Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήτανε κάπου στο 1992, στο Πάρκο Ελευθερίας. Φοιτήτρια τότε, δούλευα σερβιτόρα σε αυτό το εμβληματικό και μοναδικό για την εποχή του εστιατόριο.

Στη ροτόντα δεξιά της εισόδου του υπέροχου κήπου, κάθονταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Μίνος Κυριακού, η Λίζα Δουκακάρου και η Ειρήνη Παπά.

Σε μια κουβέντα τους περί αγάπης, πετάχτηκα (ναι ναι, με πνίγει ανέκαθεν μερικές φορές και παρεμβαίνω) και είπα τη φράση : "αν είναι νάρθει, θε ναρθεί"! Η Ειρήνη Παπά, με το αγέρωχο και επιβλητικό της ύφος, μου τοποθέτησε την άποψη στον κάλαθο των αχρήστων... "Με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι κι εσύ"! Η αλήθεια είναι, πως για πολλά χρόνια μετά, στο ίδιο πλευρό κοιμόμουν... Ώσπου να καταλάβω επακριβώς τον κόσμο στον οποίο ζω και τη διαφοροποίηση τέτοιων συναισθημάτων από άνθρωπο σε άνθρωπο... Μεγάλη κουβέντα αυτή... Δεν είναι μιζέρια να δηλώνεις πως δεν αγαπήθηκες! Σημαίνει μάλιστα πως η αυτοεκτίμηση σου φιλτράρει προσεκτικά τυχόν αγάπες της ζωής σου... Μιζέρια είναι, να έχεις τον πήχη χαμηλά και να συμβιβάζεσαι με το : "Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω κι ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω". Μιζέρια επίσης είναι να μην έχεις αγάπη μέσα σου! Καλημέρα! Καλημέρα!❤ -Ίσως λίγο βαρύ για πρωί, επίκαιρο και διδακτικό θαρρώ όμως!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους