Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Δυτική Μακεδονία αποτελούσε τον πυρήνα του ενεργειακού τοπίου της χώρας αξιοποιώντας τον λιγνίτη που βρίσκεται στο υπέδαφος της περιοχής.

Ο λιγνίτης είναι καύσιμο στρατηγικής σημασίας, γιατί έχει χαμηλό κόστος εξόρυξης, σταθερή και ελέγξιμη τιμή και παρέχει σταθερότητα και ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού ενώ παράλληλα είναι μη εξαρτώμενος από εξωγενείς πηγές.

Η βίαιη και χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό απολιγνιτοποίηση έχει ήδη επιφέρει ανυπολόγιστες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις σε όλη την Δυτική Μακεδονία, αλλά και υψηλά έως αβάσταχτα τιμολόγια ρεύματος σε όλη την χώρα! Σύμφωνα με την Συμφωνία του Παρισιού η οποία υπεγράφη από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες το 2015 και την στρατηγική για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, δεσμεύονται να μειώσουν τις εκπομπές άνθρακα έως το 2030 κατά τουλάχιστον 55% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, στο πλαίσιο του στόχου επίτευξης κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050.

Αυτό προϋποθέτει οργανωμένο Σχέδιο Δίκαιης Μετάβασης, το οποίο υπογράφηκε αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ για την περιοχή μας έκτος φυσικά από τα τεράστια Φωτοβολταϊκά και Αιολικά πάρκα που καλύπτουν μηδαμινές θέσεις εργασίας.

Ουσιαστικά έχει χαρακτηριστεί ως αποτυχημένη έκθεση ιδεών και αυτό προκύπτει από τις στατιστικές μελέτες της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά και το μεγαλύτερο σε ποσοστό αρνητικό ΑΕΠ της Δυτικής Μακεδονίας.

Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν γίνεται αναθεώρηση του ΣΔΑΜ έτσι ώστε να υπάρξει στρατηγικός σχεδιασμός για την Ανάπτυξη της περιοχής; Οι κάτοικοι και εργαζόμενοι της περιοχής δεν φέρουν καμία ευθύνη για την απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει τις λιγνιτικές μονάδες με συνοπτικές διαδικασίες, είναι αυτοί όμως που δέχονται καθημερινά τις συνέπειες τις ανεργίας, της ελλιπούς χρηματοδότησης και τις ακραίας φτώχιας.

Οι τοπικές κοινωνίες σήκωσαν επί χρόνια το βάρος της παραγωγικής δραστηριότητας, προσφέροντας γη, εργασία και φυσικούς πόρους για την ανάπτυξη της χώρας. Το Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης (masterplan) (ΣΔΑΜ) το οποίο έχει κατατεθεί από την κυβέρνηση στις 2 Οκτωβρίου 2020 , ορίζει ως πυλώνες ανάπτυξης: την Πράσινη ενέργεια, την «έξυπνη» γεωργία, τον Βιώσιμο τουρισμό, την βιοτεχνία και βιομηχανία και τέλος την Ψηφιακή οικονομία και εκπαίδευση.

Οι βασικοί άξονες που αναφέρει το ΣΔΑΜ, είναι: 1. Η προάσπιση της απασχόλησης των πολιτών των πληττόμενων τοπικών αυτοδιοικήσεων. 2. Η εξισορρόπηση των κοινωνικών και οικονομικών συνεπειών που θα προκληθούν από τη μετάβαση στη μεταλιγνικτική εποχή. 3. Η διασφάλιση του ενεργειακού πλούτου της Ελλάδας.

Αντί γι’ αυτό τι έγινε; 1. Μη αποκατάσταση των εδαφών από την ΔΕΗ 2. Αποσύνδεση από την περιοχή και ως συνέπεια, έλλειψη ανθρωπιστικού χαρακτήρα της επιχείρησης και ανταποδοτικότητας στην περιοχή. 3. Ιδιωτικοποίηση της επιχείρησης με μόνο σκοπό το κέρδος.

Επίσης, (το ΣΔΑΜ) συνάδει ή οφείλει να συνάδει, με την Ευρωπαϊκή στρατηγική για την κλιματική ουδετερότητα με τίτλο «Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία», την Συμφωνία του Παρισιού και τους 17 στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης που θέσπισε ο ΟΗΕ.

Στην περίπτωση μας έχει ήδη καταπατηθεί ο Στόχος 7 – ΦΤΗΝΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ο Στόχος 9 – ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ο Στόχος 11 – ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ και ο Στόχος 16 – ΕΙΡΗΝΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΙ ΘΕΣΜΟΙ. Η Δυτική Μακεδονία έχει περιθωριοποιηθεί.

Αν θέλουμε λοιπόν να ονομαζόμαστε κράτος δικαίου θα χρειαστεί να ξαναπέσουν οι όροι στο τραπέζι και να επανεξεταστεί το Κυβερνητικό Σχέδιο για την βιωσιμότητα της ευρύτερης περιοχής.

Η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας χωρίς ωστόσο να έχει καταθέσει επίσημα κάποιο επιχειρηματικό σχέδιο.

Τώρα με τις νέες εξελίξεις την μετατροπή της 5ης Μονάδας σε Μονάδα Φυσικού Αερίου και το κλείσιμο του ΑΗΣ Μελιτης, η Δυτική Μακεδονία θα αποτελέσει μέρος ενός πρωτόγεννούς πειράματος για το πώς η στρατηγική για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η άμεση απολιγνιτοποίηση χωρίς οργανωμένο σχέδιο, θα είναι επιλογή που πρέπει να συνδυαστεί με την παραγωγική ανασυγκρότηση και την εξασφάλιση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της επιβίωσης της κοινότητας και της διατήρησης της πολιτισμικής ταυτότητας του τόπου.

Για τους παραπάνω λόγους ζητούμε: 1. Τη συνέχιση λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, με τεχνολογικές αναβαθμίσεις που θα περιορίζουν δραστικά τις εκπομπές ρύπων. 2. Τη διατήρηση σε λειτουργία του ΑΗΣ Πτολεμαΐδας 5 ως λιγνιτικής μονάδας και την αξιοποίηση του υφιστάμενου ενεργειακού δυναμικού της περιοχής. 3. Τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και τη μονιμοποίηση εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. 4. Τη διασφάλιση φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας και βιώσιμης τηλεθέρμανσης για τους κατοίκους της Δυτικής Μακεδονίας. 5. Την πλήρη αποκατάσταση και επαναπόδοση εδαφών στις τοπικές κοινωνίες, σύμφωνα με όσα προβλέπονταν από τις απαλλοτριώσεις. 6. Την άμεση έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με τις τοπικές κοινωνίες, τους φορείς και τους εργαζόμενους πριν από οποιαδήποτε οριστική απόφαση.

Σήμερα, η βίαιη και πρόωρη απολιγνιτοποίηση οδηγεί την περιοχή σε οικονομική και κοινωνική αποδιάρθρωση, με σοβαρές συνέπειες στην απασχόληση, στην τοπική οικονομία, στην τηλεθέρμανση και συνολικά στην προοπτική επιβίωσης των τοπικών κοινωνιών.

Η ανάπτυξη της χώρας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ερήμωση της Δυτικής Μακεδονίας.

Η μοναδική μετάβαση που έχει γίνει με 100% επιτυχία στην περιοχή μας, ειναι η μετάβαση των νέων, των παιδιών μας, από τον Δ. Εορδαίας σε άλλες περιοχές.

Ο δημόσιος διάλογος με τον Πρωθυπουργό και την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι επιβεβλημένος! Αλεξάνδρα Τσιτσιντά Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας Πτολεμαΐδας Εικαστικός, Μηχανικός Περιβάλλοντος, MSc Κλινικής Κοινωνιολογίας και Τέχνης Πηγη βίντεο:https://eordaia.org/index.php/54-2020-martios/66414-synedriasi-dimotikoy-symvouliou-eordaias-gia-tis-energeiakes-ekselikseis-me-tin-apolignitopoiisi Κωνσταντίνος Ι. Μαυρίδης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους