Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο αποκτά ενδιαφέρον η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού.

Η ίδια απέκτησε δημόσιο λόγο όχι ως πολιτικός, αλλά ως πρόσωπο που εξέφρασε ένα υπαρκτό κοινωνικό τραύμα και μια δικαιολογημένη απαίτηση για αλήθεια και λογοδοσία.

Από τη στιγμή όμως που εμφανίζεται στον δημόσιο χώρο ως εν δυνάμει πολιτική αρχηγός, η συζήτηση αλλάζει αναγκαστικά περιεχόμενο.

Διότι οι πολίτες δεν καλούνται πλέον να αξιολογήσουν μόνο την αγανάκτησή της.

Καλούνται να αξιολογήσουν και την πολιτική της επάρκεια.

Και εδώ ακριβώς αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η πρόσφατη δήλωσή της ότι «το όνειρό μου είναι να έρθω σε ένα ντιμπέιτ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη». Όχι επειδή τα ντιμπέιτ δεν είναι χρήσιμα.

Κάθε άλλο.

Τα ντιμπέιτ είναι απαραίτητα σε μια δημοκρατία.

Επιτρέπουν στους πολίτες να συγκρίνουν πρόσωπα, επιχειρήματα και πολιτικές προτάσεις.

Το ερώτημα όμως παραμένει.

Μπορεί το όνειρο ενός ανθρώπου που φιλοδοξεί να ηγηθεί ενός πολιτικού φορέα να είναι ένα ντιμπέιτ; Το ντιμπέιτ είναι εργαλείο, δεν είναι σκοπός." ( Η συνέχεια του άρθρου 👉 https://www.liberal.gr/g-boylgarakis/ntimpei-re-kane-ntimpei )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους