Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα, πριν τρία χρόνια, πάγωσε ο χρόνος. Έφυγες και πήρες μαζί σου ένα κομμάτι της ψυχής μου.

Λένε ότι ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές, αλλά η αλήθεια είναι ότι απλώς μαθαίνεις να ζεις με τον πόνο.

Μου λείπει το χαμόγελό σου, η φωνή σου, το να μπορώ να σε πάρω μια αγκαλιά.

Κάθε μέρα ψάχνω ένα σημάδι σου και κάθε βράδυ κοιτάζω τον ουρανό ψάχνοντας το δικό σου αστέρι.

Δεν έφυγες ποτέ πραγματικά, αφού ζεις μέσα σε κάθε μου χτύπο.

Μου λείπεις απέραντα.

Ήσουν, είσαι και θα είσαι το πιο όμορφο κεφάλαιο της ζωής μου. Αναπαύσου εν ειρήνη, λατρεία μου, μέχρι να ανταμώσουμε ξανά. Να μου προσέχεις τον Νικολάκη μας 😓

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους