Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε λεπτό, δυστυχώς, κάποιος φεύγει από αυτόν τον κόσμο… Και αυτή η σκέψη, όσο κι αν μας πονά, είναι μια μεγάλη αλήθεια που πολλές φορές την ξεχνάμε.

Ζούμε σαν να μας ανήκει ο χρόνος, σαν να έχουμε σίγουρη την αυριανή ημέρα, σαν να μπορούμε να αναβάλουμε για αργότερα όσα είναι πολύτιμα για την ψυχή μας.

Αναβάλλουμε την αγάπη.

Αναβάλλουμε τη συγχώρεση.

Αναβάλλουμε την προσευχή.

Αναβάλλουμε τη μετάνοια.

Αναβάλλουμε έναν καλό λόγο.

Αναβάλλουμε μια αγκαλιά.

Αναβάλλουμε ακόμη και το να πούμε σε έναν άνθρωπο: «Σε αγαπώ», «σε ευχαριστώ», «συγχώρεσέ με». Και όμως, κανείς μας δεν γνωρίζει αν θα έχει αύριο την ευκαιρία που έχει σήμερα.

Ο άνθρωπος πολλές φορές τρέχει πίσω από τα υλικά, κουράζεται για πράγματα πρόσκαιρα, στενοχωριέται για μικρότητες, πληγώνεται από λόγια, κρατάει κακίες, αφήνει την καρδιά του να βαραίνει.

Μα όταν έρθει η ώρα της αναχώρησης, όλα αυτά μένουν πίσω.

Δεν παίρνουμε μαζί μας ούτε τα χρήματα, ούτε τα αξιώματα, ούτε τις δόξες, ούτε τις περιουσίες, ούτε τους εγωισμούς μας.

Μαζί μας παίρνουμε μόνο την ψυχή μας.

Και τότε φαίνεται τι πραγματικά αξίζει.

Τότε καταλαβαίνουμε πως ο πιο πλούσιος άνθρωπος δεν είναι αυτός που είχε πολλά, αλλά αυτός που αγάπησε πολύ.

Δεν είναι αυτός που τον χειροκρότησαν οι άνθρωποι, αλλά αυτός που τον αναγνώρισε ο Θεός.

Δεν είναι αυτός που έζησε για τον εαυτό του, αλλά αυτός που πρόσφερε, συγχώρεσε, παρηγόρησε, προσευχήθηκε, μετανόησε.

Γι’ αυτό ας μη ζούμε με σκληρή καρδιά.

Ας μην αφήνουμε τις ημέρες να περνούν μέσα στην αδιαφορία.

Ας μη θεωρούμε κανέναν δεδομένο.

Ο πατέρας, η μητέρα, ο σύζυγος, η σύζυγος, τα παιδιά, τα αδέλφια, οι φίλοι, οι άνθρωποι που αγαπάμε, είναι δώρα του Θεού.

Και τα δώρα δεν τα περιφρονούμε.

Τα προσέχουμε.

Τα ευχαριστούμε.

Τα αγαπούμε.

Ας πούμε σήμερα τον καλό λόγο που κρατάμε μέσα μας.

Ας κάνουμε σήμερα το τηλεφώνημα που αναβάλλουμε.

Ας δώσουμε σήμερα τη συγχώρεση που δυσκολευόμαστε να δώσουμε.

Ας ζητήσουμε σήμερα συγγνώμη από εκείνον που πληγώσαμε.

Ας γονατίσουμε σήμερα μπροστά στον Χριστό και ας Του πούμε: «Κύριε, μη με αφήσεις να χαθώ μέσα στη σκληρότητα του κόσμου.

Δώσε μου καρδιά καθαρή, ταπεινή και γεμάτη αγάπη». Γιατί η ζωή είναι ένα πέρασμα.

Δεν είμαστε μόνιμοι εδώ.

Είμαστε οδοιπόροι.

Και κάθε ημέρα που ξημερώνει είναι μια νέα ευκαιρία που μας χαρίζει ο Θεός για να γίνουμε λίγο καλύτεροι, λίγο πιο ταπεινοί, λίγο πιο άνθρωποι, λίγο πιο κοντά Του.

Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν, τον θάνατο με τρόπο απελπισμένο.

Ας φοβόμαστε περισσότερο μια ζωή χωρίς αγάπη, χωρίς μετάνοια, χωρίς Θεό.

Γιατί ο Χριστός δεν ήρθε για να μας γεμίσει τρόμο, αλλά για να μας δώσει ζωή.

Ήρθε για να μας θυμίσει ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο.

Τον τελευταίο λόγο τον έχει η Ανάσταση.

Όμως για να ζήσουμε την Ανάσταση, χρειάζεται να μάθουμε από τώρα να ζούμε με φως.

Να μη δηλητηριάζουμε την ψυχή μας με μίσος, ζήλια, κακία και εγωισμό.

Να μη σπαταλάμε τη ζωή μας σε ανούσιες αντιπαραθέσεις.

Να μη χάνουμε τον πολύτιμο χρόνο μας κυνηγώντας πράγματα που αύριο δεν θα έχουν καμία αξία.

Ας κρατήσουμε μέσα μας αυτό: Κάθε λεπτό κάποιος φεύγει.

Κάθε λεπτό κάποιος αποχαιρετά.

Κάθε λεπτό κάποια ψυχή παρουσιάζεται ενώπιον του Θεού.

Και εμείς που ακόμη ζούμε, έχουμε μια ευλογημένη ευκαιρία: να διορθώσουμε, να αγαπήσουμε, να συγχωρήσουμε, να μετανοήσουμε, να κοινωνήσουμε αληθινά με τον Θεό και με τους ανθρώπους.

Ας ζήσουμε, λοιπόν, πιο αληθινά.

Πιο απλά.

Πιο ταπεινά.

Πιο χριστιανικά.

Γιατί στο τέλος της ζωής μας δεν θα μετρήσει πόσα αποκτήσαμε, αλλά πόσο αγαπήσαμε.

Δεν θα μετρήσει πόσοι μας θαύμασαν, αλλά πόσους αναπαύσαμε.

Δεν θα μετρήσει πόσο δυνατοί φανήκαμε στους ανθρώπους, αλλά πόσο ειλικρινείς σταθήκαμε μπροστά στον Θεό.

Η ζωή είναι σύντομη.

Η ψυχή είναι αιώνια.

Και ο Χριστός μάς περιμένει όχι για να μας καταδικάσει, αλλά για να μας αγκαλιάσει, όταν Τον αναζητήσουμε με μετάνοια, πίστη και αγάπη.

Ας μην αφήσουμε, λοιπόν, την ημέρα να περάσει άδικα. Ας κάνουμε σήμερα την αρχή. Με αγάπη Χριστού π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους