Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα θυμόμαστε τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1915, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήθελε από πάντα ν’ ασχοληθεί με την υποκριτική.

Αφού εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, διάβασε και έμαθε καλά Ελληνικά, μιας και κατά την άφιξή του στην Ελλάδα γνώριζε ελάχιστα.

Ύστερα από την απόρριψη του Εθνικού Θεάτρου, ο Ηλιόπουλος απευθύνθηκε στη σχολή θεάτρου του Γιαννούλη Σαραντίδη, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα.

Οι πρώτες δουλειές δεν άργησαν να έρθουν, με τον ίδιο να ανεβαίνει πρώτη φορά στη σκηνή το 1944, σε έναν μικρό ρόλο της παράστασης «Κυρία, σας αγαπώ». Στην πορεία, με τη βοήθεια της αείμνηστης Μαρίκας Κοτοπούλη απέκτησε πολλές επαγγελματικές επιτυχίες στο θέατρο, τις οποίες διεκπεραίωσε με τεράστια επιτυχία.

Από το 1950, ξεκίνησε η πορεία του και στο χώρο του κινηματογράφου, με ταινία-σταθμό για την καριέρα του, το «Δράκος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία του Νίκου Κούνδουρου και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Το αστείρευτο ταλέντο και το ιδιαίτερο προσωπικό του στυλ τον καθιέρωσαν ως κωμικό, μέσα από ταινίες, όπως: «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες», «Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδας», «Ζητείται Ψεύτης», «Ο Ατσίδας», κ.α., ενώ στη συνέχεια μεγαλούργησε και στα αγαπημένα του μιούζικαλ, όπως το «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο» και «Κάτι να καίει» και κέρδισε επάξια τον...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους