Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🟢⚪ ❞𝝤𝝩𝝖𝝢 𝝜 𝝨𝝞𝝮𝝥𝝜 𝝨𝝜𝝡𝝖𝝞𝝢𝝚𝝞 𝝨𝝪𝝢𝝚𝝢𝝤𝝬𝝜 𝝟𝝖𝝞 𝝜 𝝖𝝠𝝜𝝝𝝚𝝞𝝖 𝝚𝝢𝝤𝝬𝝠𝝚𝝞❞ ➡️Υπάρχουν κάποιες σελίδες που δεν έχουν μάθει να κρύβονται πίσω από “ουδέτερες” τοποθετήσεις και ασφαλείς αποστάσεις.

Σελίδες που, είτε αρέσει είτε όχι, επιλέγουν να παίρνουν θέση για όσα συμβαίνουν μέσα και γύρω από το ελληνικό μπάσκετ, χωρίς να ζυγίζουν το αν θα χαθούν followers, χωρίς να κάνουν υπολογισμούς για αντιδράσεις, χωρίς να ρωτούν κανέναν αν “επιτρέπεται” να πουν αυτό που βλέπουν.

Η δική μας στάση είναι ξεκάθαρη: όταν βλέπεις κάτι που θεωρείς άδικο ή μεθοδευμένο, δεν το προσπερνάς με σιωπή για να είσαι αρεστός. ➡️Και κάπου εδώ αρχίζει η γνωστή ιστορία.

Μια ιστορία όπου η ευαισθησία εμφανίζεται επιλεκτικά, πάντα στοχευμένα και πάντα την κατάλληλη στιγμή.

Όταν η συζήτηση πάει στον Παναθηναϊκό, ξαφνικά ανακαλύπτονται “κανόνες”, “όρια” και “θεσμικότητα”. Όταν όμως η εικόνα στο παρκέ ξεφεύγει προς την άλλη πλευρά, η ίδια ευαισθησία εξαφανίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ.

Σε πρόσφατα γεγονότα είδαμε μια εικόνα που, για όσους θέλουν να βλέπουν καθαρά, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Ένας Ολυμπιακός που χωρίς συγκεκριμένες συγκυρίες διαιτησίας δεν θα είχε την ίδια ροή στο παιχνίδι, αλλά αυτό είναι κάτι που προφανώς δεν συζητιέται εύκολα σε κάποια μέσα.

Και την ίδια στιγμή, είδαμε ένταση, αντιδράσεις και συμπεριφορές από την πλευρά του προπονητή των ερυθρολεύκων, που εκφράστηκαν με τρόπο έντονο απέναντι σε διαιτητές αλλά και σε παράγοντες του Παναθηναϊκού, σε ένα σκηνικό που μόνο ψυχραιμία δεν αποτύπωνε. ➡️Στο ίδιο πλαίσιο, ακούστηκαν και δηλώσεις από πλευράς διοίκησης που προσπάθησαν να στρέψουν τη συζήτηση αλλού, αφήνοντας αιχμές για μέσα ενημέρωσης και για υποτιθέμενες επιρροές.

Όμως η ερώτηση παραμένει απλή και σταθερή: όταν δεν προβάλλονται συγκεκριμένα περιστατικά έντασης, χειρονομιών ή επεισοδίων που έχουν συμβεί στο παρελθόν σε αντίστοιχα παιχνίδια, αυτό είναι απλή “επιλογή ροής” ή μήπως κάτι πιο βολικό για κάποιους; ➡️Γιατί αν ανοίξει αυτή η συζήτηση, τότε δεν μπορεί να μείνει επιλεκτική.

Δεν μπορεί να θυμόμαστε μόνο ό,τι βολεύει και να ξεχνάμε περιστατικά που έχουν καταγραφεί, είτε αυτά αφορούν χειρονομίες, είτε εντάσεις σε αγωνιστικούς χώρους, είτε ακόμη και σοβαρά επεισόδια που στο παρελθόν έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα.

Η μνήμη δεν μπορεί να λειτουργεί κατά παραγγελία. ➡️Την ίδια στιγμή, έγινε αναφορά και σε πρόσωπα της δημοσιογραφίας και της περιγραφής αγώνων, με ενόχληση για το ύφος ή την προσέγγισή τους.

Εδώ όμως υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση: κάποιοι ενοχλούνται μόνο όταν η περιγραφή ή η ανάλυση δεν τους ευνοεί.

Όταν όμως το ύφος είναι σκληρό ή έντονο προς την άλλη πλευρά, τότε δεν υπάρχει κανένα ζήτημα.

Εκεί όλα βαίνουν καλώς.

Η συζήτηση για το ποιος είναι “ουδέτερος” και ποιος όχι έχει καταντήσει πλέον εργαλείο εντυπώσεων. Ο Δημήτρης Χατζηγεωργίου, για παράδειγμα, έχει χρόνια παρουσία σε μεγάλα παιχνίδια και συχνά χαρακτηρίζεται για ψύχραιμη περιγραφή, ακόμη κι αν οι προτιμήσεις του στο παρελθόν έχουν συζητηθεί.

Παρ’ όλα αυτά, η στοχοποίηση συγκεκριμένων προσώπων και όχι άλλων δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το τι πραγματικά ενοχλεί. ➡️Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των δημόσιων αντιδράσεων απέναντι σε πρόσωπα της διοίκησης του Παναθηναϊκού.

Η είσοδος στον αγωνιστικό χώρο, η ένταση και η διαμαρτυρία παρουσιάζονται ως “σκάνδαλο”, την ώρα που άλλες αντίστοιχες ή και πιο έντονες συμπεριφορές στο παρελθόν έχουν περάσει σχεδόν αθόρυβα ή έχουν υποβαθμιστεί.

Η επιλεκτικότητα αυτή είναι που δημιουργεί την πραγματική δυσπιστία.

Και φυσικά, υπάρχει πάντα η μεγάλη εικόνα: η αίσθηση ότι γύρω από το άθλημα υπάρχει ένα επικοινωνιακό περιβάλλον που δεν λειτουργεί με απόλυτη ισορροπία.

Όταν συγκεκριμένα γεγονότα προβάλλονται με ένταση και άλλα εξαφανίζονται, όταν η κριτική κατευθύνεται πάντα προς την ίδια πλευρά, τότε η συζήτηση παύει να είναι απλώς αγωνιστική. ➡️Δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς με κάθε αντίδραση ή κάθε δήλωση.

Ούτε να υιοθετεί ακραίες συμπεριφορές ή τοξικότητα.

Όμως άλλο η κριτική και άλλο η στοχευμένη αφήγηση.

Και όταν η αφήγηση γίνεται μονόπλευρη, τότε είναι λογικό να υπάρχει απάντηση, έστω κι αν αυτή ενοχλεί.

Στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι ποιος φωνάζει πιο δυνατά, αλλά ποιος θυμάται περισσότερα χωρίς να τα διαλέγει.

Γιατί το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η ένταση ενός αγώνα ή οι αντιδράσεις του κόσμου.

Είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί μια πραγματικότητα μισή, προσεκτικά κομμένη και ραμμένη, ώστε να εξυπηρετεί συγκεκριμένες εντυπώσεις.

Και όσο αυτό συνεχίζεται, θα υπάρχουν πάντα φωνές που δεν θα βολεύονται στη σιωπή❗ #PaoInside #PaoBC #PanathinaikosBC

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους