Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την περασμένη σεζόν, ο Ισάκ πήρε μεταγραφή από τη Νιούκασλ στη Λίβερπουλ με το ποσό ρεκόρ των 140 εκατομμυρίων ευρώ.

Αντίστοιχα, η Λίβερπουλ έδωσε άλλα 120 εκατομμύρια για να πάρει τον Βιρτς από τη Λεβερκούζεν.

Και οι δύο μαζί δεν έχουν προσφέρει στο γήπεδο ούτε τα μισά από αυτά που δικαιολογούν τα αστρονομικά ποσά που δαπανήθηκαν για αυτούς.

Πολλοί θα πουν πως είναι η πρώτη τους σεζόν και ίσως δεν έχουν προσαρμοστεί ακόμα.

Όμως ο Ισάκ είχε ήδη παραστάσεις στην Πρέμιερ Λιγκ με τη Νιούκασλ, και ο Βιρτς είναι βασικό στέλεχος της Εθνικής Γερμανίας.

Μιλάμε για παίκτες κορυφαίου επιπέδου.

Όταν μια ομάδα σκάει τόσα εκατομμύρια για έναν "σούπερ σταρ", δεν χωράνε δικαιολογίες περί προσαρμογής.

Δεν αγοράζεις ένα παλιό ντίζελ αμάξι για να περιμένεις να ζεσταθεί η μηχανή πριν πάρει μπρος.

Πολλοί λένε ότι η Ρεάλ "πιάστηκε κορόιδο" αγοράζοντας τον Μασταντουόνο.

Θα δεις πολλούς –οι οποίοι υποστηρίζουν ομάδες που δίνουν 80 εκατομμύρια για τον κάθε μέτριο παίκτη της σειράς– να υποστηρίζουν ότι η Ρεάλ πέταξε 60 εκατομμύρια.

Η κίνηση της Ρεάλ για τον Φράνκο ήταν ξεκάθαρα μια "ευκαιρία της αγοράς". Ευκαιρία της αγοράς σημαίνει να επενδύεις σε κάτι που δεν το έχεις άμεση ανάγκη τη δεδομένη στιγμή, αλλά ξέρεις ότι θα σου χρειαστεί στο μέλλον.

Το βρίσκεις σε μια τιμή που δεν πρόκειται να υπάρξει ξανά και αποφασίζεις να το κλείσεις πριν ανέβει η αξία του. Η Ρεάλ φυσικά δεν "καιγόταν" για την απόκτηση του, καθώς η θέση του δεξιού εξτρέμ ήταν υπερπλήρης.

Υπάρχει ο Ροντρίγκο, ο Μπραχίμ, ενώ ακόμα και ο Έντρικ με τον Γκιουλέρ μπορούν άνετα να καλύψουν τη θέση σε αρκετά ματς, έστω και για μερικά λεπτά.

Γενικάζ υπάρχει ασφυκτική πίεση στη Ρεάλ, όπου οι παίκτες αναπνέουν άγχος αντί για οξυγόνο, αρκεί να δεις την υποκρισία. Ο Μασταντουόνο είναι ένα 18χρονο παιδί που μόλις πέρασε την εφηβεία, ήρθε από άλλη ήπειρο και δεν έχει παίξει ποτέ σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Παρόλα αυτά, κάποιοι βιάζονται να τον βγάλουν "αποτυχημένο", μέτριο παίκτη και τη μεγαλύτερη "φόλα" στην ιστορία της Ρεάλ.

Την ίδια στιγμή, ο Ισάκ των 140 εκατομμυρίων, που έπαιζε τρία χρόνια στη Πρέμιερ Λιγκ, έχει περάσει από τη Σοσιεδάδ και είναι διεθνής με τη Σουηδία, έχει το ελεύθερο να κάνει κακή χρονιά γιατί "απλώς προσαρμόζεται". Το ίδιο ακριβώς παραμύθι ακούμε και για τα 120 εκατομμύρια του Βιρτς, ο οποίος απογοήτευσε πλήρως.

Για αυτούς θεωρείται φυσιολογικό, αλλά ένας 18χρονος Αργεντινός που παίζει πρώτη φορά στην Ευρώπη βαφτίζεται κατευθείαν αποτυχία.

Μιας και μιλάμε για τις εξωφρενικές τιμές του σύγχρονου ποδοσφαίρου, όπου ένας απλός μέσος κοστίζει πλέον από 80 εκατομμύρια και πάνω, ας δούμε την περίπτωση του Νίκο Παζ.

Είναι μόλις 21 ετών, με ύψος 1.86μ., και στη δεύτερη σεζόν του οδήγησε την Κόμο στο Τσάμπιονς Λιγκ, αφήνοντας πίσω της ιστορικά μεγαθήρια όπως η Μίλαν, η Γιουβέντους, η Αταλάντα και η Λάτσιο.

Πόσο κοστολογείται άραγε σήμερα ένας τέτοιος παίκτης σε αυτή την τρελή αγορά; Κι όμως, η Ρεάλ μπορεί να τον πάρει πίσω με μόλις 9 εκατομμύρια.

Η συμφωνία λέει ότι για τα επόμενα τρία χρόνια της διάρκειας του συμβολαίου του, το ποσό επαναγοράς αυξάνεται κατά 1 εκατομμύριο ετησίως.

Αν τον θέλει πίσω φέτος, πληρώνει 9 εκατομμύρια.

Αν αποφασίσει να τον αφήσει στην Κόμο για να πάρει παραστάσεις από το Τσάμπιονς Λιγκ, του χρόνου θα πληρώσει 10 εκατομμύρια. Η Ρεάλ τον είχε πουλήσει μόλις 6 εκατομμύρια στην Κόμο, επιβάλλοντας αυτούς τους απόλυτους όρους.

Όταν η Ίντερ μπήκε σφήνα για να τον αποκτήσει και οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον πρόεδρο της Κόμο γιατί δέχτηκε μια τόσο σκληρή ρήτρα, η απάντηση του τα είπε όλα. Είπε χαρακτηριστικά: "Αυτή είναι η Ρεάλ Μαδρίτης, σου επιβάλλει τους όρους της".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους