Χάρης Παπαδόπουλος: Μια παράδοξη αποχώρηση Τα μέλη της Νέας Αριστεράς που αποχώρησαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, θεωρούν ότι μπορούν να είναι χρήσιμα εντασσόμενα σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που...

Πλήρες Κείμενο:

Χάρης Παπαδόπουλος: Μια παράδοξη αποχώρηση Τα μέλη της Νέας Αριστεράς που αποχώρησαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, θεωρούν ότι μπορούν να είναι χρήσιμα εντασσόμενα σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που αν γίνει κυβέρνηση θα προσπαθήσει να διαχειριστεί και να εκδημοκρατίσει τον καπιταλισμό.

Καμία αντίρρηση, όλες και όλοι έχουμε δικαίωμα στην ουτοπία, καθώς και την ελευθερία να μετακινούμαστε πολιτικά ή ιδεολογικά όποτε θέλουμε.

Είναι πράγματι ένας σεβαστός λόγος αποχώρησης.

Στην επιστολή αποχώρησής τους όμως γράφουν κάτι εντελώς διαφορετικό: “Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά.

Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη.

Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.

Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη.

Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί.

Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα.

Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές.

Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών.” Ποιο είναι όμως το “δημόσιο πεδίο” στο οποίο μπορούμε να θέσουμε “σήμερα” την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου; Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να ρευστοποιείται, ο ΚΟΣΜΟΣ διαλύεται, το ΠΑΣΟΚ πήρε συνεδριακή απόφαση για αυτόνομη πορεία και οι εκπρόσωποι της ΕΛΑΣ έχουν δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν συνεργάζονται με κόμματα.

Επομένως δεν υπάρχει πλέον συνομιλητής στην κεντροαριστερά για να του θέσουμε την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου.

Ακόμη και να υπήρχε συνομιλητής, δεν υπάρχουν ούτε οι προϋποθέσεις που τα αποχωρούντα μέλη είχαν ψηφίσει στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς για τη δημιουργία του Λαϊκού Μετώπου, δηλαδή η μαζικότητα με κοινωνική γείωση και η προγραμματική συμφωνία.

Συνεπώς, η μόνη λογική πολιτική κατεύθυνση για τη Νέα Αριστερά, είναι να διερευνήσει συνεργασίες και μέτωπο με κόμματα της Αριστεράς και της Οικολογίας που επιθυμούν συνεργασίες, δηλαδή αυτό ακριβώς που προσπαθεί να κάνει.

Αν τα μέλη που αποχωρούν διαφωνούν με αυτή τη στρατηγική τότε διαφωνούν με την Κοινή Λογική.

Αμέσως μετά γράφουν στην επιστολή: “Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία”. Η φράση αυτή ανάγει τον στόχο του Λαϊκού Μετώπου με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις σε ιδεολογικό στόχο που συνδέεται με τον Σοσιαλισμό.

Είναι εντελώς παράδοξο να αναφέρουν τον στόχο του Σοσιαλισμού τη χρονική στιγμή που μετακινούνται σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα το οποίο διακηρυγμένα έχει προτάξει ως στρατηγικό του στόχο τον δημοκρατικό καπιταλισμό.

Όμως, μια και τα μέλη που αποχώρησαν επανέφεραν το θέμα της στρατηγικής του Λαϊκού Μετώπου ως λόγο αποχώρησης, ας αναλογιστούμε την επίδραση που είχε αυτή η στρατηγική και τον ρόλο που έπαιξε στην εξέλιξη και την ανάπτυξη της Νέας Αριστεράς.

Στη διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας των ευρωεκλογών του 2024 αρκετές-οί υποψήφιες-οι της Νέας Αριστεράς, αντί να επικοινωνούν τις θέσεις μας, υποχρεώθηκαν να απαντούν διαρκώς ερωτήματα για ενδεχόμενη συνεργασία με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Κάποιοι δε δημοφιλείς υποψήφιοι, ένθερμοι υποστηρικτές αυτής της στρατηγικής, δήλωναν ότι μετά τις ευρωεκλογές θα γίνει συζήτηση με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για προγραμματική σύγκλιση.

Μία τέτοια προεκλογική καμπάνια είναι λογικό να προσελκύει ψηφοφόρους που θέλουν συνεργασία με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι αριστερές-οί αλλά δεν υποστηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως καταγράφηκε στις ευρωεκλογές του 2024, αυτοί οι ψηφοφόροι ήταν γύρω στις 90.000 πανελλαδικά(2.4%). Παρόλο που το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ισχνό, με επιμονή της τότε ηγεσίας του Αλέξη Χαρίτση, η στρατηγική της συνεργασίας με την κεντροαριστερά συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση.

Το κοινωνικοπολιτικό μέτωπο μετονομάστηκε σε Λαϊκό Μέτωπο, και επικοινωνήθηκε με πολλές εκδηλώσεις και άλλους τρόπους.

Οι δημοσκοπικές καταγραφές που ακολούθησαν για σχεδόν 2 χρόνια μετά τις ευρωεκλογές έδειχναν διαρκώς μία σημαντική πτωτική τάση για τη Νέα Αριστερά αλλά η στρατηγική αυτή δεν αποτιμήθηκε ποτέ ούτε άλλαξε.

Έτσι φθάσαμε στο “σήμερα”, όπου η στρατηγική αυτή έκλεισε αναγκαστικά τον κύκλο της, αφού δεν υπάρχουν πλέον συνομιλητές στον κεντροαριστερό χώρο, με δημοσκοπικές καταγραφές που καταδείχνουν έναν έντονα συρρικνωμένο κορμό ψηφοφόρων.

Παραδόξως, τα μέλη που αποχωρούν θεωρούν τη λογική εγκατάλειψη της συγκεκριμένης στρατηγικής ως λόγο αποχώρησης.

Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη επιστολή αποχώρησης εμφανίζει μια πολύ προβληματική τεκμηρίωση της ίδιας της αποχώρησης για δύο λόγους: Διαφωνεί με τη λογική αλλαγή στρατηγικής της Νέας Αριστεράς που αφορά τις συνεργασίες.

Υποστηρίζει, ακόμη και σήμερα, την ανεδαφική πλέον στρατηγική του Λαϊκού Μετώπου, η οποία ακολουθήθηκε για περισσότερο από δύο χρόνια και, όπως φαίνεται από εκλογικά και δημοσκοπικά στοιχεία, έχει παίξει αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη και την ανάπτυξη της Νέας Αριστεράς.

Στην αρχή της επιστολής τους, τα μέλη που αποχωρούν αναφέρουν ότι “ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του”. Είναι γνωστό ότι ο κύκλος είναι ένα γεωμετρικό σχήμα που δε φθάνει ποτέ σε κάποια όρια και δε γνωρίζω αν εννοούσαν αντί του “κύκλου” την υπομονή μας. Η ΕΠΟΧΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους