Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήταν όμορφη και είχε πάρει ανάμεσα από πολλές τη δουλειά. Πριν από τρία χρόνια είχε πάει στην οντισιόν με άλλες εξακόσιες άνεργες.

Είχαν ήδη αρχίσει να κλείνουν τα θέατρα, το Αμφιθέατρο, το Εμπρός, το Απλό - άμα δεν ήσουνα στο Εθνικό δεν έπαιρνες ούτε τα σαράντα ευρώ την παράσταση τον βασικό.

Ούτε ένσημα.

Κατέληγες μέχρι να σπάσει τελείως το πρόσωπό σου στα μπαρ.

Πρώτα στα ακριβότερα στο Κολωνάκι, μετά στα πιο εναλλακτικά, στο τέλος στα συνοικιακά, Καλλιθέα, Μοσχάτο, Κορυδαλλό.

Ερχόταν τελευταία στιγμή, άλλαζε, βαφόταν και έβγαινε στη σκηνή.

Κανείς δεν άντεχε να 'ρχεται πιο νωρίς.

Να φοράει έστω και μισό λεπτό νωρίτερα αυτά τα κουστούμια που πέφτανε στο σώμα σα σακιά, τι να νιώσεις απ' το ρόλο όταν δεν μπορούσαν να δώσουν στο σώμα σου την παραμικρή μορφή.

Ήταν το ίδιο που έπαιζε τη χωριατοπούλα, την Εσπερίδα, την Αθηνά ή τη γυναίκα του Ηρακλή.

Δεν χρειαζόταν τίποτα για να πλάσει το ρόλο, καμία ανάμνηση αισθημάτων, κανένα βίωμα, οι ήρωες δεν είχαν καμία εσωτερική ζωή, δεν χρειαζόταν να νιώσει τίποτα, μόνο να θυμάται τα λόγια της την κατάλληλη στιγμή.

Ούτε η φωνή της κουραζόταν, είχαν ραμμένα τα μικρόφωνα και έπρεπε να μη φωνάζεις για να μην ξεκουφάνεις τον θεατή.

Υπήρχαν μόνο αυτά τα χοντροκομμένα σκηνικά, οι ψεύτικες σπηλιές, τα πλαστικά κεφάλια του Κέρβερου και της Λερναίας Ύδρας, τα δέντρα από παπιέ μασέ, δεν χρειαζόταν να νιώθεις τίποτα για το χώρο, τίποτα για τη σκηνή.

Στο γύρισμα που η χωριατοπούλα έπρεπε να κλάψει επειδή ο Ερυμάνθιος κάπρος της ρήμαξε το κοπάδι δεν χρειαζόταν να σκεφτεί τη μητέρα της που είχε πεθάνει ένα πρωί καθισμένη στον κήπο ούτε τον πατέρα της που της κράταγε το χέρι στο σκοτάδι όταν ήτανε παιδί, είχε απλά τα μάτια καρφωμένα πάνω στους προβολές για να τυφλώνονται, ν' αρχίσουν να υγραίνονται και να δακρύζουν, μέχρι να τρέξουν σα βρύσες πάνω στα μάγουλα και τα ξανθά της μαλλιά. Κώστας Περούλης Βεάκειο Εκδόσεις Αντίποδες, 2015 (2016)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους