Ένα Μουντιάλ μόνο για φραγκάτους Έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που το ποδόσφαιρο, ο βασιλιάς των σπορ, έχασε κάθε επαφή με τη γνήσια λαϊκότητα που το χαρακτήριζε και μετατράπηκε σε χρυσοφόρες...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το φετινό Μουντιάλ που θα διεξαχθεί σε Καναδά, ΗΠΑ και Μεξικό έρχεται για να επιβεβαιώσει ότι οι κοινοί θνητοί δεν χωράνε ούτε καν στις κερκίδες.

Η παρακάτω φωτογραφία απεικονίζει τις τιμές των εισιτηρίων για το πρώτο παιχνίδι μεταξύ Μεξικό – Νότιας Αφρικής.

Το πιο φτηνό εισιτήριο ξεκινάει από τα 1224 ευρώ και το πιο ακριβό ξεπερνά τις 10 χιλιάδες ευρώ. Προσοχή: Μιλάμε για μόνο ένα ματς, όχι για μία σειρά αγώνων, κάτι που σημαίνει ότι όποιος θέλει να δει τον τελικό θα πρέπει να πληρώσει τουλάχιστον 10-12 χιλιάρικα.

Που οφείλονται αυτές οι εξωφρενικές τιμές; Πρώτα και κυριότερα στην πλήρη & ολική από-ποδοσφαιροποίηση του ποδοσφαίρου.

Οι άνθρωποι με τα αρρωστημένα μυαλά που παίρνουν τέτοιες αποφάσεις είναι άτομα που δεν έχουν κλωτσήσει ούτε πλαστικό κουτάκι αναψυκτικού στη ζωή τους αλλά αμείβονται με τρελά λεφτά γιατί παντού βλέπουν «ευκαιρίες και έσοδα». Δεύτερον, στην ανθρώπινη απληστία.

Τρίτον, στην άκρως επιχειρηματική οπτική της FIFA όπου το κόστος καθορίζεται από τη ζήτηση και στην απόφαση να κεφαλαιοποιήσει την αγορά της Βόρειας Αμερικής.

Με λίγα λόγια, δεν τους νοιάζει ποιοι θα πάρουν τα εισιτήρια, αρκεί να πουληθούν τα εισιτήρια σε αυτές τις τρελές τιμές.

Άραγε πόσοι από τα 135 εκατομμύρια Μεξικανών μπορούν να δώσουν αυτά τα λεφτά όταν η πλειοψηφία αμείβεται με 500-800 δολάρια το μήνα; Ελάχιστοι και το ίδιο συμβαίνει και με τους Αμερικάνους και τους Καναδούς.

Οι διοργανωτές δεν ενδιαφέρονται για τους οπαδούς και τον κόσμο που αγαπάει το άθλημα.

Απλά επιδιώκουν να πουλήσουν τα εισιτήρια σε γνωστούς επιχειρηματίες, πλήρως καμένα και κοκαρισμένα golden boys & girls, influencers, τουρίστες, πανελίστες σε τηλεοπτικές εκπομπές, επαγγελματίες instagramάκηδες και λοιπές παρασιτικές κατηγορίες που θα φέρουν δημοσιότητα και μπόλικο ιντερνετικό content για να καταναλώσει η πλέμπα, δηλαδή εμείς που ανήκουμε στην κοινωνική τάξη των κοινών θνητών.

Και ποια είναι η αντίδραση των χωρών-κρατών στην παράνοια; Τα κράτη παρακολουθούν αμήχανα τα πιο ξεδιάντροπα μυαλά να επιβάλλουν τους νόμους της ελεύθερης αγοράς και τα αόρατα φιλελέ χέρια που ρυθμίζουν με αρμονία τα πάντα.

Εδώ θα μου πει κάποιος, καλά τα λες ρε μάστορα αλλά υπάρχει προσφορά και ζήτηση και έχουμε συμφωνήσει ότι η αγορά, και μόνο αυτή, καθορίζει τις τιμές. Σωστά.

Μόνο που όταν η αγορά, πχ οι εργοδότες στις άκρως τουριστικές περιοχές, δεν μπορούσε να βρει προσωπικό για να δουλέψει σεζόν τότε δεν ανέβασε τους μισθούς των υποψήφιων εργαζομένων αλλά ανάγκασε την κυβέρνηση να φέρει μετανάστες (συνάνθρωπούς μας με τους οποίους δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα) για να καλύψει τις ανάγκες της.

Μπορώ να δεχτώ ότι όλα είναι πιθανά στο παιχνίδι του καπιταλισμού αλλά είναι προφανές ότι το παιχνίδι είναι στημένο και κάποιοι δεν χάνουν ΠΟΤΕ.

Η παράνοια με τα πανάκριβα εισιτήρια έχει χρόνια που εμφανίστηκε στην Αγγλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Αν συνεχίσουμε σε αυτούς τους ρυθμούς, τότε θα εφαρμοστεί παντού.

Για ποιον χτυπά η καμπάνα; Είναι θέμα χρόνου φίλε αναγνώστη αυτή η φιλοσοφία να έρθει και στην ελληνική επικράτεια.

Το πολύ-πολύ να αφήσουν λίγα προσιτά εισιτήρια στα πέταλα για τους, ελεγχόμενους από τους ολιγάρχες, φανατικούς που θα εκτελούν χρέη λιονταριών στο τσίρκο που όλοι πάνε για να τραβήξουν φωτογραφίες και βιντεάκια.

Ας μην ξεχνάμε ότι στην πρόσφατη Ευρωλίγκα που κατέκτησε ο Ολυμπιακός, οι υπερβολικά τυχεροί βρήκαν εισιτήρια για το Final 4 με 400 και 500 ευρώ ενώ αρκετές χιλιάδες πλήρωσαν πάνω από 700 και 800 ευρώ για δύο (2) αγώνες μπάσκετ.

Αυτό είναι το μέλλον και το νεοφιλελέ ποτάμι δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω προτού διαλύσει τα πάντα στο πέρασμα του.

Κάτι παρόμοιο, η εξωφρενική άνοδος των τιμών, συμβαίνει και σε άλλες εκδηλώσεις που κάποτε ήταν προσιτές και για τα μέτρια πορτοφόλια, όπως οι συναυλίες.

Μα καλά, υπάρχουν τόσοι πλούσιοι ανάμεσά μας; Η απάντηση έρχεται από τον κλάδο των μαθηματικών: Ο παγκόσμιος πληθυσμός υπολογίζεται σήμερα σε πάνω από 8 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Το 10% του πλανήτη που είναι υπερβολικά πλούσιο είναι κάτι παραπάνω από 800 εκατομμύρια άτομα σε Κίνα, Ινδία, Ρωσία, Αμερική, Ευρώπη, Σαουδική Αραβία και Αφρική, δηλαδή ένα νούμερο ικανό να ταξιδέψει, να διακοπάρει και να παρευρεθεί σε κάθε εκδήλωση χωρίς να ενδιαφέρεται για τις τιμές. Οι υπόλοιποι απλά θα παρακολουθούμε από τις οθόνες μας..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους