Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σταύρος Παναγιωτίδης, «ΜΥΘΟΙ, ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΒΟΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 1» Μικρές αφηγήσεις για γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά ποτέ δεν συνέβησαν. 38η ΧΙΛΙΑΔΑ! Ανακαλύψτε το εδώ, https://www.kedros.gr/product/9295/mythoi-parexigiseis-aboles-alitheies-ellinikis.html Έγραψαν για το βιβλίο: 1. «Ο Σταύρος Παναγιωτίδης πιστεύει ότι το ψέμα είναι σαν το νερό: περνάει σε όλα μέσα από τις ρωγμές και τα διαβρώνει.

Αλλά ο «πόλεμος» για την αλήθεια δεν έχει χαθεί, γιατί όπλο μας είναι η γνώση, φθάνει να την επιδιώξουμε. «Η μητέρα μου πάντα μου έλεγε πως όσο πιο πολλά ξέρεις, τόσο πιο δύσκολο είναι να σε κοροϊδέψει κανείς», επισημαίνει. «Με αυτή τη λογική, που είναι πολύ σωστή και πολύ πολιτική, η ιστορική αλήθεια μπορεί με πολλούς τρόπους να γίνει εργαλείο για την απελευθέρωση των ανθρώπων.

Οχι για να υιοθετήσουν τη μία ή την άλλη πολιτική άποψη.

Αλλά για να ξεκαθαρίσουν τα κριτήρια με τα οποία διαμορφώνουν τις απόψεις τους.

Η εξοικείωση με τα ψέματα για το παρελθόν μας κάνει να πιστεύουμε και τα ψέματα για το παρόν μας…». Τασούλα Επτακοίλη, Η Καθημερινή, 11/01/2024 2. «Η αλήθεια είναι ότι όσο πιο κοντά στην εθνική ταυτότητα ενός ανθρώπου είναι κάποια αφήγηση, τόσο πιο δύσκολο είναι να δεχτεί την ιδέα ότι αυτή η αφήγηση μπορεί να είναι και ψευδής.

Βέβαια, ταυτόχρονα, όσο πιο άβολα νοιώθει ένας λαός στο παρόν του, τόσο περισσότερο αναζητά το στήριγμα, τις απαντήσεις και τις λύσεις στο παρελθόν του.

Το παρελθόν γίνεται «ψυχολογικό καταφύγιο», ένα πεδίο εξιδανικευμένο.

Όπως για παράδειγμα ότι παλιότερα ζούσανε πολύ καλύτερα και ζούσαν περίπου σε κάποιο παράδεισο που τον χάσαμε, ότι είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε στιγμές μεγαλείου και τις χάσαμε κι αυτές, αλλά το κρίσιμο ζήτημα νομίζω ότι είναι το κατά πόσο ο κόσμος αισθάνεται βολικά στο παρόν του.

Εάν σε συνθήκες και εποχές, σαν τη σημερινή, οι άνθρωποι αισθάνονται ανασφάλεια, ότι το μέλλον τους δεν έχει ευοίωνες προοπτικές και δυσκολεύονται να ερμηνεύσουν την κακή κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί, πάντα κοιτάνε προς το παρελθόν.

Και έχουνε ανάγκη τις αφηγήσεις εκείνες οι οποίες γλυκαίνουν την ψυχή και δίνουν και ερμηνείες.

Από την άλλη βεβαίως πολλές φορές αποδεικνύεται ότι είναι πάρα πολύ εύκολο το να καταρριφθεί ένας μύθος ή πάρα πολύ εύκολο το να φανεί η πραγματική διάσταση ενός γεγονότος, αρκεί κανείς να σκεφτεί στοιχειωδώς λογικά.» Συνέντευξη στη Νατάσα Βαφειάδου, Παρατηρητής της Θράκης. 26/01/2024 3. «Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μεγάλα κεφάλαια που «αποδομούν» τα λάθη που έχουν περάσει στην Ιστορία: στην αρχαιότητα και το βυζάντιο, στους μύθους της τουρκοκρατίας και της Ελληνικής Επανάστασης, στους μύθους που αφορούν τον εικοστό αιώνα και στις διάσημες φράσεις που φέρεται να ειπώθηκαν, αλλά τελικά δεν ειπώθηκαν ποτέ, όπως αποδεικνύει ο συγγραφέας παραθέτοντας αδιάσειστα στοιχεία και αποσπάσματα από μελέτες καταξιωμένων ιστορικών.

Οι περισσότεροι από τους μύθους αυτούς καλλιεργούνται και αναπαράγονται για εθνικιστικούς λόγους.

Όταν είναι γνωστή η πηγή και ο τρόπος δημιουργίας του μύθου ο συγγραφέας πάντοτε αναφέρεται σε αυτούς και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους επικράτησε να θεωρείται αληθινό ένα γεγονός το οποίο δεν έγινε ποτέ, ή πως αυτό κατέληξε να παραποιηθεί.

Δεν υπάρχουν επομένως αξιώματα στην Ιστορία.

Η επιστήμη αυτή είναι προορισμένη να αναθεωρείται διαρκώς υπό το πρίσμα νέων πηγών που έρχονται κατά καιρούς στο φως.» Λεύκη Σαραντινού, fractal, 21/11/2023 4. «Το πόνημα του φίλου μου, Σταύρου Παναγιωτίδη, μου υπενθύμισε πως, όσο άβολη και αν είναι η αλήθεια, η αυτογνωσία μπορεί να εγγυηθεί με βεβαιότητα την καλύτερη πνευματική ανάπτυξη του ατόμου.

Και όταν πρόκειται για συλλογική αυτογνωσία, μπορεί να εγγυηθεί την πολιτική ανάπτυξη μιας κοινωνίας σε πιο στέρεα θεμέλια. Δημήτρης Παπανικολόπουλος» Η Εποχή, 12/11/2023 5. «Το βιβλίο του Παναγιωτίδη διαβάζεται απνευστί για πολλούς λόγους.

Αφενός γιατί πρόκειται για γεγονότα που έχουμε καταγράψει ως αληθινά, αλλά ποτέ δεν συνέβησαν.

Αφετέρου γιατί καθώς προχωράει ο αναγνώστης ακολουθώντας την αποδόμηση του ενός ιστορικού μύθου μετά τον άλλο, αποκτά μια πανοραμική θέα στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η προπαγάνδα και η ανάγκη που τους γεννά «Οι μύθοι προσφέρουν ερμηνείες.

Και επιβεβαιώνουν τις ήδη υπάρχουσες ερμηνείες μας για τον κόσμο και για την δική μας θέση μέσα του» λέει ο Παναγιωτίδης.» Συνέντευξη στη Φωτεινή Λαμπρίδη, TVXS, 16/10/2023 6. «Ένα βιβλίο που απευθύνεται στο ενήλικο κοινό, ωστόσο το θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμο και για μεγαλύτερα παιδιά καθώς είναι ένας άλλος τρόπος να διαβάσουν την Ιστορία αλλά και να καλλιεργήσουν τη κριτική τους σκέψη που το σχολείο κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια για να …εξαφανίσει!» Κώστας Στοφόρος, Literature, 13/10/2023 7."Όσο καιρό υπήρχαν λεφτά στη χώρα, η νέα εθνική ταυτότητα και η νέα εθνική περηφάνια ήταν της Ελλάδας που «ξέρει να γλεντάει όπως πουθενά αλλού στον κόσμο», που ήταν «το αφεντικό των βαλκανίων». Στην ταινία Μπίζνες στα Βαλκάνια του 1996, στην πρώτη σκηνή τρεις Έλληνες βρίσκονται σε ένα μπαρ στο Βουκουρέστι.

Μπροστά τους, μια κοπέλα κάνει στριπτιζ.

Με έναν σερβιτόρο του μαγαζιού κανονίζουν την εκμετάλλευσή της.

Και όταν κλείνει η συμφωνία, ο ένας από τους τρεις αναφωνεί: «Α ρε Ελλάδα, μεγάλη… Ατελείωτη είσαι, μωρή! Βγαίνεις απ’ τα σύνορα και τα παίρνεις όλα με χίλια!». Αυτή η χυδαιότητα, είχε γίνει ταυτότητα.

Όταν μετά από τα Μνημόνια κατέρρευσε κι αυτή, μας έμεινε μόνο η εθνική ταυτότητα της Ψωροκώσταινας." Συνέντευξη στον Γιώργο Τζαγκόζη, LIFO, 09/10/2023 8. «Το βιβλίο του Σταύρου Παναγιωτίδη, όχι απλώς έχει λόγο ύπαρξης αλλά είναι πολύτιμο και στο ευρύ κοινό που ενδιαφέρεται για την ιστορία, αλλά και σε όσους έχουν ειδικό ενδιαφέρον για τους μύθους και την ανασκευή τους.

Για παράδειγμα, εγώ, που, χωρίς να το παινευτώ, θεωρώ ότι έχω κάποια προϋπηρεσία στην ανίχνευση και ανασκευή μύθων, όχι μόνο έμαθα πολλά επιμέρους πράγματα από τους Μύθους του Παναγιωτίδη, αλλά και αγνοούσα εντελώς ότι ο Πήλιος Γούσης, ένας από τους αρχετυπικούς προδότες της ελληνικής ιστορίας, ο δεύτερος μετά τον Εφιάλτη σε βαρύτητα, μπορεί και να μην ήταν προδότης.

Και αναρωτιέμαι πόσοι από σας ξέρουν την πραγματικότητα για τη ζάχαρη στα φορτηγά του Έβρου -δεν λέω περισσότερα, να πάρετε το βιβλίο του Παναγιωτίδη και να το διαβάσετε!» Νίκος Σαραντάκος, 2/10/2023 9. «Το νέο βιβλίο του συγγραφέα και ιστορικού Σταύρου Παναγιωτίδη λέγεται “Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες από την ελληνική ιστορία“. Η κυκλοφορία του από τις εκδόσεις Κέδρος έχει δρομολογηθεί για τον Σεπτέμβριο.

Σε πρώτη φάση, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, το βιβλίο είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του: Πραγματεύεται δηλαδή γεγονότα, τα οποία περνιούνται για αληθινά από πολύ κόσμο, επίσης πράγματα που συνέβησαν, όχι όμως όπως τα ξέρουμε, καθώς και κομμάτια της ιστορίας που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα επειδή δεν είμαστε εξοικειωμένοι μαζί τους.

Αυτή είναι μια συζήτηση που κάναμε με τον Παναγιωτίδη, κατά τη γνώμη μου πολύ ενδιαφέρουσα, αφού εξηγεί πως η “καθαρή” δημοσιογραφία είναι, τελικά, ζήτημα δημοκρατίας μέσα σε μια κοινωνία.» Συνέντευξη στον Αντώνη Μποσκοΐτη, olafaq, 04/08/2023

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους