Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ - ΚΑΛΛΥΝΤΗΡΙΑ. Είναι οι δύο εορτές στενά συνδεδεμένες ς μεταξύ τους, με κεντρικό θέμα το καθάρισμα. Τα Πλυντήρια ήταν η εορτή του μπάνιου της ΑΘΗΝΑΣ Πολιάδος.

Το όνομά της οφείλεται στη συνήθεια να πλένουν το πέπλο και το παλιό ξύλινο άγαλμα της θεάς για να τα απαλλάξουν από κάθε ρύπο.

Εορτάζονταν το μήνα Θαργηλιών και σύμφωνα με τον Πλούταρχο στις 25 αυτού: >. Υπεύθυνοι για τη διαδικασία ήταν οι Πραξιεργίδες, ιερατική οικογένεια, οι οποίες υπό την επίβλεψη της ιέρειας της θεάς, έβγαζαν από το άγαλμα το πέπλο και ό,τι άλλο φορούσε και το σκέπαζαν με ένα κάλυμμα.

Ο ναός παρέμεινε κλειστός, δεν γίνονταν θυσίες και η κανονική ζωή της πόλης σταματούσε.

Η ημέρα θεωρούνταν εξαιρετικά άτυχη, > γι’ αυτό και όταν ο Αλκιβιάδης επέστρεψε από την εξορία του εκείνη τη μέρα, θεωρήθηκε εξαιρετικά άτυχος, γιατί η θεά απέρριπτε την παρουσία του. Ο Φώτιος τοποθετεί τα Πλυντήρια στις 28 ή στις 29 του μηνός και τα Καλλυντήρια δέκα μέρες νωρίτερα.

Κάποιοι ερευνητές θεωρούν πως δεν είναι δυνατόν τα Καλλυντήρια να προηγούνται των Πλυντηρίων, αλλά πρώτα γίνεται το μπάνιο και στη συνέχεια ακολουθεί το στόλισμα της θεάς. >. Επομένως, την εορτή των Καλλυντηρίων συνιστούσε το γυάλισμα του ιερού χώρου για την υποδοχή της θεάς αλλά και το στολισμό του ίδιου του αγάλματος.

Το άγαλμα κατέβαινε από το βάθρο του και μεταφερόταν με πομπή > στη θάλασσα του Φαλήρου.

Όλα αυτά γίνονταν υπό το φως του φεγγαριού και τελικά πλενόταν ν μαζί με τα υπόλοιπα υπάρχοντά του, μακριά από τα μάτια των ασεβών.

Αυτή την αποστολή επιτελούσαν δύο ευγενή κορίτσια, που ονομάζονταν > αλλά και μία ακόμη η οποία λεγόταν > επιφορτισμένη ειδικά να επιμελείται του αγάλματος της θεάς.

Το μπάνιο είχε την αξία του εξαγνισμού της πόλης, που προστάτευε η ΑΘΗΝΑ.

Το μίασμα από τις μη θεάρεστες πράξεις των ανθρώπων, που είχε συσσωρευτεί όλη τη χρονιά στο άγαλμα, μεταφερόταν στη θάλασσα και χανόταν, μιας και το τρεχούμενο νερό, ειδικά το θαλασσινό, είχε ιδιαίτερη αξία.

Στην πομπή έφεραν μαζί τους ένα γλύκισμα από σύκα, ο Ησύχιος το ονομάζει >και με το πέρας του εξαγνιστικού μπάνιου το πρόσφεραν στη θεά.

Στη συνέχεια επέστρεφαν και πάλι με πομπή στο ναό. . Τοποθετούσαν το άγαλμα με ιδιαίτερη λαμπρότητα στη θέση του φορώντας το πέπλο του και τα στολίδια του.

Το μπάνιο του αγάλματος, ειδικά των γυναικείων θεοτήτων σε πηγές ποτάμια ή στη θάλασσα, ήταν σύνηθες στον Ελληνικό πολιτισμό.

Εκτός από τις ετήσιες εορτές, το άγαλμα μπορούσε να βγει έξω για πλύσιμο ή να πλυθεί επί τόπου, αν ένας ναός είχε μολυνθεί από θάνατο ή αίμα.

Στις ανασκαφές της βόρειας πλαγιάς, κοντά στην πηγή Κλεψύδρα, βρέθηκαν βάζα, που χρονολογούνται στον ύστερο (5ο αιών.) Το σχήμα τους έχει αποδοθεί ως >, αλλά ο λαιμός τους και το χείλος φέρουν περισσότερο σε υδρίες ή λουτροφόρους για εξαγνισμένο νερό. . Η διακόσμηση περιλαμβάνει την ΑΘΗΝΑ να καβαλάει το άρμα, οδηγώντας κατά μήκος της θάλασσας, φορώντας το πέπλο της, αντί για την πανοπλία της.

Ίσως παραπέμπουν στη γιορτή των Πλυντηρίων.

Πέρα από την πόλη των Αθηνών, η εορτή των Πλυντηρίων εορταζόταν και σε άλλες πόλεις.

Ένας μήνας μάλιστα ονόματι Πλυντηριών μαρτυρείται στα νησιά της Χίου, Ίου, Πάρου και Θάσου, ο οποίος συστήνει ότι η εορτή είναι Ιωνική. Στο Άργος υπήρχε η γιορτή των <<λουτρών της Παλλάδος», όπου η ΑΘΗΝΑ μεταφερόταν με πομπή στον ποταμό Ίναχο.

Αντίστοιχες εορτές είχαν η Τεγέα και η Αρκαδία.

Σε όλες τις εκδοχές υπήρχε διαφορά ως προς την εποχή εορτασμού ενώ κοινό τους σημείο ο ακριβής χρόνος, που ήταν το βράδυ με το φεγγάρι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους