Αν μπορούσα να βάλω εναν τίτλο στο σκίτσο του Χρήστος Παπανίκος - σκίτσα θα ήταν "Η αξιοπρέπεια του πένθους". Με μια μάνα και έναν πατέρα που τους δολοφόνησαν το παλικάρι τους, πραγματικά, στοχευμένα...
Αν μπορούσα να βάλω εναν τίτλο στο σκίτσο του Χρήστος Παπανίκος - σκίτσα θα ήταν "Η αξιοπρέπεια του πένθους". Με μια μάνα και έναν πατέρα που τους δολοφόνησαν το παλικάρι τους, πραγματικά, στοχευμένα.
Που δεν τους πειράζει αν τους λένε χαροκαμένους και που τους έχουν ξεχάσει όλοι αυτοί που σε άλλες περιπτώσεις δεν ξεχνάνε.
Που δεν ασχολείται κανείς με τη δικη για τη δικαίωση του παιδιού τους και δεν γράφει κανείς το ονομα του γιου τους για να τον τιμήσουν. Βλέπετε , αυτός ήταν απλά ένας μπάτσος. Σας φτύνω στα μούτρα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους