Ο Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Σ Άραγε ο άνθρωπος ήτανε κάποτε άνθρωπος ή όπως σήμερα, ας πούμε, ένας παλιάνθρωπος. Πόλεμοι, μίση, σκοτωμοί, μας λέει η ιστορία, εκδίκηση, απαγχονισμοί που κάνανε θηρία. Φιλόσοφοι...
Ο Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Σ Άραγε ο άνθρωπος ήτανε κάποτε άνθρωπος ή όπως σήμερα, ας πούμε, ένας παλιάνθρωπος.
Πόλεμοι, μίση, σκοτωμοί, μας λέει η ιστορία, εκδίκηση, απαγχονισμοί που κάνανε θηρία.
Φιλόσοφοι, αγωνιστές, ηρώων πρωταγωνιστές, βρήκανε θάνατο οικτρό, λες κι ήτανε ληστές.
Αυτός πάντα ο άνθρωπος, ας το παραδεχτούμε, θέλουμε δε θέλουμε, πρέπει να το δεχτούμε.
Άλλο πώς θα τον θέλαμε, κι άλλο αυτός πώς είναι, σκληρή η πραγματικότητα, χτυπά το θεαθήναι.
Τον εαυτό του ο καθείς κι αν θέλει να εξαιρέσει, το ποσοστό ασήμαντο που θα αποτελέσει.
Παρ’ όλα αυτά είναι θαυμαστά τα έργα του ανθρώπου! Αν όμως ήταν κι άνθρωπος, παρόμοιος προσώπου, τότε η ζωή θα ήτανε κάποιου άλλου επιπέδου, δε θα πεθαίναν άνθρωποι επί γυμνού δαπέδου.
Δεν θα υπήρχαν σκεφτικοί και σκυθρωποί στο δρόμο, ούτε που θα γνωρίζανε παιδιά τη λέξη τρόμο.
Θα λάμπανε τα πρόσωπα, θα ‘ταν αγαπημένα, θα ανοίγαν όλων οι καρδιές, σαν λέγαν Κ α λ η μ έ ρ α . Κ. Καραγιαννίδης
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους