Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇬🇷~ Οδυσσέας Ανδρούτσος — Το 🦁 της Ρούμελης~🇬🇷 "Ο Ήρωας που λύγισε τα κάστρα των Τούρκων και σφάχτηκε από τα μαχαίρια των Ελλήνων" «Δεν επρόδωσα ποτέ την Πατρίδα.

Μάρτυς μου ο Θεός και το αίμα των αγωνιστών!»⚔️✝️ Οδυσσέας Ανδρούτσος (επιστολή του, 1825) Μια μέρα σαν αυτή που ξημερώνει πριν 201 χρόνια στην βαριά σκιά της 5ης Ιουνίου 1825, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονείται βάναυσα στην Ακρόπολη των Αθηνών όχι από τον Τούρκο εχθρό αλλά από τις ρωγμές και τα πάθη ενός Αγώνα που κάποιες στιγμές έτρωγε τα ίδια του τα παιδιά.

Στην πιο σκληρή εποχή του Αγώνα, όταν τα βουνά της Ρούμελης αντηχούσαν από τουφέκια και προσευχές για λευτεριά, αναδύθηκε ένας άνδρας που η μοίρα τον προόρισε για θρύλο αλλά και για μαρτύριο. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, μαθημένος στα όπλα από την αυλή του Αλή Πασά και ποτισμένος από τη φωτιά της Επανάστασης, στάθηκε εκεί όπου λύγιζαν οι περισσότεροι.

Ήταν αυτός που το 1821 στη Γραβιά έγραψε με το γιαταγάνι του την πιο δοξασμένη σελίδα της Ρούμελης.

Με λιγοστούς άνδρες αντιστάθηκε στην υπεροπλία του Ομέρ Βρυώνη και κράτησε ανοιχτό τον δρόμο της λευτεριάς.

Οι εχθροί τον τρέμαν,οι φίλοι τον ζήλευαν και η Πατρίδα του, που τόσο λάτρεψε, τον παρέδωσε στους ίδιους που τη ρήμαξαν εκ των έσω. ⚔️ Ο Ανδρούτσος δεν ήταν στρατιώτης της πειθαρχία, ήταν στρατηγός του ενστίκτου, τέκνο των κλεφτών και των αρματολών.

Είχε μαθητεύσει κοντά στον Αλή Πασά των Ιωαννίνων, μα όχι ως υπηρέτης, αλλά ως μυστικός μαθητής της τέχνης του πολέμου και της διπλωματίας. «Τα καπάκια» οι ψεύτικες συμφωνίες με τους Τούρκους για να τους εξαπατήσει ήταν η τακτική που οι γραφειοκράτες της επαναστατικής διοίκησης δεν μπορούσαν να κατανοήσουν.

Ο ίδιος το είπε με πίκρα: «Οι λόγιοι δεν εννοούν τα καπάκια.

Εμείς τα σπουδάσαμε κοντά εις τον Αλή πώς να παριστούμε ότι υποτασσόμεθα, ενώ δουλεύουμε να γκρεμίσουμε τον Τύραννον.» (Πηγή: Φ. Φιλήμων, Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. Β΄) Κι όμως, το μαχαίρι που τον έσφαξε δεν ήταν του Τούρκου.

Ήταν ελληνικό. Ο Ιωάννης Κωλέττης, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και οι φατρίες των «πολιτικών» τον είδαν όχι ως ήρωα αλλά ως εμπόδιο.

Ο λαός τον λάτρευε,ο Γκούρας, κάποτε αδελφικός του φίλος, έγινε εκτελεστής του.

Ο εμφύλιος φθόνος, αυτός ο αρχαίος ελληνικός δαίμονας, ύψωσε το κεφάλι του πάνω στα ερείπια του Αγώνα. «Η διχόνοια βασίλευε παντού και οι μεγαλύτεροι ήρωες εχάνοντο από χέρι ελληνικό.» Σπυρίδων Τρικούπης, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τ. Γ΄ Ο Ανδρούτσος συνελήφθη με την υπόσχεση δίκης και ασφάλειας.

Αντί για δίκη, βρήκε τα δεσμά της Ακροπόλεως.

Κι εκεί, τη νύχτα της 5ης Ιουνίου 1825, οι άνθρωποι του Γκούρα τον στραγγάλισαν, βασανισμένο και νηστικό.

Το πτώμα του ρίχτηκε κάτω από τα τείχη, για να φανεί πως δήθεν έπεσε στην απόπειρα φυγής.

Έτσι πέθανε το Λιοντάρι της Ρούμελης όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά στη νύχτα της προδοσίας. ( Σπ. Φόρτης, αυτόπτης μάρτυρας,Η δολοφονία του Οδυσσέα Ανδρούτσου, 1863) Η ιστορία όμως δεν ξεχνά.

Τους προδότες τους καταπίνει η λήθη τους ήρωες τους στεφανώνει η αιωνιότητα.Χρόνια μετά, η Ελλάδα αναγνώρισε το έγκλημα.

Το 1865 τα οστά του μεταφέρθηκαν με τιμές στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Και το 1967, με στρατιωτικές τιμές, εναποτέθηκαν στην Πρέβεζα, στη βάση του ανδριάντα του, όπου στέκει σήμερα ως φρουρός της μνήμης και σύμβολο ανδρείας. «Ο Ανδρούτσος υπήρξε ο γενναιότερος των αγωνιστών και ο πιο παρεξηγημένος των Ελλήνων.» Γιάννης Κορδάτος, Η Κοινωνική Σημασία της Επανάστασης του 1821 Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δεν προδόθηκε από Τούρκους,προδόθηκε από την ίδια την Ελλάδα που ονειρεύτηκε και γι’ αυτό η θυσία του δεν είναι απλώς ιστορία είναι μάθημα αιώνιο.

Μάθημα για το πού οδηγεί η διχόνοια, ο φθόνος και η πολιτική μικρότητα όταν κατασπαράσσουν τους ήρωες.Μάθημα για το πώς ο αληθινός πατριωτισμός δεν φοβάται τη μοναξιά ούτε την αδικία. Στην Ακρόπολη της Αθήνας, εκεί όπου έπεσε δεμένος, δεν πέθανε μονάχα ένας άνθρωπος.

Πέθανε η αθωότητα του Αγώνα και γεννήθηκε ο θρύλος του πιο αγνού, περήφανου και ανυπότακτου Έλληνα. Οδυσσέας Ανδρούτσος, Το Λιοντάρι της Ρούμελης, Αθάνατος!!!🇬🇷🇬🇷🇬🇷 ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους