Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διαχείριση, ψευδοδιλήμματα, repeat Στράφι, λοιπόν, οι πολιτικές προτάσεις. Στράφι οι μελέτες, οι επεξεργασμένες θέσεις, οι εφαρμόσιμες λύσεις για το στεγαστικό, την ποιότητα ζωής, την καθημερινότητα των πολιτών.

Στράφι, κυρίως, η ανάγκη να μιλήσουμε σοβαρά για το Κυπριακό και για το πού οδηγείται αυτός ο τόπος.

Για ακόμη μια φορά, αντί να συζητούμε πολιτικά, συζητούμε για διαχείριση.

Αντί να μιλήσουμε για κατεύθυνση, ανακυκλώνουμε ψευδοδιλήμματα.

Αντί να προσπαθήσουμε να απαλλαγούμε από τα ίδια και τα ίδια, βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο, με λίγο διαφορετική σκηνοθεσία.

Η ανάδειξη Προέδρου της Βουλής θα μπορούσε να είναι μια σοβαρή πολιτική στιγμή.

Μια στιγμή όπου τα κόμματα θα εξηγούσαν καθαρά με ποια πολιτικά κριτήρια τοποθετούνται, ποιες προτεραιότητες βάζουν και τι μήνυμα θέλουν να στείλουν στην κοινωνία.

Αντ’ αυτού, είδαμε συναλλαγές, υπεκφυγές και σιωπή εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει πολιτική τοποθέτηση.

Οι ίδιοι που ήθελαν να εμφανιστούν ως η «ρωγμή στο σύστημα», συνεργάστηκαν τελικά με το κόμμα που, ουσιαστικά, κυβερνά εδώ και δεκατρία και πλέον χρόνια και που είχε την πλειοψηφία στη Βουλή μαζί με τους συνεργάτες του.

Με αυτούς που γιγάντωσαν την ακροδεξιά και συνέβαλαν στην κανονικοποίησή της.

Με αυτούς που έστησαν το ψευδοδίλημμα «σοβαρότητα ή τσίρκο» και τώρα δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δεσμεύονται απέναντι στο ίδιο το «τσίρκο» για χιλιάδες ευρώ σε κάθε μωρό, αυξήσεις συντάξεων και χιλιάδες κατοικίες, λες και η πολιτική είναι Lego.

Και κάπως έτσι επιστρέφουμε στον ίδιο παρονομαστή.

Λίγη διαχείριση, λίγη επικοινωνία, λίγη τακτική, λίγα μεγάλα λόγια, και καμία πραγματική διάθεση να σπάσει ο κύκλος.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ το Κυπριακό βρίσκεται ξανά μπροστά μας.

Με την επικείμενη επίσκεψη της Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, θα περίμενε κανείς ότι το πολιτικό σύστημα θα προσπαθούσε τουλάχιστον να αναδείξει τη σημασία της στιγμής.

Να εξηγήσει γιατί δεν αντέχουμε ακόμη ένα αδιέξοδο.

Να πει καθαρά ότι η στασιμότητα δεν είναι ουδέτερη επιλογή, αλλά επιλογή που βαθαίνει τη διχοτόμηση.

Αντί γι’ αυτό, σιωπή.

Μα γιατί; Τους νοιάζει πραγματικά; Μάλλον όχι.

Γιατί αν τους ένοιαζε, δεν θα αντιμετώπιζαν την πολιτική ως διαχείριση θέσεων, συμμαχιών και μικροϋπολογισμών.

Θα την αντιμετώπιζαν ως ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και στο μέλλον αυτού του τόπου.

Εμείς παραμένουμε έτοιμοι να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Οι άλλοι; Ακόμη μια φορά: διαχείριση, ψευδοδιλήμματα, repeat. Εβίβα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους