Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα και αύριο, η κορύφωση του ΣΥΡΙΖΑΪΚΟΥ δράματος. Πιστεύω ότι αυτό αξίζει να μελετηθεί σε όλες τις Σχολές Πολιτικών Επιστημών, παγκοσμίως.

Το πώς, σε μια ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη, ευρωπαϊκή κοινωνία, ένας ωραίος και νέος, άγουρος στην Πολιτική, παίρνει το δαχτυλίδι της διαδοχής στην ηγεσία Κόμματος, και μαζί με την ομάδα του, το Κόμμα του και μεγάλο μέρος του Λαού κυβερνάει σε μια άκρως κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας της χώρας του, αλλά μετά την απώλεια των επομένων εκλογών παραιτείται από την ηγεσία του Κόμματος, ακολούθως παραμένει στη σκιά και, ξάφνου, πετιέται, εγκαταλείπει το Κόμμα του, ιδρύει άλλο, εντελώς ΙΧ και απέναντι στους παλιούς δικούς του κάνει το δύσκολο και βάζει πόρτα! Ως εδώ, καλώς, τίποτε το επιστημονικώς ενδιαφέρον.

ΟΜΩΣ, το γεγονός ότι εκλαμβάνεται ως Μεσσίας-Σωτήρ και, μάλιστα, από κόσμο που νιώθει Αριστερός, Κριτικός, Αμφισβητίας, που είναι και πολιτικά ψημένος, ο οποίος κόσμος εγκαταλείπει τις συλλογικότητές του και τρέχει προς τον Παράκλητο της Ιστορίας, προς τον νέο Προφήτη της χώρας, διαλύοντας ό,τι με κόπο είχε φτιαχτεί για να στηρίξει ένα, ακόμη, τίποτα, "έτσι, χωρίς πρόγραμμα", ε, αυτό, μαζί με τον Περονισμό και τον Αντρεϊσμό, αξίζει επιστημονικής διερεύνησης.

Με υπόθεση εργασίας: η περίφημη γενέτειρα της Δημοκρατίας, η Ελλάδα, με ιστορικό πυρήνα την Αθηναϊκή Δημοκρατία, ήταν, είναι και μπορεί να συνεχίσει να είναι ένα κοπάδι, που θέλει τον τσέλιγγά του. Από τον Περικλή και δώθε. Και παραμένει, πολιτικά, τριτοκοσμική. Δυστυχώς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους