Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο ακριβώς κοστίζει ένα παιδί που τρώει υγιεινά; Και πόσο κοστίζει ένα παιδί που τρώει υγιεινά σύμφωνα με το υπουργείο; Πίσω από τις πανηγυρικές ανακοινώσεις για το τέλος του γαριδακίου και την εκδίωξη της σοκολάτας από τα σχολικά κυλικεία κρύβεται μια μικρή ελληνική κωμωδία κρατικού πατερναλισμού.

Η πολιτεία που εδώ και δεκαετίες αδυνατεί να εξασφαλίσει επαρκή σχολικά γεύματα, αθλητικές εγκαταστάσεις, σχολικές αυλές και ουσιαστική αγωγή υγείας ανακάλυψε ξαφνικά ότι ο μεγάλος εχθρός του έθνους είναι το κρουασάν και το λουκάνικο.

Η παιδική παχυσαρκία δεν θα αντιμετωπιστεί με κοινωνική πολιτική αλλά με υπουργική εξορία της μορταδέλας.

Η εικόνα είναι σχεδόν σουρεαλιστική.

Ο δεκαπεντάχρονος που μέχρι χθες ζητούσε μια πίτσα ή μια σοκολάτα καλείται τώρα να ανακαλύψει τη συγκίνηση του κεφίρ, του αριανιού και του φυτικού επιδορπίου χωρίς ζάχαρη.

Λες και τα σχολικά κυλικεία μετατρέπονται ξαφνικά σε κάποιο υβρίδιο βιολογικού καταστήματος του Κολωνακίου και συνεδρίου διατροφολόγων.

Λείπει μόνο μια επιγραφή στην είσοδο: «Απαγορεύεται η είσοδος σε όσους νοσταλγούν τη γεύση». Το ακόμη πιο απολαυστικό στοιχείο είναι το οικονομικό. Στην Ελλάδα του 2026 η λέξη «υγιεινό» έχει αποκτήσει μια μαγική ιδιότητα: τριπλασιάζει την τιμή σχεδόν κάθε προϊόντος που αγγίζει.

Ένα απλό σνακ του ενός ευρώ βαφτίζεται «ολικής άλεσης», «χωρίς πρόσθετα σάκχαρα», «υψηλής διατροφικής αξίας» και ξαφνικά κοστίζει τρία.

Το παιδί που μέχρι χθες έβγαζε το διάλειμμα με λίγα κέρματα θα χρειάζεται πλέον επενδυτικό πλάνο για να αγοράσει μια μπάρα δημητριακών.

Η δημόσια υγεία ανακαλύπτει για άλλη μια φορά ότι η καλύτερη θεραπεία είναι η ακριβή θεραπεία.

Ακόμη πιο αστεία είναι η βαθιά πίστη του κράτους στη γεωγραφία.

Η σοκολάτα απαγορεύεται εντός του σχολείου αλλά παραμένει απολύτως νόμιμη δέκα μέτρα έξω από την πόρτα του.

Το παιδί λοιπόν δεν θα φάει γαριδάκια στο κυλικείο.

Θα τα αγοράσει στο περίπτερο απέναντι.

Η διατροφική συνήθεια δεν αλλάζει.

Αλλάζει μόνο ο ιδιοκτήτης του ταμείου που εισπράττει τα χρήματα.

Πρόκειται για μια σπάνια νίκη της πολιτικής επιστήμης: η παχυσαρκία καταπολεμάται μετακινώντας το σημείο αγοράς κατά είκοσι μέτρα.

Το ελληνικό κράτος δείχνει μια σχεδόν μεταφυσική βεβαιότητα ότι η κρίση της παιδικής υγείας ξεκινά από το κυλικείο και όχι από το συνολικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά.

Από τις ατελείωτες ώρες μπροστά στις οθόνες, από την έλλειψη άθλησης, από την οικονομική πίεση των οικογενειών, από τη διάλυση κάθε έννοιας καθημερινού ρυθμού.

Όλα αυτά μοιάζουν πολύ δύσκολα για να λυθούν.

Αντίθετα, η απαγόρευση της κέτσαπ προσφέρει τη γοητευτική ψευδαίσθηση ότι κάτι έγινε.

Στο τέλος μένει η εικόνα μιας χώρας που αντιμετωπίζει τα παιδιά σαν μικρούς ύποπτους διατροφικού εγκλήματος.

Το γαριδάκι περνά στην παρανομία, η σοκολάτα εξορίζεται, το κρουασάν δαιμονοποιείται και στη θέση τους εμφανίζονται προϊόντα ακριβότερα, πιο επιτηδευμένα και πολύ συχνά απλώς λιγότερο προσιτά.

Έτσι η πολιτική μετατρέπεται σε διατροφικό θέατρο: το κράτος ανεβαίνει στη σκηνή, κρατά ένα παστέλι στο ένα χέρι και ένα κεφίρ στο άλλο και ανακοινώνει με ύφος ιστορικής μεταρρύθμισης ότι έσωσε τη νέα γενιά.

Ενώ η νέα γενιά, όπως συμβαίνει συνήθως, έχει ήδη περάσει απέναντι στο περίπτερο και δεν παρακολουθεί καν την παράσταση. https://www.efsyn.gr/ellada/1399152/ti-allazei-sta-kylikeia-ton-sholeion-i-agapidaki-katargei-gyro-kempap-garidakia-sokolates/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους