Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Αλεξία έβλεψε το σκυλί που ξάπλωσε πάνω στο δάπεδο του παγκάκιου και τρέχει αμέσως προς το πλάι του.

Στο πεδίο της όψης της έπεσε και η λωρίδα που η Ναταλία είχε πετάξει αδιάφορα. Ο Μάρκος, ο σκύλος, κοίταξε με ένα παχύ βλεφαρό στο αφεντικό του, γεμάτο πόνο. Η Αλεξία και ο αδερφός της, ο Δημήτρης Ρουματζέφ, δεν είχαν μιλήσει σχεδόν δύο χρόνια. Η Αλεξία δεν καταλάβαινε πώς ένα μικρό αστείο κατάφερε να φλερτάρει τόσο σκληρά. Ο Δημήτρης και η Αλεξία είχαν διαφορές ενός έτους.

Από μικρά παιδιά ήταν αχώριστοι, πάντα υπερασπιζόμενοι ο ένας τον άλλο.

Ό,τι και αν έκαναν, η ευθύνη μοιραζόταν ακριβώς, χωρίς να κρύβουν τον ένα τον άλλο.

Το χωριό τους, η Γραμμάτις, αναπτυσσόταν σταθερά.

Η τύχη τους ευνοήθηκε από τον δημάρχο, τον Παντελεήμων Παπαδόπουλο, ο οποίος είχε γεννηθεί εκεί και ήταν κορυφαίος οικονομολόγος. Ο Παντελεήμων ολοκλήρωσε σπουδές στη γεωπονία, επέστρεψε στο χωριό και αμέσως βρέθηκε σε ενεργό ρόλο.

Η αφοσίωσή του εκτιμήθηκε γρήγορα· μετά από δέκα χρόνια, ο Παντελεήμων ανέβηκε ως αρχηγός της τοπικής διοίκησης.

Και η προσωπική του ζωή ευημερούσε. Η Αλεξία, αφού έπαιρνε πτυχίο στην υγεία, ξεκίνησε να εργάζεται στο ιατρείο του χωριού ως νοσηλεύτρια. Ο Παντελεήμων δεν μπορούσε να αγνοήσει τη νεαρή ομορφιά· η Αλεξία ανταποκρίθηκε στα συναισθήματα του.

Παντρεύτηκαν και ολόκληρο το χωριό γιόρτασε το γάμο. Ο Δημήτρης χαρούγετο για την ευτυχία της αδερφής του, ενώ ο δικός του γάμος με τη Ναταλία ήταν ομιχλώδης.

Όταν η Αλεξία ήταν νεαρή, η Ναταλία την περιέτρεπε, την αποκαλούσε ανούσια ή κεντρική.

Μετά το γάμο, όμως, η ζήλια αντικατέστησε τη φθορά. Η Ναταλία απαιτούσε όλο και πιο πολλά – καινούργιο σπίτι, μεγαλύτερο αυτοκίνητο, πολυτελή ρούχα… Συχνά ο Δημήτρης έβαζε στο χέρι της: «Οι άλλοι έχουν τα πάντα, εμάς δεν έχουμε τίποτα!» Ο άντρας προσπαθούσε, αλλά τα όνειρα της Ναταλίας έμοιαζαν αδύνατα, ούτε μέσα στα χρήματα των 10.000 ευρώ, ούτε με τη σκληρή δουλειά του.

Κι η Ναταλία ήταν πράγματι άδεια: η μητρότητα δεν ήρθε. Η Αλεξία έφτασε όμως να παντρευτεί, να γεννήσει ένα αγόρι και μια κοπούλα, να χτίσει ένα άνετο σπίτι· ο σύζυγός της έλαβε σεβαστή θέση.

Οι οικογενειακές συγκεντρώσεις κατέληγαν όλο και πιο συχνά σε καυτές ανταρτοπραξίες.

Κάθε φορά που ο Δημήτρης επισκεπτόταν την Αλεξία, η Ναταλία άρδην καυχιόταν σε εκείνον.

Τελευταίο το σκάνδαλο προκάλεσε τη γιορτή γενεθλίων του Δημήτρη. Η Αλεξία του έφερε ένα κουτάβι λαμπρίντο από την πόλη – το όνειρό του για σκύλο. Ο Παντελεήμων του προσέφερε μια νέα μοτοσυκλέτα.

Όλα κυλούσαν εντάξει, μέχρι που η μεθυσμένη Ναταλία, εκραγμένη, έριξε το λογοπαίγνιο της στην Αλεξία: «Τι γίνεται, Λένα; Ο σκύλος – είναι μια τσούλα; Αν δεν έχουμε παιδιά, τουλάχιστον πάρτε σκύλο, εντάξει;» «Νάτα, ηρέμησέ το. Αργότερα θα το μετανιώσεις…» προσπαθούσε η Αλεξία να ηρεμήσει.

Τα λόγια δεν έφτασαν.

Ένα τεράστιο επιχείρημα σκίνασε, οι καλεσμένοι χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα. Ο Παντελεήμων έσ whispered την σύζυγό του να φύγουν, κι έτσι η γιορτή έσυρνε το καπέλο της.

Δυο χρόνια πέρασαν.

Την ίδια νύχτα ο Δημήτρης άρχισε να αποφεύγει την αδερφή του· η επαφή τους περιορίστηκε σε λίγες σπάνιες συναντήσεις.

Παράλληλα η ένταση με τη Ναταλία αυξανόταν.

Κάθε βράδυ ο Δημήτρης περπατούσε στον ποταμό με τον Μάρκο.

Φαινόταν ευτυχισμένοι: ο Δημήτρης έριχνε το ξυλάκι, ο Μάρκος έτρεχε πίσω, έτυχε στα πόδια του και άκουγε ήσυχα τις ιστορίες του κυρίαρχου. Η Αλεξία το άκουγε από τους γείτονες, όμως δεν έκανε τίποτα· ο Δημήτρης παρέμενε αδιάσπαστος.

Μετά από μια άσχημη λογομαχία, η Ναταλία άρχισε να μισεί την Αλεξία και ακόμη τον Μάρκο.

Όταν ο Δημήτρης λείπει, η Ναταλία τσέρνει το σκύλο έξω, τον ακριβώνει, μερικές φορές τον χτυπά.

Οι γειτόριες φαντάσθηκαν το αληθινό φλέγμα: «Άκου, Νάτα, ο σύζυγός σου πήγε πάλι στο ποτάμι με το σκύλο…» «Χθες βρέθηκα με τη Λένα, τους γονείς και τα παιδιά… γελούσαν, τραγουδούσαν!» Η ζηλοφθονία κατέστρεψε τη Ναταλία. Ο Δημήτρης μια φορά τον έπιασε: «Νάτα, δεν πονάς τον Μάρκο;» «Τι θες το σκύλο σου;» άφησε τη φωνή του να σπάσει, βγαίνοντας από το δωμάτιο. Ο Μάρκος κρυβόταν όλο και πιο συχνά από τη Ναταλία, και τρέμουσε όταν αυτή εμφανιζόταν.

Τελικά, ένας πρωινός θυμός έσπασε τον Δημήτρη: «Απέχουν όλο το κακό αυτό ζηλόφιλο!» Κάθετη, η Ναταλία έσπρωξε τον Μάρκο στην αυλή, τον έδεσε σε ένα παγκάκι, του έβαλε το λουρί· ο άθλιος σκύλος στεκόταν με πόνο.

Όταν η εκδίκηση την άφησε, το λουρί έριξε, έβαλε τα πράγματά της σε τσάντα και έφυγε για πάντα.

Το βράδυ, ο Δημήτρης επέστρεψε στο σπίτι, αλλά ο σκύλος δεν βρέθηκε στην πόρτα.

Το σπίτι ήταν σε χάος.

Στο παγκάκι βρήκε τον Μάρκο, τυλιγμένο στην κορυφή των χεριών του.

Αμέσως τον ελευθέρωσε, τοποθέτησε τον στη γραμμή του κλινιδιού. Η Αλεξία ετοίμαζε να φύγει όταν είδε τον αδερφό της να κρατάει το αιματηρό σκυλί: «Λένα, βοήθησέ με…» έκρασε ο Δημήτρης.

Μετάφεραν τον Μάρκο στο κτηνιατρικό. Η Αλεξία εξέτασε προσεκτικά το ζώο: «Ποιος του το έκανε;» «Η Ναταλία…» απάντησε ο Δημήτρης, κατεβάζοντας το βλέμμα του. Η Αλεξία έσφιξε το κεφάλι της.

Έριξε ραφές, καθάρισε τα μάτια του, του έδωσε νερό.

Αργότερα, στον διάδρομο, ο Δημήτρης ψιθυρίστηκε με μεταμέλεια: «Συγγνώμη, Λένα…» «Αφήστε το, αδερφέ μου, ξεκουράσου…» απάντησε η Αλεξία με ένα κουρασμένο χαμόγελο. «Και … Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους