Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ασχολούμαι άλλο με τοξικά πράγματα. Μόνο τους απέναντι συμφέρει όλο αυτό.

Στους περσινούς τελικούς είπα πολλά και είχα φάει περιορισμούς απ'το Facebook για κανά τετράμηνο.

Δεν αξίζει.

Θέλω να σταθώ σε αυτήν την όμορφη εικόνα που είδα.

Ας βγάλουμε όλοι τα οπαδικά γυαλιά για λίγο.

Οι περισσότεροι είτε παίζουμε είτε έχουμε παίξει κάποιο σπορ μεγαλώνοντας.

Πιστεύω όλοι έχουμε περάσει αυτήν την κάκιστη μέρα.

Που ενώ έτρεχες και πάλευες, ένιωθες να μη σου βγαίνει τίποτα.

Και αυτό σε διέλυε ψυχολογικά.

Σε έκανε να θες να τα παρατήσεις.

Εγώ λοιπόν πέρα από τη χθεσινή νίκη του Θρύλου, κρατάω και αυτήν την εικόνα του Χέιζ.

Τον νιώθω.

Καταλαβαίνω απόλυτα την απογοήτευση.

Και μπράβο στον άνθρωπο του Παναθηναϊκού που υποστήριξε το παιδί με μια αγκαλιά.

Είναι η ίδια αγκαλιά του Σπανούλη με τον Φουρνιέ στο Abu Dhabi, του Marquinhos με τον Gabriel στη Βουδαπέστη.

Στον αθλητισμό που κάποιος κερδίζει και κάποιος χάνει, ας διαφημίζουμε παραπάνω αυτές τις αγκαλιές. Σεβασμός στους αθλητές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους