Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, μια υπόθεση διαζυγίου με τρομακτικά έξοδα στο onlyfans, με έκανε να κάτσω να ψάξω λίγο το fb και γενικότερα να ψαχτώ κι εμαυτός.

Και βρήκα καμιά κατοσταριά AI προφίλ του διμήνου, μερικά χειρότερα σε επίπεδο ρεαλισμού κι από γκόμενες φτιαγμένες με lego, στα οποία τυπάδες πέφτουν κατά σμάρια.

Κι αναρωτιέμαι... Είναι αυτό κέρατο; Αν κάποιος καθόταν στη μέση του Musée d'Orsay και τον έπαιζε με την Ολύμπια του Μανέ, ή στη μέση της Gemäldegalerie Alte Meister και τον έπαιζε με την Venere dormiente του Τζιοτζιόνε, θα σκεφτόμασταν πρώτ'απ'όλα ότι είναι μοιχός; Ή θα λέγαμε ότι είναι πειραγμένος στον εγκέφαλο; Ή ίσως ότι είναι δυστυχής, χαμένος, ούφο; Αλλά και πάλι, ποια είναι τα ψυχοκίνητρα του ανοήτου που γράφει κάτω από μια εικονική ονλυφανατζού δημιουργημένη με πέντε λέξεις από ένα φτηνοπρόγραμμα ΑΙ "είσαι τρομερό μωρό"; Αυτός ο τυπάς, από πού χάνει λάδια; Μήπως δεν καταλαβαίνει ότι μιλάει σε μια μη-ύπαρξη; Πιθανότατα, μάλιστα, απευθύνεται σε έναν επιτήδειο (αλλά και επίσης άντρα) που κάθεται πίσω από τους κλαβιέδες και κονομάει ένα δεκαρικάκι από κάθε βλαμμένο.

Κι άντε και να υπήρχε αυτή η τέλεια ομορφιά των 23 ετών.

Αν γράψεις από κάτω "κωλάρα", τι περιμένεις (εκτός από το να το δει η γυναίκα σου) έρμε και τραγικέ ανθρωπάκο; Να σε πάρει τηλέφωνο να σου πει να βρεθείτε; Κατόπιν πολλής σκέψης και συζήτησης με έναν φίλο ψυχίατρο-σεξολόγο, κατέληξα σ'αυτό που -νομίζω- ήδη γνώριζα: Πέρα από τα ψυχολογικά, την πικρή παιδική ηλικία, το άγχος του στρατού, κλπ κλπ κλπ, υπάρχει μια τεράστια αλήθεια που πρέπει να δούμε όλοι κατάματα επιτέλους: Υπάρχουν πολλοί ηλίθιοι.

Κανονικοί, οργανικοί ηλίθιοι που περπατάνε γύρω μας, παίζοντας το πουλί τους με ανύπαρκτες υπάρξεις. Μην τον χωρίζεις, λοιπόν, επειδή ήταν άπιστος. Χώρισέ τον επειδή είναι ηλίθιος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους