Πριν γίνει ποδοσφαιριστής, ο Χανς-Πέτερ Μπρίγκελ έτρεχε τα εκατό μέτρα σε 10''80, πηδούσε 7,48μ. στο μήκος και είχε κατακτήσει αρκετούς τίτλους νέων στον στίβο, στη πατρίδα του. Η Βερόνα, η Ιταλία, η...
Πριν γίνει ποδοσφαιριστής, ο Χανς-Πέτερ Μπρίγκελ έτρεχε τα εκατό μέτρα σε 10''80, πηδούσε 7,48μ. στο μήκος και είχε κατακτήσει αρκετούς τίτλους νέων στον στίβο, στη πατρίδα του. Η Βερόνα, η Ιταλία, η ιστορία του ποδοσφαίρου τον θυμούνται ωστόσο ως «Ντι Βαλτς άους ντερ Πφαλτς» — τον Οδοστρωτήρα του Παλατινάτου.
Παλατινάτο ήταν η ονομασία της περιοχής που γεννήθηκε, και το Οδοστρωτήρας για προφαείς λόγους.
Αφού η μυΐκοτητα των ποδιών του και η ασύλληπτη σωματική του δύναμη έγιναν αντικείμενο αναλύσεων από όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο.
Γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1955 στο Ρόντενμπαχ, ο Μπρίγκελ ανακαλύφθηκε από τον Έριχ Ρίμπεκ της Καϊζερσλάουτερν και αποκτήθηκε ως επιθετικός.
Ήταν ο Καρλ Χάιντς Φελντκαμπ που το 1978 τον μετέτρεψε σε αμυντικό.
Μπορούσε να παίξει σε όλες τις θέσεις μεσοαμυντικά από λιμπερο, κεντρικός αμυντικός, αμυντικός μέσος και αριστερό φουλ μπακ— και αυτή η απόφαση εκτόξευσε τη καριέρα.
Από τους 22 αγώνες και 4 γκολ της σεζόν 1977-78, ο Μπρίγκελ έφτασε: 34 αγώνες και 6 γκολ το 1980-81, και με 32 αγώνες και 13 γκολ το 1981-82 — αριθμός ασύλληπτος για αμυντικό.
Σε εννέα χρόνια στην Καϊζερσλάουτερν, έπαιξε 240 αγώνες Μπούντεσλιγκα και σκόραρε 47 γκολ. «Ο Μπρίγκελ είναι πολλά παραπάνω από αμυντικός», έγραψε το *Kicker*, το οποίο τον κατέταξε στην ενδεκάδα χρονιάς στη Μπούντεσλιγκα για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια, από το 1979-80 ως το 1982-83. Με την Εθνική Δυτικής Γερμανίας έζησε δύο φορές την απογοήτευση της ήττας σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στην Ισπανία το 1982 έπαιξε και στα επτά ματς της διοργάνωσης.
Στον ημιτελικό είχε την ασίστ για το 3-3 που έστειλε το ματς στα πέναλτι.
Στον τελικό της Μαδρίτης κόντρα στην Ιταλία (ήττα της Γερμανίας με 3-1), ο Μπρίγκελ είχε μια άτυχη στιγμή.
Μόλις στο 7ο λεπτό, ανέτρεψε μέσα στην περιοχή τον Μπρούνο Κόντι, παραχωρώντας πέναλτι.
Ευτυχώς για τον ίδιο, το πέναλτι δεν πήγε στα δίχτυα, όμως η Γερμανία λύγισε τελικά στο δεύτερο ημίχρονο από την ανωτερότητα των Ιταλών, με τον Μπρίγκελ να περιορίζεται στο ασημένιο μετάλλιο.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στο Αστέκα του Μεξικό, έπαιξε ξανά τελικό.
Από φάουλ που υπέπεσε ο ίδιος προήλθε το 1-0 της Αργεντινής με τη κεφαλιά του Μπράουν. Η Δυτική Γερμανία λίγο πριν το φινάλε ισοφάρισε 2-2 με γκολ του Φέλερ, αλλά τρία λεπτά αργότερα μια πάσα Μαραντόνα βρήκε τον Μπουρούτσαγκα σε θέση βολής. Ο Μπρίγκελ έτρεξε με όλη του τη δύναμη να προλάβει, αλλά ήταν αργά.
Στο 84ο λεπτό γίνεται το 3-2 για την Αργεντινή.
Αυτό ήταν το 72ο και τελευταίο παιχνίδι του Μπρίγκελ με το εθνόσημο.
Η πρώτη του μεγάλη διοργάνωση ήταν το Euro 1980 στην Ιταλία, εκεί ο Χανς-Πέτερ Μπρίγκελ πανηγύρισε τον μοναδικό μεγάλο τίτλο της καριέρας του με την Εθνική ομάδα, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο με τη Δυτική Γερμανία.Ο ρόλος του: Ήταν βασικός αριστερός μπακ-χαφ, έπαιξε και στα τέσσερα μας της διοργάνωσης.
Το καλοκαίρι του 1984 ο Μπρίγκελ έφτασε στη Βερόνα σχεδόν απαρατήρητος, σκιασμένος από τους Μαραντόνα, Πλατινί, Ρούμενιγκε, Ζίκο, Σόκρατες, Σούνες, Λάρσεν, Πασαρέλα, Ζούνιορ και Φάλκαο που κατέκλυζαν τη Serie A. Ο Μπανιόλι τον χρησιμοποίησε ως μεσοαμυντικό που αναλάμβανε ο ίδιος επικίνδυνες αποστολές.
Ήδη στην πρώτη αγωνιστική, η Βερόνα υποδέχτηκε τον Μαραντόνα για το ντεμπούτο του στο ιταλικό πρωτάθλημα. Ο Μπανιόλι χτύπησε τη νύχτα πριν το παιχνίδι στην πόρτα του. «Με φωνάζει στο δωμάτιό του και μου λέει τρεις λέξεις: εσύ, αύριο, Μαραντόνα», θυμόταν ο Μπρίγκελ. «Είχα μια ειδική τακτική που δυσκόλευε τον Ντιέγκο.
Δεν έπεφτα ποτέ πάνω του, έμενα κοντά του και περίμενα.
Έτσι κέρδιζα συχνά την μπάλα και σπάνια έμοιαζα κακός». Τα κατάφερε — η Βερόνα κέρδισε 3-1 και ο Γερμανός σημείωσε και το πρώτο γκολ.
Στη σεζόν 1984-85, σκόραρε 9 φορές σε 27 αγώνες στο πρωτάθλημα.
Σε ομάδα από 17 παίκτες συνολικά, η Βερόνα κατέκτησε το Σκουντέτο παραμένοντας πρώτη ως τη τελευταία αγωνιστική. «Ήμασταν τελείως αουτσάιντερ, ένα ρόστερ 17 παικτών, από τους οποίους μόλις 14 χρησιμοποιήθηκαν.
Ήταν κατόρθωμα, γιατί τότε οι καλύτεροι παίκτες στον κόσμο παίζαν όλοι στην Ιταλία». Εκείνη η σεζόν τού χάρισε και τον τίτλο Γερμανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς — πρώτη φορά στην ιστορία ο βραβευόμενος έπαιζε εκτός Γερμανίας. Στη Βερόνα πρόσθεσε 55 αγώνες Serie A και 12 γκολ, σε δύο σεζόν και στη Σαμπντόρια άλλους 51 αγώνες και 9 γκολ, κλείνοντας τον κύκλο με 346 αγώνες και 68 γκολ σε επίπεδο πρωταθλήματων σε όλη την καριέρα. Στη Σαμπντόρια, όπου μετακόμισε το 1986 έναντι τεσσάρων δισεκατομμυρίων λιρετών, πρόσθεσε ένα Κόπα Ιτάλια στο παλμαρέ του το 1988 πριν αποσυρθεί στα τριάντα τρία του και χωρίς ποτέ να φορέσει επικαλάμιδες καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του.
Ακολούθησε την προπονητική με θητεία σε ομάδες της Τουρκία και για μία τετραετία στην εθνική Αλβανίας.
Σήμερα ζει κυρίως στο Μεξικό, όπου το 2008 ίδρυσε φιλανθρωπικό ίδρυμα για παιδιά σε συνθήκες φτώχειας — μια υπόσχεση που έδωσε στον εαυτό του κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του '86, βλέποντας τη φτώχεια που υπήρχε έξω από τα λαμπερά γήπεδα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους