Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο πληθωρισμός τρέχει με 5% και η Ελλαδα βρίσκεται στην 3η θέση της ευρωζώνης στον σχετικό πίνακα.

Απεναντι στην ακρίβεια που μονο εν μέρη ειναι εισαγόμενη και εξωγενης, η συντηρητική κυβερνηση απαντά α) με γενικευμενες επιδοτήσεις και διαφορα "pass", β) με διοικητικές παρεμβάσεις στην αγορά μέσα απο ονομαστικές αυξησεις του κατώτατου μισθού.

Τιποτα απο τα δυο δεν αποδίδει: η πραγματική αγοραστική δύναμη των ελληνων υποχωρεί σταθερά, φερνοντας την Ελλαδα στην τελευταία θέση της ευρωζωνης (οριακά, μένουμε πλεον κατω και απο την Βουλγαρια) Περα απο τις δικαιολογίες, η πραγματικοτητα στην "μικρη" καθημερινότητα ειναι πέρα απο εύγλωττη.

Οι διαδοχικές αυξησεις του κατωτατου μισθου οπως ανακοινωνοντα κεντρικά ειναι αναποτελεσματικες, αφου η αύξηση μισθων υπολείπεται των αυξήσεων των τιμων...με τελικό αποτελεσμα την πραγματική μείωση των διαθέσιμων εισοδημάτων και οχι την αύξησή τους.

Περα απο αυτο, η οικονομία μπαίνει στο οικονομικό φαινόμενο γνωστό ως "σπιράλ μισθων-τιμων": η αύξηση των μισθών οδηγεί σε υψηλότερο κόστος παραγωγής, το υψηλότερο κοστος παραγωγής υποχρεωνει τις επιχειρήσεις να αυξήσουν τις τιμές καταναλωτή για να διατηρήσουν τα περιθώρια κέρδους τους, με αποτελεσμα να δημιουργείται νεα πίεση για αυξησεις μισθων και μια ανατροφοδοτουμενη χαοτική κατασταση οπου το πραγματικό εισόδημα μειώνεται παρα το γεγονος οτι ο ονομαστικος μισθος αυξάνεται.

Μισθοί και οι τιμές παγιδεύονται σε έναν θλιβερό «χορό» οπου ο ένας σερνει τον άλλον στο επόμενο βήμα, το οποιο νομοτελειακά οδηγεί σε υψηλότερες τιμές και υψηλότερους μισθούς, αλλά χωρίς τελικα να επωφελείται κανείς.

Κρατικίστικες και σοσιαλδημοκρατικού τύπου λογικές οπως τα πλαφόν τιμων και η διατιμιση (ακομα και η καταγιδα επιδοτησεων που επιλέγει η ΝΔ, σοσιαλδημοκρατικης εμπνευσης πολιτικη ειναι), δεν λειτούργησαν ποτέ μακροχρόνια: νοθευουν την αγορά, επιδρούν αρνητικά στην παραγωγικοτητα και στο μεγάλωμα της οικονομίας και οδηγουν σε στασιμότητα, τέλμα και μιζερια.

Ολα αυτα τα κρατικίστικα εργαλεία δεν ειναι παρά προσωρινές λύσεις που συχνά κρύβουν το πρόβλημα διχως να το λύνουν.

Στο υπερεθνικό επιπεδο, η γραφειοκρατία του μεγάλου κρατους των Βρυξελλών επιλέγει την αυξηση των επιτοκίων ωστε να μειώσει την κατανάλωση.

Ταυτόχρονα ομως, επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη. ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ; Μια φιλελεύθερη προσέγγιση, θα έδινε έμφαση στην δραστικη μείωση των φόρων, ώστε να αυξηθεί άμεσα το διαθέσιμο εισόδημα των ανθρωπων.

Επειδή ομως -σε αντίθεση με συντηρητικούς και με σοσιαλιστές- οι φιλελευθεροι σεβόμαστε τις νόρμες της αγοράς και γνωρίζουμε πως τα λεφτόδεντρα ΔΕΝ υπαρχουν, η μείωση των φόρων δεν μπορει να ερθει διχως μείωση των κρατικων δαπανών.

Ή μάλλον μπορει να ερθει, αλλα θα ερθει με οικονομικη καταστροφη και αναγκη για νεα μνημόνια: ολα μαζι, βολονταριστικά με εναν νομο και ενα άρθρο, ΔΕΝ γινονται.

Όποιος θέλει να μας πει πως εχει την λυση, πρέπει να μας λεει και πως την βρίσκει και απο που θα την χρηματοδοτήσει.

Αλλα "προγράμματα της Θεσσαλονικης" , δεν αντέχονται.

Μείωση των φόρων λοιπον, σημαίνει (και) μείωση των εξόδων του κρατους, σημαίνει και μικρότερο κράτος, σημαίνει και απολύσεις.

Για να μπορει το κρατος να μειώσει τα έσοδά του (φορους), πρέπει αντίστοιχα να εχει την γενναιότητα να μειώνει τις δικες του δαπάνες...ώστε η μείωση των φόρων -για να επιτευχθεί η αύξηση της αγοραστικής δύναμης (μακροοικονομικα και η προσελυση επενδυσεων και το μεγαλωμα της πίτας ωστε να αυξηθει ο πλουτος)- να έρχεται ως μια υγιης οικονομικη στρατηγική και οχι ως μια λαικιστικη συνταγή οικονομικής καταστροφής που θα οδηγήσει σε ανάγκες για νέες βαριές θυσίες.

Η αύξηση του αριθμού των μετακλητών υπαλλήλων επι κυβερνήσεων ΝΔ (η οποια ευαγγελιζεται κατα τα αλλα τον...φιλελευθερισμο) ειναι δηλωτική του δεξιού μεγαλου κρατους.

Το αστείο δε ειναι, οτι οι εξ αριστερών αντίπαλοί της ΝΔ (η αριστερή αντιπολίτευσή της) υπόσχεται μειώσεις φόρων αλλα ταυτόχρονα υπόσχεται και διορισμούς παντου . Καλώς ήρθατε (νεα) μνημονια! ΤΙ ΑΛΛΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ; Χτύπημα των καρτέλ.

Ειναι εντυπωσιακή η αποτυχια της συντηρητικής κυβερνησης να χτυπήσει τα οργανωμένα συμφέροντα και τα ολιγοπωλια.

Τα καρτελ νοθευουν τον ανταγωνισμό, στην ουσία καταργούν την ελεύθερη αγορά και αυξανουν τις τιμες στα επιπεδα των συμφωνιών που κανουν.

Εδώ λοιπον, θελω το κρατος: οχι ως επιχειρηματία και ως εργοδότη ζημιογονων κρατικων "επιχειρήσεων" που δημιουργούν ελλείμματα, οχι ως αστυνομια τιμων που παρεμβαίνει στην αγορά σε βάρος του ανταγωνισμού.

Θελω το κρατος ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΙ τον ανταγωνισμο παντου: δεν υπαρχει τομέας στην ζωη, οπου ο ανταγωνισμός να μην λειτουργεί τελικα ΥΠΕΡ του πολίτη και του καταναλωτή. ΤΕΛΙΚΑ Οσο η κυβερνηση παραμένει απόμακρος παρατηρητής των υπόγειων συνεννοήσεων των καρτελ, οσο η κυβερνηση λειτουργεί στην παλαιοκομματικη λογική των διορισμών στο δημόσιο (το ετήσιο κοστος των μετακλητών υπαλλήλων σε δήμους, στην βουλή και σε υπουργεία πλησιάζει τα 100 εκ. ευρω), οσο επιλέγονται σοσιαλδημοκρατικες πολιτικες με διάφορα επιδοματα-ασπιρινες εδω κι εκει, τοσο το προβλημα θα παραμένει και τοσο η χωρα θα κατρακυλά στην φτωχοποιηση των ανθρωπων οσο και αν αυξάνεται ο ονομαστικος τους μισθος καθε λιγο: to little, to late.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να λύνουν προβλήματα.

Αν δεν τα λύνουν, θα ερθουν αλλοι.

Οχι γιατι οι αλλοι εχουν δεδομενα καλυτερη συνταγή για να τα λύσουν -μπορει να εχουν και χειρότερη.

Αλλά γιατι οι κυβερνήσεις κρίνονται, δεν κρίνεται -ή δεν κρίνεται πρωτίστως- η αντιπολίτευση.

Στην κυβερνηση εχουν παραχωρησει οι πολιτες την εμπιστοσύνη τους για να βρει τις λύσεις.

Αν αποτύχει να τις βρει, οι πολιτες εχουν καθε δικαιωμα να αναζητήσουν λύσεις αλλού.

Και δεν θα ειναι δικο τους λαθος, αν εκει που τις αναζητήσουν οι λύσεις δεν υπαρχουν.

Sorry: οι κυβερνήσεις πετυχαίνουν ή αποτυγχάνουν, οχι οι πολίτες.

Οι πολίτες, εδωσαν στον πρωθυπουργο και στη ΝΔ την εμπιστοσύνη τους.

Τι εκαναν με αυτο ο πρωθυπουργός και η ΝΔ; Δικαιο ή αδικο, στο τελος αυτο θα κριθεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους