Οι φιλελεύθεροι έχουμε πολλάκις επισημάνει - στηλιτεύσει τη στάση του πολιτικού προσωπικού του αστισμού μετά τη μεταπολίτευση για την εκούσια αποχή του απο τη δημόσια ιδεολογική διαπάλη απέναντι στη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ομοίως τη καθολική απροθυμία ως κυβερνητική πρακτική για εφαρμογή πολιτικών υπέρ της ελεύθερης οικονομίας και των αρχών και αξιών της αστικής πολιτείας.

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ότι τα θεμέλια της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς στην Ελλάδα τέθηκαν τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, επί Κ. Καραμανλή. Τον Δεκέμβριο του 1975, ο τότε Π.τ.Δ. Κωνσταντίνος Τσάτσος επέδωσε στον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή ένα 16σέλιδο σημείωμα με παρατηρήσεις και υποδείξεις για την κυβερνητική πολιτική στο χώρο της παιδείας με την οποία, όπως προκύπτει, διαφωνούσε σφόδρα.

Στο σημείωμα αυτό, ο Κ. Τσάτσος ανέλυε τον τρόπο διείσδυσης της αριστεράς σε κρίσιμους τομείς της δημόσιας ζωής και πρότεινε συγκεκριμένες λύσεις.

Δυστυχώς όμως, δεν εισακούστηκε, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Ιδού τι ανέφερε σχετικά με την κατάσταση που επικρατούσε στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση: "Εκεί όπου το κακό προχώρησε περισσότερο είναι στην Παιδεία.

Ημιμορφωμένοι, όπως είναι οι περισσότεροι διδάσκαλοι και καθηγηταί και υπό την πίεση των βιωτικών των αναγκών και με το δέλεαρ των υποσχέσεων της αντιπολιτεύσεως, που παρουσιάζεται αλληλέγγυος σε κάθε απεργία τους, έχουν γίνει κατά πλειοψηφίαν αριστερίζοντες και μεταδίδουν αυτές τις ιδέες στα παιδιά.

Αυτό το κακό πρέπει να χτυπηθή αμείλικτα, αδιαφόρως αν θα προκληθούν αντιδράσεις.

Τα παιδιά, οι Σύλλογοι γονέων, πρέπει να καταγγέλλουν όσους ανακατεύουν στα σχολεία την πολιτική και όσους θεωρούν τον εθνικό φρονηματισμό εθνοκαπηλεία.

Το φαινόμενο του καθηγητή Βανδώρου, που ακόμα δεν τιμωρήθηκε, πρέπει να μας ξυπνήση.

Επί ένα μήνα γράφει ο Τύπος ότι ο Βανδώρος διώκεται διότι δεν αναγνώρισε την συμβολή του Μεταξά στο ΟΧΙ που είπε μόνος του (!) ο λαός.

Αυτό είναι ψεύδος. Ο Βανδώρος διώκεται διότι, σε άλλο μέρος του λόγου του, όχι μόνο έπλεξε τον ύμνο του ΕΛΑΣ, αλλά τόνισε ότι ο αγώνας του για την ανατροπή του φασισμού συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Πληροφορούμαι ότι στην 4ην Δημοτικού του ιδίου σχολείου μία δασκάλα, αφού ύβρισε τον Φράνκο που σκότωσε τρείς Βάσκους τρομοκράτες, ρώτησε τα παιδιά ποια αποδοκιμάζουν τον Φράνκο.

Όλα τα παιδιά σήκωσαν τα χέρια φυσικά συμφωνώντας με την δασκάλα εκτός ενός.

Τότε η δασκάλα αγριεμένη τον ρώτησε γιατί δεν συμφωνεί.

Το παιδάκι είπε “Εμένα μου είπε ο μπαμπάς να μην μιλάω για πολιτικά”. Και η σπουδαία δασκάλα του απήντησε: Τότε είσαι Χούντα.

Αυτά είναι εντελώς απαράδεκτα.

Μέσα στο σχολείο πρέπει να απαγορεύεται η οιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα.

Αλλιώς όσα παιδιά θα μπαίνουν στις Ανώτατες Σχολές θα είναι ήδη εντεταγμένα στις νεολαίες των αριστερών.

Σε αυτόν τον τομέα και πρέπει και μπορούμε να αντιδράσουμε αποτελεσματικά και ας λεν οι κύριοι της αντιπολιτεύσεως ό,τι θέλουν" Ιδού τι έγραψε και για την κατάσταση που επικρατούσε στα Πανεπιστήμια το 1975: "Οι Ανώτατες Σχολές είναι γεμάτες από δημαγωγούς, που εμφυσούν εις τους νέους τις κομματικές κατευθύνσεις που θέλουν.

Πολλές έδρες των νομικών και οικονομικών επιστημών είναι άμβωνες προπαγάνδας αριστερισμού.

Κι όχι μόνο αυτό.

Οι αριστεροί καθηγηταί με μασωνική αλληλεγγύη κατορθώνουν να πληρώσουν όλες τις κενές έδρες με ομοϊδεάτες τους.

Ετσι τώρα η Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών, άλλοτε προπύργιο των πιο αφορήτων αντιδραστικών τάσεων, με γοργό ρυθμό μετασχηματίζεται σε Σχολή όπου θα επικρατούν οι αριστερίζοντες, όπως συμβαίνει άλλωστε με την Φιλοσοφική και την Νομική Σχολή Θεσ/νίκης.

Έτσι οι κ. καθηγηταί και όταν εκλέγουν νέους συναδέλφους ή επιμελητάς ή βοηθούς και όταν διδάσκουν, γίνονται σημαιοφόροι των αριστεριζόντων φοιτητών.

Υποστηρίζεται ότι ο αριστερισμός αυτός στα Πανεπιστήμια είναι μπόρα που θα περάση, όπως πέρασε σε πολλές άλλες χώρες.

Δεν συμφωνώ.

Ο αριστερισμός στον χώρο της νεολαίας ριζώνει.

Και χωρίς μια συστηματική και προσεκτική αλλά και επίμονη αντίδραση θα ριζώσει περισσότερο.

Και τότε για να ξεριζωθεί θα περάσουν χρόνια." Πενήντα χρόνια μετά η αδιαφορία και η απραξία, που εν τω μεταξύ έχουν μετεξελιχθεί σε κατανόηση και σεβασμό των "αγώνων της αριστεράς", έχουν οδηγήσει στη σημερινή άθλια κατάσταση, που με τη σειρά της έχει καταστήσει μη κυβερνήσιμη τη χώρα.

Μια χώρα χωρίς χειρώνακτες, χωρίς τεχνικό και εργατικό προσωπικό, αλλά με στρατιές αμόρφωτων "πτυχιούχων" χωρίς δεξιότητες.

Και πολίτες που στο πέρασμα τους απο την εκπαιδευτική διαδικασία διδάχτηκαν αριστερίλα, κρατισμό, δυστοπίες και μίσος για τη φιλελεύθερη τάξη, για τη πατρίδα, για τους θεσμούς, για το κεφάλαιο, για την εργασία, για την αριστεία.

Με προσλαμβάνουσες ευεπήφορες στο λαϊκισμό, τη συνωμοσιολογία και το ... ψεκασμό. Πηγή: Κωνσταντίνος Τσάτσος "Λογοδοσία μιας ζωής" 1975.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους