Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρω, όπως ξερω όμως ποιος είμαι εγώ. Είμαι από εκείνους που θεωρούν γενναίο όχι αυτόν που υψώνει τη φωνή του, αλλά εκείνον που υπερασπίζεται το δίκαιο ακόμη κι όταν δεν τον συμφέρει.

Από εκείνους που απεχθάνονται την έπαρση, γιατί γνωρίζουν πως το υπέρμετρο «εγώ» είναι συχνά η μάσκα της αδυναμίας.

Έμαθα να βλέπω τη ζωή σαν έναν καρπό που μου προσφέρεται κάθε μέρα.

Άλλοτε γλυκός, άλλοτε ξινός, κάποιες φορές πικρός, μα πάντοτε πολύτιμος.

Και η αξία του δεν βρίσκεται μόνο στο να τον γεύεσαι, αλλά και στο να τον μοιράζεσαι με ανθρώπους αληθινούς, λίγους ίσως μα καλούς.

Τα χρόνια περνούν και μαζί τους ξεκαθαρίζουν πολλά.

Καταλαβαίνεις πως στη ζωή συχνά καλείσαι να διαλέξεις ανάμεσα στην προσωπικότητα και στην ανάγκη να είσαι αρεστός σε όλους.

Κι όμως, όποιος προσπαθεί να χωρέσει σε όλες τις προσδοκίες, συνήθως χάνει τον εαυτό του.

Προτιμώ να κρατήσω τις αρχές μου, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα με κατανοήσουν λίγοι.

Και όταν ο ήλιος της ηλικίας αρχίσει σιγά σιγά να γέρνει προς τη δύση του, δεν θα μετρήσουν ούτε οι τίτλοι ούτε οι θόρυβοι που κάναμε.

Θα μετρήσουν τα χρώματα που αφήσαμε πίσω μας.

Οι άνθρωποι που αγαπήσαμε, οι αξίες που υπερασπιστήκαμε, η αξιοπρέπεια με την οποία πορευτήκαμε.

Γιατί στο τέλος, είναι να μπορείς να κοιτάξεις τη διαδρομή σου και να πεις με γαλήνη: «Έζησα ως αυτός που ήμουν και όχι ως αυτός που ήθελαν οι άλλοι να είμαι.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους