Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ιράν, 1980. Η Marjane Satrapi είναι δέκα χρονών. Η χώρα της μόλις άλλαξε πρόσωπο. Ο Σάχης έφυγε, ήρθαν οι φανατικοί, και τα πράγματα που μέχρι χθες ήταν κανονικά, το μικτό γαλλικό σχολείο, η μουσική, τα μαλλιά ελεύθερα στον αέρα, έγιναν παράνομα από τη μια μέρα στην άλλη.

Στο σχολείο, τα κορίτσια χωρίστηκαν από τα αγόρια.

Η στολή έγινε μαντήλα.

Οι δάσκαλοι άλλαξαν ύφος.

Στο σπίτι, όμως, τίποτα δεν άλλαξε.

Ο πατέρας της μιλούσε ανοιχτά για πολιτική.

Η μητέρα της διαδήλωνε στους δρόμους.

Και η ίδια η Marji μεγάλωνε ανάμεσα σε βιβλία, ιδέες και ιστορίες για ανθρώπους που είχαν πληρώσει ακριβά για το τι πίστευαν.

Μια από αυτές τις ιστορίες ήταν του θείου της, του Anoosh. Ο Anoosh ήταν ο αδερφός του πατέρα της που δεν είχε γνωρίσει ποτέ.

Κομμουνιστής, είχε φύγει νέος για να πολεμήσει για την ανεξαρτησία του Αζερμπαϊτζάν.

Όταν το κίνημα κατεστάλη, έφυγε στη Σοβιετική Ένωση.

Όταν επέστρεψε, τον συνέλαβαν.

Πέρασε εννέα χρόνια στις φυλακές του Σάχη.

Όταν τον γνώρισε επιτέλους η Marji, τον αντιμετώπισε σαν ήρωα.

Του ζητούσε να της λέει ξανά και ξανά την ιστορία του.

Εκείνος της έφτιαχνε κύκνους από ψωμί, όπως έμαθε να κάνει στη φυλακή για να περνά η ώρα.

Αλλά η Επανάσταση που είχε ελευθερώσει τον Anoosh, δεν τον ήθελε ελεύθερο για πολύ.

Το νέο καθεστώς άρχισε να κυνηγά τους παλιούς πολιτικούς κρατούμενους, αυτούς που είχε φυλακίσει ο Σάχης.

Φίλοι της οικογένειας δολοφονήθηκαν.

Άλλοι έφυγαν κρυφά από τη χώρα.

Και ο Anoosh συνελήφθη ξανά, αυτή τη φορά από τους Φρουρούς της Επανάστασης, με κατηγορία ότι ήταν ρώσος κατάσκοπος.

Του επιτράπηκε ένας μόνο επισκέπτης.

Ζήτησε να είναι η Marji.

Πήγε στη φυλακή.

Τον αγκάλιασε.

Εκείνος της είπε ότι ήταν η κόρη που πάντα ήθελε.

Της έδωσε έναν ακόμα κύκνο από ψωμί.

Και την αποχαιρέτησε.

Λίγες μέρες αργότερα, η Marji διάβασε την είδηση της εκτέλεσής του στην εφημερίδα.

Εκείνο το βράδυ, η Marji, ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, είπε στον Θεό να φύγει από τη ζωή της.

Και δεν γύρισε να τον κοιτάξει ξανά.

Αυτή είναι η πιο δυνατή σκηνή του Persepolis.

Όχι μια ρητορική αντίσταση σε κάποιον δάσκαλο.

Αλλά ένα παιδί που χάνει τον άνθρωπο που του έδειξε τι σημαίνει να έχεις αξίες και μαζί του, χάνει και την αθωότητά του. #maryjanewatson #rip #επανάσταση #εμπνευση #ελευθερία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους