Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κανένας ισχυρός άντρας δεν απλώνει χέρι σε γυναίκα. Τελεία και παύλα.

Δεν υπάρχει δικαιολογία.

Δεν υπάρχει «τι έκανε». Δεν υπάρχει «πόσο με έφτασε». Υπάρχει μία και μόνη απάντηση σε ό,τι δεν αντέχεις πια: μαζεύεις τα πράγματά σου και φεύγεις.

Ή της ανοίγεις την πόρτα και της λες να φύγει.

Αυτός είναι ο ισχυρός άντρας.

Όχι αυτός που «κυριαρχεί». Αυτός που ελέγχει τον εαυτό του.

Αυτό δεν συζητιέται.

Αυτό που όμως αξίζει να συζητηθεί, και κανείς δεν το συζητά, είναι κάτι άλλο.

Πάμε στα νούμερα.

Όχι για να μειώσουμε το πρόβλημα.

Για να το δούμε καθαρά.

Από το 2010 έως το 2023, δεκατρία χρόνια, καταγράφηκαν 174 γυναικοκτονίες στην Ελλάδα.

Το 2025 έκλεισε με 19,τον υψηλότερο αριθμό της τελευταίας εξαετίας.

Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου, είναι εύκολο να τα βρει καθένας με μια αναζήτηση στο Google... Κάθε μία από αυτές είναι τραγωδία.

Κάθε μία έχει όνομα, οικογένεια, παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς μάνα.

Και όμως ,ας το πούμε χωρίς να φοβηθούμε.

Σε μια χώρα με περίπου 800.000 άντρες ηλικίας 25-50 χρονών, μιλάμε για 13-19 περιπτώσεις το χρόνο.

Δηλαδή για ποσοστό που αγγίζει το 0,002% αυτού του πληθυσμού.

Ένας στις δεκάδες χιλιάδες.

Και τώρα το ερώτημα που κανείς δεν τολμά να κάνει: Πώς γίνεται αυτό το 0,002% να έχει μετατραπεί σε αφήγηση που χαρακτηρίζει ολόκληρο το ανδρικό φύλο ως απειλή; Δεν το λέω για να υπερασπιστώ κανενα δράστη εννοείται!!!κάθε τέτοιος για μένα θέλει κρεμάλα τέλεια και παύλα!! Τον δράστη δεν τον υπερασπίζεται κανένας λόγος, καμία εξήγηση, κανένα «αλλά» Το λέω γιατί κάτι μου λέει οτι η γενίκευση δεν είναι αθώα.

Όταν ένα κίνημα παίρνει 19 εγκλήματα, 19 πραγματικές τραγωδίες, και τα μετατρέπει σε «οι γυναίκες κινδυνεύουν από τους άντρες» ως γενική πρόταση, δεν προστατεύει τις γυναίκες.

Τις τρομοκρατεί.

Και στρέφει το ένα φύλο εναντίον του άλλου με μαθηματική ακρίβεια.

Ποιος κερδίζει από αυτή τη διχόνοια; Όχι οι γυναίκες.

Όχι οι άντρες.

Όχι τα παιδιά που μεγαλώνουν βλέποντας τους γονείς τους ως εχθρούς του άλλου φύλου.

Κερδίζει αυτός που θέλει να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό, και ξέρει ότι ο πιο σύντομος δρόμος προς εκεί περνά από τη διάλυση της οικογένειας.

Από τη δυσπιστία μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Από τον φόβο που αντικαθιστά την αγάπη.

Κάποτε έλεγαν: θέλεις να καταστρέψεις έναν λαό; χτύπα πρώτα την οικογένεια.

Δεν χρειάζεται πόλεμος για αυτό πια.

Αρκεί ένα hashtag και μερικοί influencers με θεματολογία που τρέφεται από την αγανάκτηση.

Η αλήθεια είναι απλή και σκληρή και για τις δύο πλευρές.

Οι γυναικοκτονίες είναι πραγματικές.

Η γενίκευση είναι εργαλείο.

Και εμείς, άντρες και γυναίκες, αξίζουμε κάτι καλύτερο από το να γινόμαστε πιόνια σε ένα παιχνίδι που δεν το παίζουμε εμείς.

Ο άγιος Παΐσιος έλεγε ότι ο διάβολος δεν χρειάζεται να πει ψέμα για να παραπλανήσει.

Του αρκεί να πάρει μισή αλήθεια και να κρύψει την άλλη μισή. Αυτό ακριβώς βλέπουμε. Μισή αλήθεια. Μια κοινωνία. Ολόκληρη διχόνοια. Δ.Κ Από Dimitris ektoras kalaitzakis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους