Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σημερινή Νέα Δημοκρατία δεν φοβάται τον Αντώνη Σαμαρά. Φοβάται αυτό που αποκαλύπτει η ύπαρξή του.

Γιατί ο Μητσοτακισμός οικοδομήθηκε πάνω σε μια μεγάλη πολιτική απάτη.

Ότι δεν είναι Δεξιά.

Ότι είναι κάτι ανώτερο από τις ιδεολογίες.

Ότι είναι η λογική απέναντι στα πάθη, η τεχνοκρατία απέναντι στην πολιτική, η κανονικότητα απέναντι στη σύγκρουση.

Κι όμως, πίσω από αυτό το περιτύλιγμα κρύβεται ένας από τους πιο συγκεντρωτικούς μηχανισμούς εξουσίας που γνώρισε η μεταπολίτευση.

Ένα σύστημα που συγκέντρωσε τον έλεγχο του κράτους, της πληροφόρησης και της δημόσιας ατζέντας σε βαθμό που κάθε διαφωνία αντιμετωπίζεται ως απειλή και κάθε κριτική ως εχθρική ενέργεια.

Γι' αυτό και ο Σαμαράς προκαλεί νευρικότητα.

Όχι επειδή μπορεί να πάρει ψήφους.

Αλλά επειδή υπενθυμίζει ότι η σημερινή ηγεσία δεν κατέκτησε τη Νέα Δημοκρατία πολιτικά.

Την κατέλαβε οργανωτικά.

Δεν επικράτησε μέσω μιας μεγάλης ιδεολογικής σύνθεσης.

Επικράτησε μετατρέποντας το κόμμα σε μηχανισμό διαχείρισης εξουσίας. Ο Μητσοτακισμός δεν ζητά πίστη σε ιδέες.

Ζητά πίστη στον εαυτό του.

Δεν παράγει πολιτική.

Παράγει εικόνα πολιτικής.

Δεν λύνει την κρίση εκπροσώπησης.

Τη σκεπάζει με επικοινωνία.

Γι' αυτό και η εξουσία του δείχνει ισχυρή αλλά συμπεριφέρεται σαν να βρίσκεται διαρκώς υπό πολιορκία.

Γι' αυτό παρακολουθεί τα πάντα.

Γι' αυτό επιχειρεί να ελέγχει τα πάντα.

Γι' αυτό αντιδρά με τέτοια ένταση ακόμη και σε κινήσεις που δεν έχουν ακόμη συμβεί.

Γιατί στο βάθος γνωρίζει κάτι που οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να κρύψουν.

Ότι η πολιτική ηγεμονία του δεν στηρίζεται στον ενθουσιασμό της κοινωνίας.

Στηρίζεται στην απουσία εναλλακτικής.

Στηρίζεται στην κόπωση.

Στηρίζεται στον φόβο.

Στηρίζεται στην πεποίθηση ότι «δεν υπάρχει άλλος». Και κάθε σύστημα που στηρίζεται σε αυτή την πεποίθηση αρχίζει να τρέμει όταν εμφανίζεται η πιθανότητα μιας διαφορετικής εξέλιξης.

Εκεί βρίσκεται ο πραγματικός φόβος.

Όχι στον Σαμαρά.

Αλλά στο ενδεχόμενο να καταρρεύσει ο μύθος ότι ο Μητσοτακισμός είναι φυσικός νόμος της ελληνικής πολιτικής.

Γιατί τότε θα φανεί αυτό που προσπαθεί χρόνια να κρύψει.

Ότι πίσω από τη βιτρίνα του εκσυγχρονισμού βρίσκεται απλώς ένας μηχανισμός αναπαραγωγής εξουσίας.

Και κανένας μηχανισμός δεν είναι παντοτινός. Ο Χάρης Θεοχάρης βέβαια αγνοεί το σενάριο,ότι ο Σαμαράς θα παίξει το παιχνίδι όπως ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί στην Τουρκία ως κυβερνητικός εταίρος.

Αγνοεί ότι ο Μητσοτακισμός φτάνει στην ημερομηνία λήξης του προκειμένου να σωθεί η παράταξη.

Βγήκε απλά ως ντουντούκα, αντί να βγεί το μεγάφωνο.

Και αυτό γιατί απλά δεν συμφέρει στην Αγία οικογένεια.

Ακρωτηριάζουν το ακροδεξιό κομμάτι τους, προκειμένου να σωθεί το σώμα από την γάγγραινα. Και αυτό, γιατί υπάρχει άρρωστη αντιπολίτευση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους