Ο Χαριτάτος αποκαλύπτει την υποκρισία ενός συστήματος που δυσπιστεί απέναντι στον ενεργό πολίτη περισσότερο απ’ ό,τι απέναντι στην αποδεδειγμένη αποτυχία τού ίδιου τού κράτους Η στοχοποίηση της...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Χαριτάτος αποκαλύπτει την υποκρισία ενός συστήματος που δυσπιστεί απέναντι στον ενεργό πολίτη περισσότερο απ’ ό,τι απέναντι στην αποδεδειγμένη αποτυχία τού ίδιου τού κράτους Η στοχοποίηση της Καρυστιανού δεν ξεκίνησε επειδή έκανε κάτι παράνομο ή ανήθικο, αλλά επειδή αρνήθηκε να παραμείνει σιωπηλή, επειδή δεν αποδέχθηκε τον ρόλο που το πολιτικό σύστημα επιφυλάσσει συνήθως στα θύματα: -Να πενθούν αθόρυβα, -Να περιμένουν παθητικά και -Να αφήνουν άλλους να αποφασίζουν για λογαριασμό τους. ⁉️ Αν η διαχείριση τής τραγωδίας των Τεμπών είχε γίνει με διαφάνεια, σοβαρότητα και σεβασμό στους συγγενείς, θα υπήρχε σήμερα η Καρυστιανού ως κεντρικό δημόσιο πρόσωπο; Ή μήπως αυτοί που σήμερα τη στοχοποιούν είναι οι ίδιοι που τη «δημιούργησαν» μέσα από τις δικές τους πράξεις και παραλείψεις, μετατρέποντάς την σε σύμβολο διεκδίκησης; Καταλυτική ήταν και η παρέμβασή τού Χαριτάτου απέναντι σε μια βαθιά ριζωμένη πολιτική κουλτούρα που θέλει τον πολίτη παθητικό, εξαρτημένο από κόμματα, μηχανισμούς και πολιτικούς προστάτες.

Μια κουλτούρα που αντιμετωπίζει με καχυποψία κάθε ανεξάρτητη κοινωνική πρωτοβουλία και θεωρεί «επικίνδυνο» όποιον τολμά να διεκδικήσει δικαιοσύνη χωρίς κομματική κηδεμονία. Ο Χαριτάτος έθεσε ακόμα ένα «ενοχλητικό» ερώτημα: "Πόσες εγγραφές στο Πόθεν Έσχες χρειάζονται για να θεωρηθεί κάποιος επιτυχημένος υπουργός; "Γιατί αν κρίνουμε από την ταχύτητα με την οποία αυξάνονται ορισμένες περιουσίες, η «αποτελεσματικότητα» υπάρχει.

Απλώς δεν φαίνεται όταν πρόκειται για την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και την προστασία των πολιτών" Σε μια εποχή όπου μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης εξαντλείται σε χαρακτηρισμούς, διαρροές και κατασκευασμένους εχθρούς, ο Χαριτάτος υπενθύμισε κάτι θεμελιώδες: "Η δημοκρατία δεν φοβάται τους ενεργούς πολίτες.

Τους φοβούνται μόνο όσοι έχουν μάθει να κυβερνούν χωρίς έλεγχο, χωρίς λογοδοσία και χωρίς αντίλογο.

Γιατί η μεγαλύτερη απειλή για κάθε κατεστημένο δεν είναι η οργή των πολιτών. Είναι η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥΣ!"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους