Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα είναι Σάββατο. Για πολλούς ίσως η χθεσινή μέρα να πέρασε ήδη στο παρελθόν.

Είναι όμως έτσι; Πώς να ξεχάσεις τις διμοιρίες των ΜΑΤ και ΟΠΚΕ; Πώς να ξεχάσεις ότι οδηγήθηκαν Συριανοί στο τμήμα για δήθεν εξακρίβωση στοιχείων ενώ είχαν ήδη επιδείξει την ταυτότητά τους και όλοι γνώριζαν ότι ο σκοπός ήταν άλλος; Να δείξουν ποιος κάνει κουμάντο.

Να σπάσουν τον «τσαμπουκά». Μόνο που ο πραγματικός τσαμπουκάς δεν ήταν στους διαδηλωτές.

Ήταν σε εκείνον τον επιβάτη του κρουαζιερόπλοιου που έδειχνε προκλητικά το μεσαίο δάχτυλο του... Και βέβαια πώς να μην αισθάνεται κάποιος άνετα να κάνει αυτή την προσβλητική για τους Έλληνες κίνηση όταν ακούει τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου και άλλους τοπικούς παράγοντες να ανησυχούν περισσότερο για την εικόνα του τουρισμού παρά για τους λόγους που έβγαλαν εκατοντάδες πολίτες στον δρόμο.

Την ίδια ώρα πάνω στο πλοίο κυμάτιζε η σημαία ενός κράτους του οποίου κορυφαία πολιτικά πρόσωπα της κυβέρνησης, βαρύνονται με διεθνή εντάλματα σύλληψης.

Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Το κρουαζιερόπλοιο έφυγε όπως φεύγει κάθε φορά.

Η αναστάτωση όμως που προκαλεί στο νησί μένει.

Και μένουν επίσης οι εικόνες και τα ερωτήματα που άφησε πίσω της η χθεσινή μέρα.

Και κάτι ακόμη.

Ας μην βιαστούν κάποιοι να συμπεράνουν ότι επειδή δεν ήταν όλο το νησί στη συγκέντρωση, το νησί αδιαφόρησε.

Ο κόσμος έχει δουλειές, υποχρεώσεις, προβλήματα.

Και ναι, πολλές φορές και φόβο.

Η συνείδηση δεν μετριέται πάντα με κεφάλια σε μια πλατεία.

Οι περίπου 300 άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί έδειξαν ότι δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να κάνουν πως δεν βλέπουν τι συμβαίνει γύρω τους.

Οι δύο ανακοινώσεις του ΚΚΕ έδωσαν ξεκάθαρα το πολιτικό στίγμα απέναντι στην αυθαιρεσία και απέναντι σε γεγονότα που θύμισαν σε πολλούς εποχές που θεωρούσαμε ότι είχαν περάσει.

Το κρουαζιερόπλοιο έφυγε.

Το ζήτημα όμως δεν έφυγε μαζί του.

Και κάποιοι οφείλουν να θυμηθούν ότι πέρα από αξιώματα, δημόσιες σχέσεις και φωτογραφίες υπάρχει και κάτι που ο λαός αυτού του τόπου εξακολουθεί να θεωρεί σημαντικό... Το φιλότιμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους