Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Όχι κραυγές και κλάματα, ιερή σιγή να φέξει, το χώρο ετούτο που έπεσαν, οι Άγιοι 106" (Γιάννης Ρίτσος): Σαν σήμερα, 6 Ιουνίου 1943, οι Ιταλοί φασίστες κατακτητές εκτελούν 106 αγωνιστές, που κρατούνταν στο στρατόπεδο της Λάρισας, σε αντίποινα για την ανατίναξη της σήραγγας του Κούρνοβου από τους μαχητές του ΕΛΑΣ.

Ανάμεσα στους εκτελεσμένους και 54 κομμουνιστές Ακροναυπλιώτες, από τους 580 που παρέδωσε η φασιστική Μεταξική δικτατορία στις δυνάμεις κατοχής.

Όλοι τους κρατούνταν στο στρατόπεδο κρατουμένων Λάρισας.

Πολλοί ήταν παλιοί αγωνιστές στελέχη του ΚΚΕ και συνδικαλιστές, που παραδόθηκαν τις πρώτες μέρες της κατοχής από τις Ελληνικές αρχές στους κατακτητές. Ενδεικτικά: Βασίλης Παπαδόπουλος (28 ετών): Από την Πύλο Μεσσηνίας, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και του ⁠ΕΑΜ, Πάνος Παπαδόπουλος: Δάσκαλος από το Αργυρόκαστρο, Ακροναυπλιώτης, μέλος του ΚΚΕ και ηγετικό στέλεχος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, Γιάννης Ευθυμιάδης: Ακροναυπλιώτης, Γραμματέας των καπνεργατών από την Καβάλα και ένας από τους βασικούς ιδρυτές της τοπικής οργάνωσης του ΚΚΕ στην περιοχή, Φώτης (ή Πέτρος) Θεοδωρόπουλος (γενν. 1905): Ιδιωτικός υπάλληλος από τον Κακόβατο Ηλείας, Ακροναυπλιώτης, στέλεχος του ΚΚΕ και της ΓΣΕΕ, Θανάσης Αποστόλου (γενν. 1907): Τεχνίτης στη Γαλλική Εταιρεία Λαυρίου, συνδικαλιστής και μέλος του ⁠ΚΚΕ., Βαγγέλης Πατσαδής: Συνδικαλιστής και λογοτέχνης από την Αθήνα, κρατούμενος της Ακροναυπλίας και πολλοί άλλοι.

Πέντε ήταν διεθνιστές-τροτσκιστές, ανάμεσα και ο Παντελής Πουλιόπουλος, πρώην Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του του ΚΚΕ και μια απο τις σηματικότερες μορφές του Κομμουνιστικού Κινήματος στην Ελλάδα και ργότερα του Ελληνικού τροτσκισμού πριν τον πόλεμο. 5 Ιουνίου 1943 ένας Ιταλός υπολοχαγός διάβασε με καταφανή ταραχή ένα μακρύ κατάλογο κρατουμένων και διέταξε γρήγορα να ετοιμαστούν.

Τα καμιόνια ξεκίνησαν προς το βράδυ.. Τη νύχτα ξαναγύρισαν φορτωμένα και την επομένη το πρωί έφυγαν ξανά από το στρατόπεδο της Λάρισας.

Διέσχισαν το θεσσαλικό κάμπο κι ανέβηκαν τις στροφές προς το Δομοκό με αυστηρά μέτρα ασφάλειας.

Κατά τις 11.00 π. μ. πέρασαν έξω από το Δομοκό και στη συνέχεια διέσχισαν την καταπράσινη πλαγιά της Όθρυς και κατά το μεσημέρι είχαν φθάσει στο χώρο της εκτέλεσης.

Σύμφωνα με τον εφεδροελασίτη Γιάννη Καραδήμα που από κάποιο παρατηρητήριο εκεί κοντά παρακολουθούσε την εκτέλεση, όταν οι Ιταλοί φασίστες έστησαν τα πολυβόλα, οι μελλοθάνατοι πρώτα άρχιζαν να καταστρέφουν τα ρολόγια τους ,τα ρούχα τους και τα χαρτονομίσματά τους για να μη συληθούν από τους δήμιους.

Στην συνέχεια, έστησαν χορό και άρχισαν να τραγουδούν αντάρτικα τραγούδια. Οι Ιταλοί πάγωσαν.

Με το παράγγελμα "Πυρ!" του Ιταλού αξιωματικού το τραγούδι σταμάτησε απότομα το τραγούδι.

Τα πολυβόλα αρχίζουν να δολοφονούν.

Σε λίγο σιγή θανάτου απλώνεται παντού. Οι Ιταλοί, άφωνοι μπροστά στην στάση των εκτελεσμένων δεν έχουν το κουράγιο να τους πλησιάσουν για να τους ρίξουν τη χαριστική βολή.

Τα μαζεύουν γρήγορα, ανεβαίνουν στ’ αυτοκίνητα και φεύγουν σαν κυνηγημένοι μέσα στον κάμπο.

Μετά την εκτέλεση των 106 στο Κούρνοβο, πυροδοτήθηκε ένα κύμα μαζικής λαϊκής οργής, πολιτικών κινητοποιήσεων και κλιμάκωσης του αντάρτικου αγώνα σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ελλάδα Αντί να τρομοκρατήσει τον πληθυσμό, η θυσία των 106 (και ιδιαίτερα η στάση των Ακροναυπλιωτών που αντιμετώπισαν το εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας) ενίσχυσε την Αντίσταση.

Χιλιάδες νέοι κατετάγησαν τις επόμενες εβδομάδες στα τμήματα του ⁠ΕΛΑΣ. 25 Ιουνίου 1943, με την καθοδήγηση του ΕΑΜ, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της Κατοχής.

Σχεδόν 100.000 άνθρωποι πλημμύρισαν τους δρόμους της πρωτεύουσας.

Η διαδήλωση συνδυάστηκε με γενική απεργία, η οποία νέκρωσε πλήρως τα εργοστάσια, τις δημόσιες υπηρεσίες και τις συγκοινωνίες με αίτημα το να σταματήσουν άμεσα οι εκτελέσεις να απελυθερωθούν οι όμησροι και να καταργηθεί το μέτρο των αντιποίνων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους