5η Ημέρα Μαθητικού Φεστιβάλ Παραδοσιακής Μουσικής και Θεάτρου Δήμου Γόρτυνας Υπάρχουν βραδιές που δεν τις παρακολουθείς απλώς, τις ζεις. Και η πέμπτη ημέρα του φεστιβάλ ήταν μία από αυτές. Οι μαθητές...
5η Ημέρα Μαθητικού Φεστιβάλ Παραδοσιακής Μουσικής και Θεάτρου Δήμου Γόρτυνας Υπάρχουν βραδιές που δεν τις παρακολουθείς απλώς, τις ζεις.
Και η πέμπτη ημέρα του φεστιβάλ ήταν μία από αυτές.
Οι μαθητές της 5ης και της 6ης τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ασημίου ανέβηκαν στη σκηνή και γέμισαν τη Γόρτυνα με τραγούδια, μουσικές και χαμόγελα.
Λαϊκά, έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια διαδέχονταν το ένα το άλλο, ταξιδεύοντας το κοινό από εποχή σε εποχή και από τόπο σε τόπο.
Όμως δεν ήταν μόνο τα τραγούδια που ξεχώρισαν.
Ήταν οι προσεγμένοι πρόλογοι των παιδιών, η αγάπη με την οποία παρουσίαζαν κάθε κομμάτι, ο σεβασμός τους στην ιστορία και στο νόημα της μουσικής.
Αυτό ήταν που εντυπωσίασε ιδιαίτερα: η ωριμότητα με την οποία τα παιδιά δεν τραγουδούσαν απλώς, αλλά αφηγούνταν.
Και ύστερα ήρθαν οι χοροί.
Κρητικοί χοροί, γνώριμοι και αγαπημένοι, αλλά και παραδοσιακοί χοροί από άλλες γωνιές της Ελλάδας.
Η σκηνή γέμισε κίνηση, χρώμα και ρυθμό.
Σε πολλές στιγμές ένιωθες πως το όριο ανάμεσα στους θεατές και στους συμμετέχοντες χανόταν.
Ήθελες να σηκωθείς από τη θέση σου, να μπεις στον κύκλο, να τραγουδήσεις μαζί τους.
Και δεν ήσουν ο μόνος.
Ο κόσμος συμμετείχε, σιγοτραγουδούσε, χειροκροτούσε στον ρυθμό, γινόταν μέρος της γιορτής.
Για λίγο, η Γόρτυνα δεν ήταν απλώς ο τόπος που φιλοξενούσε το φεστιβάλ.
Ήταν μια μεγάλη παρέα.
Και τότε η βραδιά πήρε έναν διαφορετικό δρόμο.
Έναν δρόμο γνώριμο στους Κρητικούς, στρωμένο με στίχους, λύρα, έρωτα και προσμονή.
Στη σκηνή ζωντάνεψαν ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα.
Οι στίχοι του μεγάλου έργου αντήχησαν κάτω από τον νυχτερινό ουρανό, ενώ η λύρα συνόδευε την ιστορία της αγάπης, του καημού, της δοκιμασίας και της ελπίδας.
Τα παιδιά κατάφεραν να μεταφέρουν στο κοινό το διαχρονικό μήνυμα του έργου: πως οι δυσκολίες μπορεί να λυγίζουν τους ανθρώπους, όμως η αληθινή αγάπη βρίσκει πάντα τον δρόμο της.
Και καθώς έπεφτε η αυλαία, έμενε η αίσθηση πως αυτή η βραδιά δεν ήταν μόνο μια σχολική παρουσίαση.
Ήταν ένα μάθημα πολιτισμού.
Ένα ταξίδι στη μουσική, στην παράδοση και στις αξίες που περνούν από γενιά σε γενιά.
Η πέμπτη ημέρα του φεστιβάλ ολοκληρώθηκε μέσα σε τραγούδια, χορούς και στίχους.
Και μας θύμισε πως όταν τα παιδιά αγκαλιάζουν τον πολιτισμό, το μέλλον αποκτά πιο δυνατή φωνή. «Κι αν η λύρα μίλησε απόψε για τον καημό και την προσμονή, τα χαμόγελα των παιδιών έδωσαν την απάντηση: η αγάπη πάντα νικά.»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους