Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην αρχή ο διορισμός του κου. Βασίλη Σπανάκη στο ΥΠΕΣ ως υφυπουργoύ υπεύθυνου και για τα αδέσποτα, μου φάνηκε αστείος.

Δεν είχα ιδέα για το παρελθόν του, ούτε για τον πολιτικό του βίο.

Μου έκανε όμως πολύ άσχετος για την θέση και η προσωπικότητα του γενικά, μου βγάζει κάτι όχι καλό.

Κλασικός πολιτικάντης δεξιός σε κονσέρβα.

Το έψαξα λίγο και βρήκα ότι ο άνθρωπος αυτός τον μισό χρόνο κόβει πίτες.

Πίτες συλλόγων, πίτες ενώσεων, πίτες και των κυνηγών.

Α, μάλιστα λέω.

Για αυτό τον φύτεψαν εκεί.

Πετυχαίνω βίντεο όπου ευχαριστεί τους κυνηγούς για τον διορισμό του.

Οκ, βγήκε νόημα.

Κόλλησα και τον παρακολουθούσα και στην πορεία έβγαλα κι άλλα συμπεράσματα.

Καταρχάς, για να ξεμπερδεύουμε με τις ταμπέλες, εγώ συνήθως ακούω από δεξιούς ότι είμαι συριζαία, αριστερή, άπλυτη φεμιναζί και σιχαμένη woke, και από αριστερούς ότι είμαι φασισταριό, λακές του Μητσοτάκη, σιχαμερό τρολάκι και άλλα όμορφα.

Άρα, μάλλον είμαι κάπου στη μέση.

Ή ακόμα καλύτερα, δεν ανήκω σε κανέναν, δεν χρωστάω σε κανέναν, δεν ζητάω απο κανέναν, δεν περιμένω κανένα προσωπικό όφελος από τα φιλοζωικά, δεν έχω σκελετούς στη ντουλάπα μου και δεν φοβάμαι να πω αυτό που βλέπω.

Και αυτό που βλέπω, από όσα ξέρω, από όσα παρατηρώ και από την εικόνα που έχω σχηματίσει όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι χθες έγινε κάτι πολύ σοβαρό.

Ανέβηκε σε δημόσια διαβούλευση ένα νομοσχέδιο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Μέσα σε αυτό, ενώ όλοι περιμένουμε την αναθεώρηση του 4830, του νόμου για τα ζώα, να γίνει τον Σεπτέμβρη του '26 που κλείνει η 5ετία, μέσα στο νομοσχέδιο αυτό, τώρα, επιχειρήθηκε να περάσει μία διάταξη που αφορούσε την ποινική ευθύνη προσώπων της αυτοδιοίκησης για παραλείψεις σχετικές με την περισυλλογή αδέσποτων ζώων συντροφιάς.

Όσοι γνωρίζουμε το θέμα, περιμέναμε ότι κάποια στιγμή θα γίνει μια πιο συγκεκριμένη ρύθμιση για περιπτώσεις όπως ένα δάγκωμα ή μια φθορά ξένης περιουσίας από αδέσποτο ζώο.

Δηλαδή να μην σέρνεται αυτομάτως ένας αντιδήμαρχος ή ένας υπάλληλος στα δικαστήρια για ένα περιστατικό που αντικειμενικά δεν μπορούσε να προβλέψει, ειδικά αν δεν είχε υπάρξει προηγούμενη ενημέρωση για ιστορικό επιθετικότητας του ζώου ή δυνατότητα άμεσης παρέμβασης.

Αυτό είναι ένα πράγμα και ακούγεται λογικό.

Άλλο πράγμα όμως είναι το να μπαίνει σε νόμο που κανείς δεν περιμένει, μια γενική αναφορά σε "παραλείψεις" των αυτοδιοικητικών στις "περισυλλογές" ζώων, χωρίς απόλυτα καθαρά όρια.

Γιατί η λέξη "παράλειψη" είναι τεράστια.

Μπορεί να σημαίνει οποιαδήποτε απραξία.

Και η λέξη "περισυλλογή", επίσης δεν είναι απλώς "πήγα και μάζεψα έναν σκύλο από τον δρόμο", αλλά είναι μέρος μιας ολόκληρης αλυσίδας διαχείρισης, η αξιολόγηση, ο κτηνιατρικός έλεγχος, η φιλοξενία, η περίθαλψη, η επανένταξη, η παρακολούθηση, τυχόν υιοθεσία, εφαρμογή αποφάσεων πενταμελούς, διαχείριση καταγγελιών κλπ.

Άρα, όταν βάζεις μαζί δύο αόριστες έννοιες, παράλειψη και περισυλλογή, δίνεις πάτημα που αύριο κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει για λάθος λόγους.

Κάποιος δηλαδή θα μπορούσε να πατήσει πάνω σε αυτές τις λέξεις και να πει "δεν ήταν κακοδιαχείριση ρε παιδί μου, ήταν παράλειψη!". Και έτσι μια κακή διατύπωση μπορεί να γίνει άλλοθι για ατιμωρησία.

Είμαστε πολύ τυχεροί που υπήρξαν τα άμεσα αντανακλαστικά, του Save a Greek Stray, γιατί οι άνθρωποί του ήταν οι μόνοι που το είδαν στο παρά πέντε.

Δεν ξέρω γενικά που θα είμασταν σήμερα, πόσο χειρότερα, χωρίς το SGS.

Ειδικά το χτεσινό δεν θα το είχαμε πάρει χαμπάρι ποτέ! Θα το καταλαβαίναμε αργότερα, στα δικαστήρια, όταν κάποιοι θα πατούσαν πάνω σε αυτές τις λέξεις για να ζητήσουν απαλλαγή.

Και εδώ πρέπει να πούμε και κάτι ακόμη.

Και στα δικαστήρια για δαγκώματα και ανάλογα περιστατικά με αδέσποτα δεν έχουν βρεθεί μόνο αιρετοί ή δημοτικοί υπάλληλοι.

Έχουν βρεθεί και εκπρόσωποι φιλοζωικών σωματείων, άνθρωποι που συμμετέχουν σε πενταμελείς επιτροπές, εθελοντές που κάνουν την δουλειά που δεν έκαναν οι δήμοι.

Η αρχική διατύπωση, όπως είχε παρουσιαστεί, άφηνε και ένα σοβαρό ζήτημα άνισης μεταχείρισης.

Από τη μία, προστασία για τον δήμο.

Από την άλλη, οι άνθρωποι των φιλοζωικών εκτεθειμένοι.

Μετά τις άμεσες και έντονες αντιδράσεις του φιλοζωικού κόσμου της χώρας, σχεδόν άμεσα, μέσα σε λίγες ώρες, η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς ανακοίνωσε ότι με απόφαση του υπουργού, η διάταξη θα αναδιατυπωθεί ώστε να αποσαφηνιστεί πλήρως.

Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι ο κίνδυνος που είδαμε ήταν πραγματικός.

Αν η αρχική διατύπωση ήταν απολύτως καθαρή, δεν θα χρειαζόταν αποσαφήνιση.

Η νέα διατύπωση είναι σαφώς καλύτερη και δεν μιλά πλέον γενικά για "παραλείψεις σχετικές με την περισυλλογή", αλλά για αδικήματα που τελούνται "διά παραλείψεως κατά την άσκηση καθηκόντων σχετικά με πρόκληση σωματικής βλάβης ή φθορά ξένης περιουσίας από αδέσποτα ζώα συντροφιάς". Και, πολύ σημαντικό, περιλαμβάνει πλέον μέλη φιλοζωικών οργανώσεων και μέλη πενταμελών επιτροπών, διορθώνοντας και αυτή την αδικία.

Άρα όχι, οι αντιδράσεις μας δεν ήταν υστερία.

Αντιδράσαμε επειδή κατάλαβαμε ότι στην πράξη μία αόριστη λέξη μέσα σε έναν νόμο μπορεί αύριο να γίνει συγχωροχάρτι για έναν δήμο που δεν θέλει να εφαρμόσει τον νόμο.

Και τώρα πάμε στο πολιτικό κομμάτι.

Όταν μπήκε στο Υπουργείο ο κ. Σπανάκης και ενώ στην αρχή το πήραμε πιο ελαφρά, όσο περνούσε ο καιρός, η εικόνα γινόταν πιο βαριά.

Είδαμε την επίσκεψη του στο ΔΙΚΕΠΑΖ.

Είδαμε την παρουσία του κ. Σπανάκη στα εγκαίνια "χώρου εκτόνωσης", μαζί με τον κ. Γουρδομιχάλη.

Είδαμε μια εικόνα πανηγυρική, με αγκαλιές, φιλάκια και χαρούλες, σε έναν χώρο που για μεγάλο μέρος του φιλοζωικού κόσμου είναι χώρος αποθήκευσης ζώων και "διαχείρισης" πίσω από κλειστές πόρτες.

Και μιλάμε για "χώρο εκτόνωσης" στο ΔΙΚΕΠΑΖ, ενώ βρίσκεται κολλητά σε πεδίο σκοποβολής.

Είδαμε επίσης τη σταθερή παρουσία και τον ρόλο του κ. Γουρδομιχάλη.

Είδαμε την κινητοποίηση δήμων μέσω ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας). Είδαμε την ημερίδα που οργάνωσε ο κ. Γουρδομιχάλης.

Είδαμε την παρουσία του κ. Σπανάκη εκεί.

Είδαμε όμως και την ηχηρή απουσία προσώπων που θα περιμέναμε να είναι στο κέντρο μιας σοβαρής θεσμικής συζήτησης για την ευζωία, όπως ο κ. Χρυσάκης και ο κ. Λιβάνιος.

Καθόλου τυχαία η απουσία τους.

Και μετά ήρθε η χθεσινή διάταξη.

Όλα αυτά, για έναν άνθρωπο που παρατηρεί και ξέρει να διαβάζει τα πράγματα, δεν είναι ασύνδετα.

Η εικόνα που δημιουργείται είναι ότι υπάρχουν κύκλοι που δεν ενδιαφέρονται να εφαρμοστεί ο ν. 4830/2021.

Ουτε καν.

Υπάρχουν κύκλοι που ενδιαφέρονται να προστατευτούν οι δήμοι από τις ευθύνες τους.

Υπάρχουν κύκλοι που θέλουν λιγότερο έλεγχο, λιγότερη λογοδοσία, και λιγότερη πίεση από τον φιλοζωικό κόσμο.

Κατά την γνώμη μου αυτό ζήσαμε χθες.

Είμαι βέβαιη πως στο Υπουργείο δεν έχουν όλοι την ίδια πρόθεση.

Κάποιοι σχεδιάζουν, κάποιοι συμβουλεύουν, κάποιοι σπρώχνουν, κάποιοι εκτελούν και κάποιοι προσπαθούν να περάσουν πράγματα, ύπουλα, μέσα σε νομοσχέδια, ελπίζοντας ότι δεν θα τα πάρει κανείς χαμπάρι.

Αυτή τη φορά τα πήραμε χαμπάρι.

Και θέλω να είμαι απολύτως δίκαιη.

Μέσα στο Υπουργείο υπάρχει πλέον ένα πραγματικό διαμάντι που λέγεται Elena Arvaniti, και όποιος εθελοντής έχει ασχοληθεί σοβαρά, έχει διαβάσει τον νόμο, έχει μελετήσει τις εγκυκλίους και έχει χρησιμοποιήσει θεσμικά εργαλεία, το ξέρει.

Η κ. Αρβανίτη είναι μια εξαιρετική νομικός και πάντα εκεί όταν τη χρειάζονται οι εθελοντές.

Και οι εγκύκλιοι που έχουν βγει σε συνεργασία με τον νυν Ειδικό Γραμματέα, τον κύριο Νικόλαο Χρυσάκη, είναι πολύ δυνατά όπλα στα χέρια μας.

Όπλα κανονικά και όχι για να φωνάζουμε με υστερία, όπως μας έχουν συνηθίσει, ως κάποιοι γραφικοί, αλλά όπλα για να πιέζουμε σωστά, θεσμικά και με τον νόμο στο χέρι.

Ο κ. Νικόλαος Χρυσάκης.

Ο νυν Ειδικός έχει φέρει άλλο ήθος στην Ειδική Γραμματεία.

Είναι άνθρωπος ήπιων τόνων, υπομονετικός, ευγενικός, ενωτικός, ανοιχτός και πιο κοντά σε όσους δουλεύουν στο πεδίο.

Και αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε.

Γιατί δεν ξεχνάμε -εγώ δεν θα το ξεχάσω ποτέ- ότι υπήρξε περίοδος που πολλοί εθελοντές νιώθαμε αποκλεισμένοι, μπλοκαρισμένοι και σαν να μιλάμε σε τοίχο.

Υπήρξε περίοδος που με πίκρα το λέγαμε, η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων έμοιαζε να έχει καταλήξει Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Δήμων.

Αυτό έχει αλλάξει.

Και όταν κάτι αλλάζει προς το καλύτερο, πρέπει να έχουμε την εντιμότητα να το λέμε.

Το ίδιο ισχύει και για τον κύριο κο. Thodoris Livanios.

Aπό την εικόνα που έχω eg;v για την ποιότητα του ανθρώπου, θεωρώ ότι είναι ότι καλύτερο θα μπορούσαμε να έχουμε σε αυτή τη θέση, πάντα μέσα στην πραγματικότητα της πολιτικής.

Γιατί στην πολιτική ξέρουμε ότι για να περάσεις ένα πράγμα, πολλές φορές αναγκάζεσαι να πεις "ναι" σε άλλα δέκα που δεν θέλεις.

Ο κ.Λιβάνιος, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει καμία σχέση με πολιτικούς επιπέδου Σπανάκη.

Είναι άλλης ποιότητας άνθρωπος.

Είναι κανονικός άνθρωπος, πραγματικά γλυκός και ευγενικός.

Και όσο θυμωμένοι, απογοητευμένοι ή προδομένοι κι αν έχουμε νιώσει κατά καιρούς, και με όλα τα δίκια δικά μας, αυτό πρέπει να το αναγνωρίζουμε.

Αλλά το κρίσιμο ερώτημα παραμένει.

Στην πολιτική, πόσο αρκεί η πρόθεση; Γιατί μπορεί ένας υπουργός να έχει πρόθεση, να ακούει, να νιώθει και να συμμερίζεται, να μην είναι τοίχος, μπορεί να υπάρχει μια Ειδική Γραμματεία να δουλεύει, να βγάζει εγκυκλίους, να προσπαθεί να βάλει τάξη, όμως αν γύρω από όλα αυτά κινούνται κύκλοι που σπρώχνουν προς την προστασία των δήμων και όχι των ζώων, τότε; Τότε τι γίνεται; Ο ρόλος των εθελοντών δεν είναι να μηδενίζουμε τους πάντες.

Γιατί αν το κάνουμε αυτό στο τέλος θα μείνουμε χωρίς κανένα θεσμικό στήριγμα.

Ο ρόλος μας είναι να είμαστε από πάνω, σε εγρήγορση, να διαβάζουμε, να ξέρουμε τον νόμο, να χρησιμοποιούμε τις εγκυκλίους, να πιέζουμε τους δήμους, να πιέζουμε τις αρχές, να στηρίζουμε ότι λειτουργεί σωστά και να στεκόμαστε απέναντι σε ότι πάει να γυρίσει τα πράγματα πίσω.

Οφείλουμε να είμαστε αυστηροί.

Όλοι οι εθελοντές έχουμε περάσει τα πάνδεινα, έχουμε κουβαλήσει ζώα, έχουμε τσακωθεί με δήμους, έχουμε πάει σε αστυνομικά τμήματα και σε δικαστήρια.

Δεν έχουμε κανένα περιθώριο να είμαστε αφελείς, αλλά οφείλουμε να είμαστε και δίκαιοι.

Γιατί το συμφέρον μας δεν είναι να ισοπεδώσουμε κάθε θεσμό.

Το συμφέρον μας είναι να δυναμώσουμε όποιο θεσμό μπορεί να προστατεύσει τα ζώα και να μας στηρίξει.

Το συμφέρον μας είναι να ενισχυθεί η Ειδική Γραμματεία, να γίνει ισχυρότερη, να γίνει Γενική Γραμματεία ή κάποτε ένα πραγματικό Υπουργείο για την προστασία των ζώων, ώστε να έχει άλλη δύναμη.

Το συμφέρον μας τελικά είναι να εφαρμόζεται ο νόμος υπέρ των ζώων και όχι να εξασφαλίζει ατιμωρησία σε δήμους, ΚΕΔΕ, κυνηγούς και πολιτικούς.

Και όποιος θεσμός στέκεται προς αυτή την κατεύθυνση, πρέπει να δυναμώνει.

Όποιος όμως σπρώχνει άλλα συμφέροντα θα μας βρίσκει απέναντι του.

Σαν χτες. *Ο κος Σπανάκης υπήρξε εκλεγμένο μέλος της Γεν.Συνέλευσης της ΚΕΔΕ από το 2006 ως το 2014.

Όσο το ψάχνω τόσο "καλύτερο" γίνεται. *Η χρηματοδότηση του "χώρου εκτόνωσης" στο ΔΙΚΕΠΑΖ έγινε επί κου.Πέτσα. Άλλη απογοήτευση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους