Μυσταγωγία: αυτή είναι η πιο αντιπροσωπευτική λέξη για την εκδήλωση, στις 3 Ιουνίου, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Αρχάγγελος της Ι.Μ. Κύκκου, για τα 40ά γενέθλια του Προσφυγικού Σωματείου Άγιος Γεώργιος...

Πλήρες Κείμενο:

Μυσταγωγία: αυτή είναι η πιο αντιπροσωπευτική λέξη για την εκδήλωση, στις 3 Ιουνίου, στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Αρχάγγελος της Ι.Μ. Κύκκου, για τα 40ά γενέθλια του Προσφυγικού Σωματείου Άγιος Γεώργιος Κερύνειας και την παρουσίαση του φωτογραφικού λευκώματος «Αυτός είναι ο Άης Γιώρκης. Άγιος Γεώργιος Κερύνειας.

Ένα ταξίδι στη μνήμη». Η πρόσκληση για την παρουσίαση αποτέλεσε εξαιρετική τιμή, οι επαφές με το σωματείο, την Ειρήνη Ξενοφώντος και την Άντρη Χρυσοστόμου καταρχάς, δημιούργησαν την αίσθηση μιας νοερής πολιτογράφησης, μιας ενσωμάτωσης και οικογένειας.

Μετροφυλλώντας το βιβλίο, άρχισα να μεταλαμβάνω τα εμφανή, τα σημαίνοντα και τα σημαινόμενα, τα τοπία, τις μορφές και τους έμμετρους στοχασμούς του Στέλιου Παπαντωνίου.

Στην εκδήλωση: η περιγραφή της πορείας του σωματείου από την Άντρη Χρυσοστόμου: οδοιπορικό και υπόσχεση.

Η ιχνηλάτηση της πορείας της έκδοσης από την Ιωάννα Κύρρη ανέδειξε περισσότερο το ειδικό βάρος της.

Έμπλεη παλμού, η αντιφώνηση της συντονίστριας της έκδοσης Ειρήνης Ξενοφώντος, υπενθύμισε την ανθρώπινη ευαλωτότητα.

Οι 34 φονευθέντες και αγνοούμενοι του Άη Γιώρκη ήταν φίλοι και συγγενείς, ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση τους.

Οι χαιρετισμοί Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου και Υφυπουργού Πολιτισμού Βασιλικής Κασσιανίδου συμπύκνωσαν τη νοσταλγία για τον τόπο και την εκτίμηση για τον μ. Γιώργο Ξενοφώντος-Σέρτη.

Η απαγγελία του ποιήματος του Γ. Σέρτη από τις εγγονές του: η σκυταλοδρομία, λιτά.

Ο συντονισμός και οι αναγνώσεις της Φάνης Πέτσα: υποβλητικά.

Αποπνέουν και εμπνέουν μια θαλπωρή οι Κερυνειώτες, μια αίσθηση αγκαλιάς, ένα «ανήκειν», το οποίο συμμερίζονται γενναιόδωρα.

Ίσως επειδή νιώθουν πως από την αντοχή του δεσμού τους εξαρτάται η επιβίωσή τους ως «εξόριστου» συνόλου, ίσως, επειδή, φέρουν το βάρος του μη-διακυβεύματος. «Αφήστε με να μιλήσω για τα σιωπηλά, τ’ αμελημένα, τα παραμελημένα, για τα χαζά και τ’ άμορφα και τα βαθιά, τα ενδότερα, τα ψηλαφητά, τ’ ανομολόγητα, τ' άσπιλα, τα κρυφά και τα σίγουρα, τα περιττά, για τ’ ανήκουστα, τ' αόρατα, τ’ αδιανόητα.

Αφήστε εμένα να σας πω, πως για κανέναν δεν λογίζουμαι εγώ διακύβευμα, πως δεν είναι μπορετό οι ακτές μου να τους άφησαν», γράφει η Δήμητρα Δημητρίου, γενόμενη η φωνή της Κερύνειας.

Και σαν να απαντά ο Γ. Σέρτης: «Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου.

Μπορείς, λοιπόν, μια τέτοια νύχτα της ολόπλευρης αναπόλησης, να ψηλαφίσεις τη γραμμή του προσωπικού διαμελισμού σαν προέκταση της φρικτής κατοχικής μαχαιριάς, που σου κλείνει όλους τους δρόμους.

Μεγάλη, όντως, νύχτα... Από αύριο η μέρα θα μεγαλώνει, ο ήλιος θα κερδίζει χρόνο με το μόνιμο φως του». Υγ: άμα έχεις γεννηθεί ξημερώματα της μεγαλύτερης ημέρας του χρόνου, από επιλογή, τη συναισθάνεσαι λίγο παραπάνω τη δίψα, για φως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους