Το ψέμα με τον ισχυρισμό πως η «κατοχή προκαλεί τρομοκρατία» Είναι πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους που μοχθούν να βρουν την αλήθεια μέσα στον ωκεανό της αραβικής-παλαιστινιακής παραπληροφόρησης...

Πλήρες Κείμενο:

Το ψέμα με τον ισχυρισμό πως η «κατοχή προκαλεί τρομοκρατία» Είναι πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους που μοχθούν να βρουν την αλήθεια μέσα στον ωκεανό της αραβικής-παλαιστινιακής παραπληροφόρησης, της χρηματοδοτημένης από τα πετρέλαια, να υπογραμμιστεί αυτή η βασική αλήθεια: - Γιατί κανείς δεν λέει ότι είναι ψέμα ο ισχυρισμός πως δήθεν «η κατοχή έφερε την τρομοκρατία», ενώ η αλήθεια είναι ότι η τρομοκρατία προηγήθηκε και ήρθε πρώτη, λ.χ. περίοδος 1949-1967 με 9.000 τρομοκρατικές επιθέσεις Φενταγίν μέσα στα σύνορα του Ισραήλ (αλλά και πολλές ακόμη στην προκρατική περίοδο μέχρι το 1948), ενώ η λεγόμενη 'κατοχή' ήρθε πολύ αργότερα; Ο παλαιστινιακός ισχυρισμός ότι η «κατοχή προκαλεί τρομοκρατία» είναι ένας ισχυρισμός ιστορικά λανθασμένος, είναι ψέμα και πλαστογραφία.

Η αραβική και παλαιστινιακή τρομοκρατία κατά του Ισραήλ προϋπήρξε της 'κατοχής', και καμία 'κατοχή' δεν προκάλεσε την τρομοκρατία.

Το αντίθετο ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα: Η τρομοκρατία προκάλεσε την άμυνα εναντίον της, και συνεπώς τον προληπτικό, αμυντικό πόλεμο του 1967.

Τρομοκρατικές επιθέσεις σημειώνονταν σχεδόν κάθε μήνα, αν όχι κάθε εβδομάδα, αν συμπεριλάβουμε και τα συνοριακά επεισόδια, πολύ πριν από την έναρξη της ισραηλινής 'κατοχής' επί της Δυτικής Οχθης και της Γάζας μετά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών του Ιουνίου 1967, και δεν θα ήταν λάθος αν λέγαμε ότι η τρομοκρατία υπήρχε ακόμα και πριν από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ τον Μάιο του 1948.

Για παράδειγμα, η αραβική τρομοκρατία ήταν εκτός ελέγχου κατά τη διάρκεια των αντιεβραϊκών ταραχών το 1920-1921, με τις δολοφονίες στη Jaffa, κατά τις ταραχές του 1929, με τη μαζική σφαγή της εβραϊκής κοινότητας στη Χεβρώνα, κατά την λεγόμενη 'Αραβική εξέγερση' του 1936-1939, αλλά και σε πολλά ακόμη καταγεγραμμένα περιστατικά σκληρής δολοφονικής βίας κατά των Εβραίων από Αραβες σε ολόκληρη την προκρατική περίοδο.

Η παλαιστινιακή εκστρατεία άγριας τρομοκρατίας παρουσίασε κατακόρυφη αύξηση τις παραμονές του Partiition Plan (ψηφίσματος διαχωρισμού) των Ηνωμένων Εθνών το Νοέμβριο του 1947, με 2.000 νεκρούς, δηλαδή το ένα τρίτο από τους συνολικούς θανάτους των εχθροπραξιών 1947-1949, και κορυφώθηκε στην κοινή αραβική εισβολή των πέντε αραβικών κρατικών στρατών το 1948-1949, που προσπάθησε να εξαφανίσει από τν χάρτη το νεοσύστατο κράτος του Ισραήλ.

Πράγματι, αυτή η αποκρουστική, ανώφελη και, τελικά, αξιοθρήνητη βία εντοπίζεται στις απαρχές του ανανεωμένου κύματος εβραϊκών οικισμών του προκρατικού Ισραήλ πριν από έναν αιώνα και περισσότερο.

Μετά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας, η αραβική τρομοκρατία επεκτάθηκε.

Το 1952, όταν οι επιδρομές των τρομοκρατών Φενταγίν, με τα διαδοχικά συνοριακά επεισόδια έφθασαν στο ζενίθ, υπήρξαν περίπου 3.000 περιστατικά διασυνοριακής βίας, που εκτείνονταν από καταστροφή ιδιοκτησίας μέχρι τις βίαιες δολοφονίες αμάχων.

Αυτή η βία κατά του Ισραήλ περιλάμβανε τόσο συνοριακούς οικισμούς όσο και πληθυσμιακά κέντρα και διαπράχθηκε, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, εναντίον αθώων πολιτών, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν νέοι μετανάστες. Το Ισραήλ έδωσε πίσω πάρα πολλές φορές εδάφη με αντάλλαγμα την Ειρήνη, το γνωστό 'Land for Peace'. Το έκανε το 1967, το έκανε τη δεκαετία του 1970 με τη χερσόνησο του Σινά, το έκανε στο Λίβανο από τη δεκαετία του 1980, το έκανε στην περιοχή της Ιουδαίας και της Σαμάρειας, το ξαναέκανε στο νότιο Λίβανο, και το έκανε ξανά στη Γάζα το 2005 όταν διέταξε 8.000 Εβραίους (μια "εσωτερική εθνοκάθαρση" στους δικούς του πολίτες), να τα αφήσουν όλα πίσω τους και να φύγουν, για μια υπόσχεση, και πάλι.

Το 2000 το Ισραήλ έβγαλε το στρατό του από τον Λίβανο, στον οποίο βρισκόντουσαν μόνο για να αποτρέψουν τρομοκρατικές πυραυλικές επιθέσεις στις πόλεις και σχολεία του βόρειου Ισραήλ. Η Χεζμπολάχ και η Χαμάς απήντησαν στην Ισραηλινή αναχώρηση από τα εδάφη με επιθέσεις χρησημοποιώντας Ιρανικούς πυραύλους.

Το 2005, το Ισραήλ έφυγε και απέσυρε όλες τις στρατιωτικές του δυνάμεις από την Γάζα, στην οποία βρισκόντουσαν μόνο για να αποτρέψουν τρομοκρατικές επιθέσεις.

Την ίδια ημέρα που το Ισραήλ έφυγε από την Γάζα, η Χαμάς άρχισε την εκτόξευση πυραύλων κατά των πόλεων και σχολείων μέσα στη Ισραήλ Συμπερασματικά, ο συχνά επαναλαμβανόμενος αραβικός ισχυρισμός ότι η «κατοχή» του Ισραήλ είναι κατά κάποιον τρόπο υπεύθυνη για την παλαιστινιακή τρομοκρατία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κενού περιεχομένου δικαιολογία, μια ανοησία και ένα πολύ κακό ψέμα, που διαψεύδεται από τα γεγονότα και αποδομείται από έναν αιώνα ιστορικής πραγματικότητας.

Παρακάτω παρουσιάζεται ένας μη εξαντλητικός κατάλογος τεκμηριωμένων πράξεων αραβικής τρομοκρατίας, που όλες συνέβησαν πριν από την έναρξη της ισραηλινής 'κατοχής' της Δυτικής Οχθης και της Γάζας το 1967: - Which Came First - Terrorism or "Occupation"? Major Arab Terrorist Attacks against Israelis Prior to the 1967 Six-Day War https://archive.is/9x0Lj Το πιο χαρακτηριστικό, ίσως, παράδειγμα: Τηλεοπτικό κανάλι Al-Quds, 22 Οκτωβρίου 2015: Συνέντευξη από τη μητέρα Παλαιστίνιου τρομοκράτη, φονευμένου επάνω στην 'επιχείρηση αναζήτησης μαρτυροσύνης', δηλαδή βομβιστικής επίθεσης αυτοκτονίας με θύματα αθώους σε πολιτικό λεωφορείο στην Ιερουσαλήμ στις 12 Οκτωβρίου 2015.

Ενώ η συζήτηση προχωράει όπως προβλέπεται σε αυτές τις περιπτώσεις, πόσο «ήρωας είναι ο μάρτυρας που τώρα βρίσκεται στον Παράδεισο στα χέρια του Αλλάχ» με τις 72 παρθένες, και πόσο «δεν στεναχωριόμαστε για τίποτε, ούτε για τον θάνατό του, ούτε για το ότι μας λείπει, αντιθέτως, θα διδάξουμε τον ίδιο δρόμο και στα αδέρφια του, να γίνουν κι αυτά σαχίντ», και «για το μόνο που στεναχωριέμαι είναι που δεν με πήρε κι εμένα, τη μάνα του, μαζί του, σε αυτή την ηρωική πράξη που έκανε για να ξεπλύνει την ντροπή στο τέμενος και την ντροπή των γυναικών του Al-Aqsa», και αμέσως μετά τα γλυκά και τις καραμέλες που προσφέρει η μάνα στη δημοσιογράφο, ακριβώς στην ερώτηση «έχετε τώρα απειλές ότι θα γκρεμίσουν το σπίτι» του τρομοκράτη, η πονεμένη μητέρα απαντάει «όχι, δεν έχουμε απειλές, αλλά και δεν δεχόμαστε απειλές, και το μήνυμά μας είναι αυτό». Και βγάζει από το στήθος της που το είχε κρυμμένο ένα τεράστιο μαχαίρι-ματσέτα και αρχίζει και φωνάζει: - «Φυλάω αυτό το όπλο για το Ισραήλ. Προσέξτε, Ισραηλινοί! Πρόσεχε Ισραήλ!». Αιφνιδιασμένη από την εξέλιξη η δημοσιογράφος, που βλέπει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο να καταστρέφεται όλη η προσεκτική δομημένη αφήγηση του δύστυχου καταπιεσμένου θύματος, αρχίζει και ψελλίζει ό,τι της έρχεται στο μυαλό εκείνη την ώρα: - «Δεν θέλουμε να δείχνουμε ένα τέτοιο θέαμα στην τηλεόραση.

Ας μείνουμε στο θέμα του μάρτυρα γιου σας.

Καταλαβαίνω τον πόνο, τον θυμό και την ένταση, αλλά δεν μπορούμε να έχουμε τέτοια πράγματα στην εκπομπή μας, αν μπορείτε να μας συγχωρήσετε.

Ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα του σπιτιού, όσον αφορά το σπίτι, λοιπόν, αυτό θα μπορούσε να κατεδαφιστεί ανά πάσα στιγμή Σας παρακαλώ, πάρτε αυτό το πράγμα μακριά ». Σε μία στιγμή, όλος ο κόσμος είδε ακριβώς αυτό που στην πραγματικότητα είναι, θύτες με διαβολικό εξωπραγματικό εξωφρενικό ρατσιστικό αντισημιτικό μίσος, και όχι αυτό που πανάκριβες προσεκτικά σχεδιασμένες καμπάνιες ψέματος και πλαστογράφησης τς πραγματικότητας προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι, δήθεν θύματα και καταπιεσμένοι αθώοι αδύναμοι.

Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συνέντευξη που προβλήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2015. - Mother of killed Palestinian terrorist in interview offers the interviewer candy to celebrate her son's martyrdom, then pulls out knife, threatens to carry out attack, show how evil is this witch-hunt, MEMRI, 22/10/2015 https://www.memri.org/tv/mother-killed-palestinian-terrorist-pulls-out-knife-interview-threatens-carry-out-attack https://www.facebook.com/14310874716/videos/10153676948654717/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους