσφυγική ΑΕΚ να θριαμβεύει σε έναν τόπο που για τον κόσμο της έχει πολύ βαθύτερο νόημα από οποιοδήποτε αποτέλεσμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους