Eίναι χειμώνας και βγαίνω από τον κινηματογράφο "Έλλη" με την μαμά μου Περπατούσαμε αμίλητες και απορροφημένες στις σκέψεις μας έπειτα από την μαγεία που είχαμε δει,μόλις είχαμε βγει από το...

Πλήρες Κείμενο:

Eίναι χειμώνας και βγαίνω από τον κινηματογράφο "Έλλη" με την μαμά μου Περπατούσαμε αμίλητες και απορροφημένες στις σκέψεις μας έπειτα από την μαγεία που είχαμε δει,μόλις είχαμε βγει από το περσέπολις Την στιγμή που στρίβαμε προς την Χαριλάου Τρικούπη έκανα την πρώτη μου συνειδητή σκέψη Θα γίνω και εγώ μια ηρωίδα που αντιστέκεται Θα γίνω το κορίτσι του Περσέπολις Ξύπνησα βαριά μέσα στην ζέστη, έχει έρθει καλοκαίρι και δεν έχω αλλάξει παπλώματα, ανοίγω το κινητό μου και βλέπω ότι πέθανε η Marjane Satrapi από θλίψη. Η Ηρωίδα μου πέθανε από θλίψη Άραγε πως γίνεται να πεθάνει κανείς από θλίψη; Στις αρχές της ψυχιατρικής αυτό δεν θα μπορούσε να λεχθεί καν Θα ήταν σαν χλευασμός προς την επιστημονική κοινότητα το να ειπωθεί ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν από θλίψη Δεν μιλάω για καταστάσεις αυτοχειρίας , αλλά για τον βιολογικό σου θάνατο, όταν θέλεις η καρδιά σου να σταματήσει να χτυπάει και τελικά το καταφέρνεις Σήμερα ξέρουμε ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί Μπορεί κάποιος να πεθάνει από θλίψη Το έχω δει να συμβαίνει ξανά και ξανά Να πέφτει στο κρεβάτι και να μην σηκώνεται ποτέ Να λιώνει μέρα με την μέρα από ένα αβάσταχτο πόνο ,έναν πόνο που δεν σηκώνει μοίρασμα , ανήκει μόνο στο υποκείμενο αυτό.

Το έχω δει με τα μάτια μου , το έχω αγγίξει με τα χέρια μου και μόνο τότε κατάφερα να το πιστέψω, κατάφερα να πω τι μαλάκες που είμαστε που τόσα χρόνια δεν θέλαμε να πιστέψουμε στο αδιανόητο , ή μήπως τελικά δεν είναι τόσο αδιανόητο; Κάποτε διάβασα ότι αν δεν είσαι καλά να πάρεις ένα ζευγάρι αθλητικά και να τρέξεις Τότε γέλασα γιατί το θεώρησα απλή βλακεία Σήμερα θυμώνω Οι άνθρωποι φεύγουν καθημερινά από θλιψη.

Κοιμούνται και εύχονται να σταματήσει η καρδιά τους Ξυπνάνε και δεν έχουν καμία όρεξη για φαγητό, ακόμα και αν η μαμά τους έχει φτιάξει το αγαπημένο τους γεύμα , αυτό που όταν ήταν μικροί έτρεχαν όλο χαρά για να το απολαύσουν. Η Marjane Satrapi έφυγε από την ζωή σήμερα στα 56 της χρόνια Και εγώ δεν ξέρω πως να αισθανθώ γι αυτό Δεν ξέρω πως να πενθήσω για μια γυναίκα που δεν γνώρισα ποτέ , αλλά με διαμόρφωσε καθοριστικά Δεν ξέρω πως να δεχτώ ότι δεν μπορέσαμε να την βοηθήσουμε , δεν βρίσκω τα σωστά λόγια για να γράψω μια πρόταση , θέλω μόνο να πω ότι πραγματικά λυπάμαι. "Κι αυτή η θλίψη μου δε θα σβηστεί στ’ αστέρια Γι’ αυτό θλιμμένο βλέπετε πάντα εμένα" Αντίο Marjane , ένα μικρό κορίτσι από την Ελλάδα σε ευχαριστεί για όλα À bientôt

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους