Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η βασική θέση φαίνεται να είναι ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν συμφέρον να «τιμωρήσουν μέχρι τέλους» την Τουρκία για την αγορά των S-400, αλλά να τη διατηρήσουν εντός της δικής τους γεωπολιτικής σφαίρας επιρροής.

Αυτό πράγματι θυμίζει το επιχείρημα του Διοδότου από το τρίτο βιβλίο του Θοθκυδίδη, ο οποίος υποστήριξε ότι η υπερβολική τιμωρία των αποστατών δεν εξυπηρετεί πάντα τα συμφέροντα της ηγεμονικής δύναμης, διότι τους ωθεί σε απελπισμένο αγώνα αντί να τους δίνει κίνητρο επανένταξης.

Από αυτή την οπτική: Η επιστροφή της Τουρκίας στην αμερικανική τροχιά θα ήταν στρατηγικά προτιμότερη από μια μόνιμη ρήξη.

Η διατήρηση των S-400 αποτελεί το κύριο εμπόδιο, επειδή οι ΗΠΑ θεωρούν το ρωσικό σύστημα ασύμβατο με τη συμμετοχή στο δυτικό αμυντικό οικοδόμημα.

Η «συγχώρεση» ή η σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως αμερικανική μεγαθυμία, ενώ στην πραγματικότητα θα εξυπηρετούσε πρωτίστως αμερικανικά συμφέροντα ισχύος.

Η επιτυχής ηγεμονία δεν βασίζεται μόνο στον εξαναγκασμό αλλά και στη δημιουργία της αίσθησης ότι η υπαγωγή στον ισχυρό προσφέρει ασφάλεια και οφέλη.

Ωστόσο, υπάρχει και μια εναλλακτική ανάγνωση του Θουκυδίδη.

Η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Τουρκία δεν καθορίζεται μόνο από την ανάγκη διατήρησης ενός «αποστάτη» εντός του συστήματος, αλλά και από το μήνυμα που στέλνεται προς άλλους συμμάχους.

Αν η Άγκυρα μπορούσε να διατηρήσει τους S-400 χωρίς ουσιαστικό κόστος, τότε θα υπονομευόταν η αξιοπιστία των αμερικανικών δεσμεύσεων και κυρώσεων.

Αυτό εισάγει ένα δίλημμα μεταξύ, της επανένταξης του αποστάτη, ή της παραδειγματικής αποτροπής μελλοντικών αποστασιών.

Ακριβώς αυτό το είδος διλήμματος μεταξύ ισχύος, συμφέροντος, φόβου και ωφελιμότητας είναι που καθιστά τον Θουκυδίδη τόσο επίκαιρο στην ανάλυση των σύγχρονων διεθνών σχέσεων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους