Τραγικό ότι οι πουτινικοί, οι ιμπεριαλιστικοί αντιμπεριαλιστές, οι «δεν είμαι με τον Πούτιν αλλά» Ελλάδας και Ευρώπης είναι πιο φιλοπόλεμοι από αυτούς τους καθεστωτικούς Ρώσους που έχουν απελπιστεί...

Πλήρες Κείμενο:

Τραγικό ότι οι πουτινικοί, οι ιμπεριαλιστικοί αντιμπεριαλιστές, οι «δεν είμαι με τον Πούτιν αλλά» Ελλάδας και Ευρώπης είναι πιο φιλοπόλεμοι από αυτούς τους καθεστωτικούς Ρώσους που έχουν απελπιστεί (και ομολογούν ότι ο πόλεμος δεν γίνεται για το ΝΑΤΟ, αλλά για τον έλεγχο της Ουκρανίας). Ανατριχιάζουν στην ιδέα ότι ο Πούτιν θα παραδεχτεί την αποτυχία του και θα σταματήσει τον πόλεμο.

Σάμπως θα πεθάνουν οι ίδιοι; Σάμπως βλέπουν τα αχανή νεκροταφεία με τους εκατοντάδες χιλιάδες θαμμένους; Θέλουν την «τελική νίκη». Την ώρα που τα ντρόουν που φτιάχνουν οι Ουκρανοί διασχίζουν ανενόχλητα 600 χλμ και η φρουρά του Μεγάλου Ηγέτου στην Αγία Πετρούπολη προσπαθεί να τα καταρρίψει με καλάσνικοφ… «Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν ο Βλαντίμιρ Πούτιν θα αναγνωρίσει τη νέα πραγματικότητα και θα εγκαταλείψει τη φιλοδοξία του να υπονομεύσει την ουκρανική ανεξαρτησία Οι εκκλήσεις για αλλαγή πορείας δεν προέρχονται πλέον μόνο από επιχειρηματικούς κύκλους ή από τα πιο φιλελεύθερα τμήματα της ρωσικής ελίτ.

Ακόμη και γνωστοί σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές του πολέμου εκφράζουν ανοιχτά την εκτίμηση ότι η Μόσχα δεν διαθέτει τις δυνατότητες για μια καθαρή νίκη επί της Ουκρανίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Αλεξέι Τσαντάεφ, ιστορικός, πρώην αξιωματούχος του Κρεμλίνου και επικεφαλής ερευνητικού κέντρου για τον πόλεμο με drones, υποστήριξε ότι η συνέχιση της σημερινής πορείας δεν οδηγεί απλώς σε «μη νίκη», αλλά μπορεί να καταλήξει σε πλήρη ήττα.

Ο ίδιος έχει ζητήσει παύση των επιχειρήσεων, ώστε η Ρωσία να ανασυνταχθεί για την επόμενη φάση.

Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε και ανάλυση του Βασίλι Κάσιν, διευθυντή του Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών της Μόσχας. Ο Κάσιν υποστήριξε ότι η Ουκρανία θα παραμείνει αναπόφευκτα μια αντιρωσική και φιλοδυτική χώρα, ιδίως μετά τις τεράστιες ανθρώπινες απώλειες που έχει προκαλέσει ο πόλεμος.

Κατά την εκτίμησή του, ο στόχος εγκατάστασης φιλικής προς τη Μόσχα κυβέρνησης στο Κίεβο δεν είναι πλέον ρεαλιστικός.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι ακόμη και μια μεγάλη κλιμάκωση, όπως η στοχοποίηση της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Ουκρανίας, πιθανότατα δεν θα έφερνε την κατάρρευση του Κιέβου, αλλά την ανάδειξη μιας νεότερης, πιο αποφασιστικής και πιο ριζοσπαστικής ηγεσίας.

Παράλληλα, σημείωσε ότι δεν είναι προς το συμφέρον της Ρωσίας να εξαντλεί το ανθρώπινο και τεχνολογικό της δυναμικό κυνηγώντας «φανταστικούς στόχους» στο μέτωπο.

Οι απόψεις αυτές, πάντως, δεν είναι καθολικά αποδεκτές στη Μόσχα.

Σκληροπυρηνικοί αναλυτές και ακαδημαϊκοί εξακολουθούν να υποστηρίζουν την κλιμάκωση, ακόμη και μέσω απειλών πυρηνικού πολέμου κατά της Δύσης, εφόσον η Ουκρανία δεν συνθηκολογήσει.

Από την πλευρά του, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Πάβλο Κλίμκιν, υποστηρίζει ότι η ίδια η φύση του ρωσικού καθεστώτος καθιστά δύσκολη μια υποχώρηση.

Όπως λέει, ο πόλεμος έχει μετατραπεί σε τρόπο ύπαρξης για το σύστημα Πούτιν: «Είναι σαν να κάνει ποδήλατο. Αν σταματήσει, πέφτει».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους