Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκέψεις και ιστοριούλα… Είδα, με μικρή καθυστέρηση, το αφιέρωμα του Alpha στη Λεωφόρο και τα όσα είπαν αρκετοί για τον «ναό». Και έβαλα να ακούσω ξανά, με το που τελείωσε, τον καπετάνιο.

Ένα ονοματεπώνυμο που πιτσιρικάδες, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, το ακούγαμε, διαβάζαμε στις εφημερίδες διάφορα παρασκήνια και νιώθαμε δέος. Γιώργος Βαρδινογιάννης.

Κακά τα ψέματα, τα δεινά στον Παναθηναϊκό άρχισαν μόλις αποφάσισε να αποχωρήσει, με εκείνη την ατάκα «όπως ήρθαν τα πράγματα, είτε έπρεπε να συμβιβαστώ είτε να αποχωρήσω.

Και δεν κάνω ποτέ συμβιβασμούς». Ποτέ δεν εξήγησε επακριβώς γιατί. Η ΠΑΕ επί ημερών του ήταν θωρακισμένη όσο έπρεπε: οικονομικά, αγωνιστικά, παρασκηνιακά.

Επί ημερών του έγινε Panathinaikos.

Αλλά δεν κατέκτησε ξεδιάντροπους και στημένους τίτλους. «Δεν είχα στόχο την κατάκτηση τροπαίων με οιονδήποτε τρόπο» είχε πει, τέτοιες ημέρες το 2006.

Και ισχύει. Ο Παναθηναϊκός είχε το λογικό, μικρό σπρώξιμο που έχει μια οποιαδήποτε μεγάλη ομάδα αλλά ως εκεί, εξ ου και πήραν πρωταθλήματα και άλλοι.

Σήμερα, 90 ετών και δύο μηνών, τον είδα να μιλάει στον Σταύρο Θεοδωράκη κρατώντας τσιγάρο. Χαμογέλασα.

Τη μόνη φορά που τον είδα από κοντά, το κρατούσε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

Ήταν την άνοιξη του 2000 σε μια εκδήλωση.

Έτυχε να γνωρίζω τον τότε πρόεδρο της ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης.

Εκεί ταξίδεψε τον Μάιο.

Ακόμη νέος στη δουλειά, είχα ενημερώσει την αρχισυντάκτριά μου πως «μου είπε ο δικός μου από τη Νέα Υόρκη πως ο Βαρδινογιάννης αποχωρεί από τον Παναθηναϊκό!». Της το έλεγα με τον ενθουσιασμό του ρεπορτάζ και τη λύπη της αποχώρησης, ταυτόχρονα.

Προφανώς και δεν με πίστεψε.

Πέντε ημέρες μετά, ο καπετάνιος πήρε το καπελάκι του στραβά και άφησε έκτοτε άπαντες με τις απορίες.

Οι αποψινές του δηλώσεις ήταν σαν να ακούς τον παππού να συμβουλεύει το εγγόνι. Ευήκοα ώτα δεν γνωρίζω αν υπάρχουν…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους