Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ: Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ, ΠΝΙΓΕΤΑΙ, ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ – ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΣΙΩΠΟΥΝ Άλλη μία Ημέρα Περιβάλλοντος.

Άλλη μία ημέρα γεμάτη ευχολόγια, διακηρύξεις, εταιρικές καμπάνιες, φωτογραφίες πολιτικών μπροστά σε δέντρα και βαρύγδουπες υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο.

Την ίδια στιγμή, όμως, ο κόσμος γύρω μας καταρρέει.

Τα δάση καίγονται με πρωτοφανή συχνότητα.

Ολόκληρες περιοχές μετατρέπονται σε στάχτη, μέσα σε λίγες ώρες.

Πλημμύρες παρασύρουν ανθρώπους, ζώα και περιουσίες.

Ποτάμια στερεύουν.

Υδροβιότοποι εξαφανίζονται.

Είδη ζώων χάνονται για πάντα.

Η γη μετατρέπεται σταδιακά σε ένα εχθρικό περιβάλλον, για κάθε μορφή ζωής.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η ανθρωπότητα εξακολουθεί να επενδύει στην καταστροφή.

Πόλεμοι μαίνονται σε διάφορες γωνιές του πλανήτη.

Βόμβες, φωτιές και χημικά, καταστρέφουν οικοσυστήματα ολόκληρα.

Εκατομμύρια άνθρωποι ξεριζώνονται.

Εκατομμύρια ζώα πεθαίνουν αθόρυβα, χωρίς να καταγράφονται σε καμία επίσημη στατιστική.

Γιατί τα ζώα είναι πάντοτε τα αόρατα θύματα.

Κανείς δεν μετρά τα καμένα ελάφια, τα αποπροσανατολισμένα πουλιά, τα πνιγμένα αδέσποτα, τα άγρια ζώα, που πεθαίνουν από δίψα, ή εγκαταλείπουν τους φυσικούς τους βιότοπους.

Κανείς δεν υπολογίζει το περιβαλλοντικό κόστος της ανθρώπινης απληστίας, με τον ίδιο ζήλο που υπολογίζει τα οικονομικά μεγέθη.

Και όμως, η μεγαλύτερη κρίση δεν είναι περιβαλλοντική.

Είναι ηθική.

Διότι η μεγαλύτερη καταστροφή δεν είναι η φωτιά που καίει το δάσος.

Είναι η αδιαφορία που καίει τις συνειδήσεις. Στην Ελλάδα των χιλιάδων αδέσποτων ζώων, των εγκαταλείψεων, των δηλητηριάσεων, των ευθανασιών, των κακοποιήσεων και της χρόνιας ατιμωρησίας, η Ημέρα Περιβάλλοντος δεν μπορεί να είναι γιορτή.

Δεν μπορεί να είναι μια ημέρα συμβολισμών.

Δεν μπορεί να είναι μία ακόμη ευκαιρία για δημόσιες σχέσεις.

Πρέπει να είναι ημέρα λογοδοσίας.

Να λογοδοτήσουν όσοι δημιούργησαν νόμους, χωρίς να εξασφαλίσουν την εφαρμογή τους.

Να λογοδοτήσουν όσοι επέτρεψαν την υποβάθμιση φυσικών οικοσυστημάτων.

Να λογοδοτήσουν όσοι αντιμετωπίζουν τα ζώα ως πρόβλημα, αντί ως συμπολίτες αυτού του πλανήτη.

Να λογοδοτήσουν όσοι γνωρίζουν και σιωπούν.

Δυστυχώς, όμως, η ευθύνη δεν σταματά στους κυβερνώντες.

Αφορά και τις κοινωνίες.

Αφορά και τους πολίτες.

Γιατί σήμερα η αντίδραση των κοινωνιών, κυμαίνεται από χλιαρή, έως ανύπαρκτη.

Η εικόνα μιας καμένης πλαγιάς, προκαλεί οργή για λίγες ώρες.

Η εικόνα ενός κακοποιημένου ζώου, προκαλεί αγανάκτηση για λίγα λεπτά.

Η είδηση μιας περιβαλλοντικής καταστροφής, χάνεται μέσα σε αμέτρητες αναρτήσεις, βίντεο και ψυχαγωγικό περιεχόμενο.

Όλα διαρκούν λίγο.

Πολύ λίγο.

Και έτσι η καταστροφή συνεχίζεται. Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, πιστεύει ότι η εποχή των διαπιστώσεων έχει τελειώσει.

Χρειάζονται πράξεις.

Χρειάζονται απαιτήσεις.

Χρειάζεται κοινωνική πίεση.

Χρειάζεται ανυποχώρητος ακτιβισμός.

Για τον λόγο αυτό προτείνουμε: • Την αναγνώριση της προστασίας των ζώων και του φυσικού περιβάλλοντος ως εθνική προτεραιότητα. • Την αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας για τα εγκλήματα κατά των ζώων, χωρίς εξαιρέσεις, παρεμβάσεις και καθυστερήσεις. • Τη δημιουργία ειδικών μηχανισμών ελέγχου, για την εφαρμογή των περιβαλλοντικών και φιλοζωικών νόμων. • Την ουσιαστική περιβαλλοντική και φιλοζωική εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. • Τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικών σχεδίων διάσωσης ζώων σε περιπτώσεις πυρκαγιών, πλημμυρών και φυσικών καταστροφών. • Την προστασία δασών, υδροβιότοπων και περιοχών υψηλής οικολογικής αξίας, από κάθε μορφή εκμετάλλευσης, που υποβαθμίζει τη βιοποικιλότητα. • Την αυστηροποίηση των ποινών για εμπρησμούς, παράνομες δηλητηριάσεις και εγκλήματα, κατά της άγριας ζωής. • Την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και των φιλοζωικών δομών, με πραγματικούς πόρους και όχι επικοινωνιακές εξαγγελίες. • Τη δημιουργία εθνικού σχεδίου αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης, που να συμπεριλαμβάνει ρητά την προστασία όλων των ζώων. • Την ενεργοποίηση των πολιτών, μέσα από εθελοντικές δράσεις, καταγγελίες παρανομιών, κοινωνική συμμετοχή και διαρκή πίεση προς τους θεσμούς.

Κυρίως όμως προτείνουμε κάτι που δεν νομοθετείται.

Την αφύπνιση.

Γιατί καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να προστατεύσει το περιβάλλον, αν η κοινωνία δεν το απαιτήσει.

Κανένας νόμος δεν μπορεί να σώσει τα ζώα, αν οι πολίτες παραμένουν αδιάφοροι. Καμία Ημέρα Περιβάλλοντος δεν έχει νόημα, όταν η επόμενη ημέρα βρίσκει τους ίδιους ανθρώπους σιωπηλούς, απέναντι στην καταστροφή.

Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι χόμπι.

Δεν είναι πολυτέλεια.

Δεν είναι ιδεολογία.

Είναι ζήτημα επιβίωσης.

Η προστασία των ζώων, δεν είναι συναισθηματισμός.

Είναι δείκτης πολιτισμού.

Είναι μέτρο ανθρωπιάς.

Είναι η γραμμή που χωρίζει μια κοινωνία που σέβεται τη ζωή, από μια κοινωνία που συνηθίζει τον θάνατο.

Σήμερα, στην Ημέρα Περιβάλλοντος, δεν χρειαζόμαστε περισσότερες υποσχέσεις.

Χρειαζόμαστε πολίτες που να μην φοβούνται να μιλήσουν.

Χρειαζόμαστε κοινωνίες που να μην ανέχονται.

Χρειαζόμαστε θεσμούς που να εφαρμόζουν τον νόμο.

Χρειαζόμαστε κράτη που να προστατεύουν τη ζωή και όχι να διαχειρίζονται την καταστροφή.

Ο πλανήτης εκπέμπει σήμα κινδύνου.

Τα ζώα εκπέμπουν σήμα κινδύνου.

Η φύση εκπέμπει σήμα κινδύνου.

Το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξει αντίδραση.

Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει εγκαίρως.

Κάθε χαμένο δάσος, κάθε πλημμυρισμένος τόπος, κάθε νεκρό ζώο, κάθε κατεστραμμένο οικοσύστημα, μας υπενθυμίζει ότι η αδιαφορία δεν είναι ουδέτερη στάση.

Είναι συνενοχή.

Και απέναντι στη συνενοχή, η μόνη απάντηση είναι η δραση. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους