Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δειλινό στη γαλέρα Ο Κώστας. Σκουλαρίκι στον αφαλό. Ενδιαφέρουσα συνύπαρξη με το σταυρό στο λαιμό.

Ο σταυρός, συναισθηματικό κατάλοιπο, σουβενίρ του πατέρα, το σκουλαρίκι στάση.

Η μάνα του σκάει μύτη μ’ ένα δίσκο για πρωινό.

Δε γουστάρει σπιτικό φαΐ.

Φαγητό για το Βασίλη είναι τα McDonald’s και η Pizza Fan.

Συστημική τροφή, επί του πιεστηρίου.

Ήταν δεκατέσσερα όταν ο πατέρας έφυγε από αυτοκινητικό.

Κάποιος πέρασε με κόκκινο.

Μείνανε οι δυο τους.

Η μάνα, μια σύνταξη. Οικιακά.

Εκείνος τέλειωσε με το ζόρι το λύκειο.

Για παραπάνω σπουδές ούτε λόγος.

Το σπίτι μονοκατοικία, κληρονομιά της μάνας. Στο Αιγάλεω. «Θα φύγεις και θα σε χάσω το καλοκαίρι», λέει η μάνα. «Μάνα, δε λες που μου κάνανε και πρόταση». Στο μεγάλο νησί, βοηθός στην κουζίνα.

Του δίνουν καθαρό άσπρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και γυαλιστερά παπούτσια.

Ο κώστας κοιτάζει λοξά τον ουρανό.

Ανάβει τσιγάρο, πίνει το υπόλειμμα από τον χθεσινό καφέ.

Νικοτίνη, καφεΐνη, καλημέρα.

Βγαίνει απ’ το αυτοκίνητο -σαραβαλάκι πια- κληρονομιά από τον πατέρα του.

Στην αρχή δεν έμπαινε, ταραζόταν.

Σιγά σιγά αναγκάστηκε.

Τον σκέφτεται συχνά.

Δεν τον χάρηκε.

Ήταν ψηλός, όμορφος, όλη μέρα δούλευε.

Ήταν οπαδός, Ολυμπιακός, φανατικός.

Τον έπαιρνε στο γήπεδο.

Του μάθαινε τους παίκτες, του πήρε στολή.

Και ο Κώστας Ολυμπιακός είναι αλλά όχι φανατικός.

Αδύνατον να συγκεντρωθεί στο οπαδιλίκι.

Το μυαλό του είναι γεμάτο σκέψεις.

Δεν μπορεί να τις εκφράσει όμως.

Δε φτάνουν στη γλώσσα.

Στο νησί κοιμάται μες το αυτοκίνητο.

Τα δωμάτια είναι γεμάτα τουρίστες.

Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν λεφτά για το ξενοδοχείο.

Το εστιατόριο δίνει μόνο το μισθό.

Τρεις μήνες εδώ.

Σκέφτεται τη Λένα.

Δεν της πρότεινε να έρθει γιατί δεν θα υπήρχε χρόνος να την δει.

Και δεν ήθελε να τον δει έτσι, μες στη γαλέρα.

Θα μαζέψει κάποια λεφτά να την πάει δυο τρεις μέρες στην Αίγινα.

Λεπτά πόδια, στήθος εφηβικό, άγουρο.

Του αρέσει το ελαφίσιο, έμαθε πρώτα στις καμπύλες και άρχισε την αφαίρεση.

Η αφαίρεση όμως, πάει σε όλα.

Στη δουλειά νιώθει αυτό το στένεμα, πως κονταίνει.

Οι ρυθμοί καταιγιστικοί, δεν παίρνει ανάσα.

Διαταγές, διαταγές, διαταγές.

Μια μέρα του ’πεσε ένας δίσκος.

Η κουζίνα έγινε χάλια.

Ο υπεύθυνος μόνο που δεν σήκωσε χέρι.

Βρισίδι, άγριο.

Έστεκε με τις γροθιές σφιγμένες.

Δάγκωνε τα χείλη.

Κατάφερε να μην αντιδράσει.

Αλλιώς θα γινόταν χαμός.

Έχει μισή μέρα ρεπό.

Το μήνα.

Χώνεται μες το πλήθος. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Κινέζοι, Ιάπωνες και Σουηδοί. Βαβέλ.

Φτάνουν στο σημείο.

Γίνεται ένα με τους σανσετάδες. Ο ήλιος βασιλεύει μέσα σε μια πανδαισία χρωμάτων. Θέλει να χαθεί στο μοβ. Λένα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους