Για τους θσμούς. Στις προηγμένες δημοκρατίες, η διαφθορά περιορίζεται επειδή λειτουργούν οι μηχανισμοί και όχι επειδή οι πολιτικοί εκεί είναι από τη φύση τους πιο έντιμοι. 👉Όταν οι θεσμοί είναι...

Πλήρες Κείμενο:

Για τους θσμούς. Στις προηγμένες δημοκρατίες, η διαφθορά περιορίζεται επειδή λειτουργούν οι μηχανισμοί και όχι επειδή οι πολιτικοί εκεί είναι από τη φύση τους πιο έντιμοι. 👉Όταν οι θεσμοί είναι πραγματικά ανεξάρτητοι, το κόστος της παρανομίας γίνεται απαγορευτικό για κάθε ισχυρό. 👉Οι έλεγχοι γίνονται βάσει πρωτοκόλλου και όχι κατόπιν κυβερνητικής εντολής ή έγκρισης. 👉Η δικαιοσύνη και οι ελεγκτικές αρχές έχουν δικό τους, εγγυημένο προϋπολογισμό και ανεξάρτητη στελέχωση. 👉Ακόμα και μια μικρή παράβαση οδηγεί σε άμεση παραίτηση, προστατεύοντας το κύρος του πολιτεύματος. 👉Ο νόμος εφαρμόζεται με την ίδια ταχύτητα και αυστηρότητα είτε πρόκειται για υπουργό είτε για απλό πολίτη. 👉Ο πολίτης δεν χρειάζεται να ψάχνει τον «έντιμο ηγέτη-προστάτη» γιατί τον προστατεύει το σύστημα. 👉Η βεβαιότητα της τιμωρίας λειτουργεί αποτρεπτικά για όποιον σκέφτεται να καταχραστεί την εξουσία του.

Η χώρα ευημερεί επειδή οι κανόνες είναι σταθεροί και δεν αλλάζουν ανάλογα με τα συμφέροντα της εκάστοτε κυβέρνησης.

Όταν οι θεσμοί κάνουν τη δουλειά τους, η εντιμότητα του πρωθυπουργού παύει να είναι το μοναδικό οχυρό των αδυνάμων και γίνεται απλώς ο κανόνας.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι ιστορικά δομημένο γύρω από τον συγκεντρωτισμό και το πελατειακό κράτος.

Αν ένα κόμμα υποσχεθεί και εφαρμόσει την πλήρη αυτονόμηση της Δικαιοσύνης και των ελεγκτικών αρχών, αυτόματα χάνει τη δύναμη να: Διορίζει «δικούς του» ανθρώπους σε θέσεις-κλειδιά της δημόσιας διοίκησης.

Κατευθύνει τις κρατικές δαπάνες και τα μεγάλα έργα με πολιτικά κριτήρια.

Προστατεύει τα στελέχη του από μελλοντικές δικαστικές έρευνες.

Η ρητορική γύρω από το ήθος ενός αρχηγού είναι ένα ανέξοδο επικοινωνιακό εργαλείο.

Είναι πολύ πιο εύκολο να πείσεις το ακροατήριο ότι «ο δικός μας αρχηγός είναι καθαρός και οι άλλοι κλέφτες», παρά να εξηγήσεις περίπλοκες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις.

Όταν οι θεσμοί είναι αδύναμοι, ο πολίτης αναγκάζεται να καταφύγει στο κόμμα ή στον βουλευτή για να βρει το δίκιο του ή μια θέση εργασίας.

Πολίτης -πελάτης.

Έτσι, η δημοκρατία από ένα σύστημα συμμετοχής και ελέγχου μετατρέπεται σε μια διαδικασία ανάθεσης της εξουσίας σε έναν «αλάθητο» αρχηγό, ο οποίος τελικά εγκλωβίζεται και ο ίδιος στον μύθο του.

Από τα παραπάνω λείπουν πράγματα που πρέπει να γραφούν αλλά ο σκοπός είναι, οποιος το διαβαζει να σκεφτεί και όχι να του δώσω ετοιμες λύσεις, με τις οποίες μπορεί να διαφωνεί και έτσι να χανόμαστε στη διαδικασία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους