Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το βιβλίο της «Η τζιχάντ και ο θάνατος» του Olivier Roy εξετάζει τη σχέση μεταξύ της σύγχρονης τζιχαντιστικής τρομοκρατίας και του Ισλάμ, καταλήγοντας σε ένα αρκετά αντισυμβατικό συμπέρασμα. Ο Roy υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι νέοι που εντάσσονται σε οργανώσεις όπως η ISIS δεν ριζοσπαστικοποιούνται επειδή είναι βαθιά θρησκευόμενοι μουσουλμάνοι.

Αντίθετα, πρόκειται συχνά για νεαρούς ανθρώπους που βρίσκονται σε κρίση ταυτότητας, κοινωνικά περιθωριοποιημένους ή αποξενωμένους από τις κοινωνίες όπου ζουν.

Η βασική του θέση είναι ότι δεν έχουμε τόσο την «ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ», όσο την «ισλαμοποίηση της ριζοσπαστικότητας». Δηλαδή, προϋπάρχει η διάθεση για βία, εξέγερση ή αυτοκαταστροφή και στη συνέχεια αυτή ντύνεται με ένα ισλαμικό ιδεολογικό περίβλημα.

Ο συγγραφέας συνδέει το φαινόμενο με μια ευρύτερη κουλτούρα μηδενισμού και αναζήτησης ηρωικού θανάτου.

Για πολλούς τζιχαντιστές, ο θάνατος δεν αποτελεί απλώς συνέπεια της δράσης τους αλλά κεντρικό στόχο, μια μορφή «υπαρξιακής λύτρωσης» ή αυτοθυσίας.

Το βιβλίο απορρίπτει τις απλοϊκές εξηγήσεις που αποδίδουν την τρομοκρατία αποκλειστικά στη θρησκεία, στην φτώχεια ή στις δυτικές επεμβάσεις και προτείνει μια πιο σύνθετη ερμηνεία που συνδυάζει ψυχολογικούς, κοινωνιολογικούς και πολιτισμικούς παράγοντες.

Κατά τον συγγραφέα: Οι σύγχρονοι τζιχαντιστές δεν είναι κυρίως θρησκευτικοί φανατικοί που έγιναν επαναστάτες, αλλά επαναστάτες και μηδενιστές που βρήκαν στην τζιχάντ το ιδεολογικό όχημα της εξέγερσης και του θανάτου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους